Nie zawsze wiadomo, jak połączyć dwa różne urządzenia. Nie zawsze wiadomo, które urządzenia będą się ze sobą komunikowały i jak. Po przeczytaniu tego artykułu dowiesz się, jak połączyć palmtopa z palmtopem, palmtopa z notebookiem, palmtopa z telefonem komórkowym, notebook z komórką i itd.
Nie zawsze wiadomo, jak połączyć dwa różne urządzenia. Nie zawsze wiadomo, które urządzenia będą się ze sobą komunikowały i jak. Po przeczytaniu tego artykułu dowiesz się, jak połączyć palmtopa z palmtopem, palmtopa z notebookiem, palmtopa z telefonem komórkowym, notebook z komórką i itd.
Problemy z połączeniem dwóch różnych czy nawet takich samych urządzeń znane są od dawna. Mnogość standardów oraz sposób przesyłania danych sprawia, że producenci decydują się tylko na niektóre z nich, co z kolei ogranicza liczbę urządzeń, które można ze sobą zestawić. Gdy przeczytasz niniejszy tekst, diabeł okaże się mniej straszny, a zalety połączenia całkowicie zrekompensują czas poświęcony na konfigurację urządzeń. Idąc np. na spotkanie, będziesz mógł się wymienić elektronicznymi wizytówkami i przenieść je z palmtopa do komputera stacjonarnego, dodając do książki adresowej Outlooka.
Talia kart
Mówiąc o sposobach wymiany informacji, mamy na myśli komunikację przez port podczerwieni, łącze Bluetooth, bezpośrednie połączenie kablem czy też zapisywanie i odczytywanie informacji na kartach typu flash. Różnią się one nie tylko wielkością, czy prędkością, z jaką mogą odczytywać i zapisywać dane, ale także funkcjonalnością.
Karty Memory Stick opracowane przez firmę Sony używane są wyłącznie w urządzeniach tego producenta. Można na nich przechowywać wszelkie informacje, z reguły są to jednak zdjęcia lub pliki muzyczne. W wersji 2.0 Memory Stick obsługiwać będzie zabezpieczenie SDMI, niezbędne do dystrybucji muzyki w formacie MP3.
Do tej pory najpopularniejszą kartą do przechowywania danych był Compact Flash. Jej czytniki są w wielu palmtopach, aparatach cyfrowych czy odtwarzaczach MP3. Compact Flash może też służyć np. jako karta komunikacyjna Bluetooth, o czym powiemy w dalszej części artykułu. Odczytuje maksymalnie nawet 7,5 MB/s, standardowo zaś pięć razy mniej. Tak dobre wyniki są rezultatem prac małych firm nad poprawieniem Compact Flasha.
Coraz większym zainteresowaniem cieszą się karty pamięci Secure Digital. Ich zalety to małe rozmiary oraz możliwość wprowadzenia szerokiej gamy zabezpieczeń powodujących, że określone dane będzie można skopiować np. tylko cztery razy. Nie najlepsza jest prędkość odczytu i zapisu, odpowiednio: 1,75 MB/s i 370 KB/s. Karta SD może być połączona ze specjalną kamerą wideo, telefonem komórkowym czy GPS i służy wtedy jako złącze do wymienionych urządzeń. Pierwsze karty Secure Digital, np. z czytnikiem kodów kreskowych, powinny się znaleźć w sprzedaży na początku 2002 roku. Co ważne, urządzenia obsługujące pamięci SD będą współpracowały z MultiMediaCard. Palm wybrał kartę SD do swoich komputerów przenośnych, między innymi dlatego że transfer danych między kartą a palmtopem może osiągnąć prędkość 10 Mb/s; dla porównania: w wypadku zastosowania np. CompactFlasha będzie to 2,2 Mb/s. Ma to niebagatelne znaczenie, gdy Secure Digital użyty jest jako złącze do chociażby cyfrowej
kamery wideo. Karty pamięci SmartMedia, MultiMediaCard, Compact Flash oraz Memory Stick nie są ze sobą kompatybilne. Wybór urządzenia obsługującego któryś ze standardów może więc zależeć także od ceny nośników. Z tego powodu porównaliśmy je w tabeli "Cena, możliwości..." na str. 121.
Instalacja portu podczerwieni
Notebook z palmtopemJeżeli nie masz notebooka, a chcesz skorzystać z możliwości, jakie oferuje podczerwień, zainstaluj port IrDA. Najpierw jednak sprawdź w instrukcji, czy płyta główna dopuszcza takie złącze. Jeśli nie, możesz kupić port niestandardowy podłączany do złącza COM.
Konfigurację komputera stacjonarnego z podłączonym portem podczerwieni należy zacząć od poinformowania BIOS-u o istnieniu tego portu. Z powodu różnic w wyglądzie interfejsów BIOS-ów w różnych komputerach nie możemy podać uniwersalnego sposobu ich ustawienia - na ogół należy znaleźć funkcje portów COM i przełączyć port COM2 z trybu normalnego na IrDA. Zabieg ten eliminuje możliwość zwykłego używania COM 2. W niektórych płytach da się zainstalować złącze IrDA jako trzeci port COM.
Kolejna czynność to skonfigurowanie systemu Windows (za przykład posłuży wersja 98). Podczas uruchamiania wykryje on nowy sprzęt i zainstaluje standardowe sterowniki. Zwykle wystarczają, jeśli jednak producent komputera dostarczył jakieś inne, zalecamy ich użycie.
Windows standardowo tworzy jeden wirtualny port podczerwieni COM i jeden LPT. Idea wirtualnych portów polega na tym, że aplikacje Windows nie "widzą" rzeczywistego portu, w którym zainstalowane jest urządzenie zapewniające transmisję, a jedynie wirtualny port szeregowy (COM) lub równoległy (LPT). Dla aplikacji transmisja odbywa się tak samo jak przez kabel, ponieważ system "udaje", że tak właśnie jest. Na przykład sterownik drukarki działa jak zawsze, choć między komputerem a drukarką nie ma żadnego kabla.
Notebook pozwala na połączenie z wieloma typami innych urządzeń, jednak jego konfiguracja często jest niełatwa. Zaczniemy od palmtopa, który połączymy z laptopem. Najpierw sprawdź, czy masz stosowne oprogramowanie (HotSync w przypadku Palm OS lub Microsoft ActiveSync do Pocket PC). Palm należy umieścić w podstawce HotSync, a podstawkę podłączyć kablem USB do komputera. Uruchomi się kreator, który po zaakceptowaniu kilku propozycji powinien przeszukać porty komunikacyjne oraz USB i znaleźć Palm. W tym czasie do komputera naręcznego zostanie wgrane oprogramowanie będące odpowiednikiem HotSync w laptopie. Nie jest to trudne. Po pomyślnej instalacji zostaniesz poproszony o podanie nazwy użytkownika, dla którego nastąpi synchronizacja. Co ważne, jeżeli palmtop był już poprzednio synchronizowany z danymi znajdującymi się na innym komputerze, to należy powtórzyć podaną nazwę użytkownika, żeby odebrać wszystkie uprzednio zapisane dane.
Ustawienia IrDA i wysyłanie danych przez ten port
Po fizycznym podłączeniu portu należy go tak skonfigurować, żeby możliwe było używanie go np. przez drukarkę.
Informację, który port wskazać jako przypisany drukarce, uzyskasz po wybraniu w Panelu sterowania ikony
Podczerwień. Powinno się pojawić okno z komunikatem o stanie transmisji (na ogół "Brak urządzeń podczerwieni w zasięgu").
Wybierz kartę
Opcje i koniecznie zaznacz pole wyboru przy opcji
Włącz komunikację w podczerwieni. Pod nią znajduje się informacja: "Dostarcza pomoc dla aplikacji COM X i LPT Y" - X i Y to szukane numery portów.
Gdy w oknie
Mój komputer wybierzesz ikonę
Adresat podczerwieni - X, gdzie X jest identyfikatorem podłączonego w danej chwili urządzenia, uruchomi się aplikacja pozwalająca wysyłać pliki do urządzenia i odbierać je. Aby wgrać pliki, trzeba nacisnąć guzik z etykietą
Wyślij pliki, a następnie zaznaczyć je do wysłania w oknie, które się pojawi. Odbiór plików odbywa się automatycznie. Jeśli podłączone urządzenie zacznie nadawać, komputer sam odbierze plik i wyświetli folder, w którym je zapisał.
Wszystkie aplikacje, które komunikują się z urządzeniami zewnętrznymi (np. z telefonem komórkowym) przez port COM, mogą się teraz z nimi komunikować przez podczerwień. Wystarczy jako numer portu, do którego podłączone jest urządzenie, podać numer dostarczony przez system jako wirtualny port podczerwieni. Ponadto można wysyłać i odbierać pliki z urządzeń podłączonych przez podczerwień, np. palmtopów. Większość urządzeń wymaga jednak specjalnego oprogramowania do komunikacji z komputerem. Ciekawe, że nawet palmtop oparty na systemie Microsoftu Pocket PC nie był w stanie komunikować się z komputerem za pomocą tej aplikacji. Korzystając z
Adresata podczerwieni, można się komunikować z telefonem Siemens S45, który odbierze np. logo operatora w pliku BMP.
Czas na prawdziwe, bezpośrednie łączenie urządzeń. Zbierz je wszystkie wraz z dołączonym oprogramowaniem i kartami rozszerzającymi.
Light Image Resizer to program do edycji grafik i zdjęć. Możemy tak że dodawać znaki wodne,...
