Rewolucja w świecie komunikatorów internetowych

Chcesz korzystać jednocześnie z Gadu-Gadu, ICQ i innych komunikatorów w jednym programie? Nie podoba ci się interfejs komunikatora, którego używasz,i chcesz mieć większy wybór opcji? Masz dość pamiętania numerów znajomych z Gadu-Gadu lub ICQ? Straciłeś listę kontaktów, bo Windows miał awarię? Ktoś włamał się na twoje konto w komunikatorze lub podsłuchał twoje rozmowy? Denerwują cię ciągłe awarie serwera twojego komunikatora? Już z tych powodów warto wypróbować zyskujący coraz większą popularność Jabber.

Komunikatory IM (Instant Messenger) to chyba najbardziej niespójna grupa usług internetowych. W przeciwieństwie do znacznie starszych usług, takich jak e-mail, grupy dyskusyjne czy IRC, przez długi czas nie było mowy o jakichkolwiek standardach komunikatorów. Powstało wiele rozwiązań, z których każde opierało się na zupełnie innych protokołach i zasadach działania. Oczywiście, nie potrafiły ze sobą "rozmawiać".

Zyskały dość szybko ogromną popularność, ale ich użytkownicy mieli różne gusta - wybierali odmienne rozwiązania. Do dziś przeciętny internauta w Polsce ma zainstalowany w komputerze więcej niż jeden komunikator. Skutkiem tego jest przeciążenie systemu, konieczność korzystania z różnych narzędzi do rozmowy z różnymi znajomymi i ogólna niewygoda.

Światełko w tunelu

Porównanie podstawowych cech Jabbera i innych komunikatorówSzansę na ustalenie standardów komunikatorów daje Jabber. Powstał w 1998 roku, ale zaczął się dynamicznie rozwijać i zyskiwać popularność dopiero trzy lata później. Zaoferował to, czego brakowało innym komunikatorom - jednolity i dobrze przemyślany, rozproszony i otwarty protokół. Ogromną zaletą Jabbera okazało się to, że zarówno protokół, jak i większość wykorzystujących go narzędzi (serwery i same komunikatory) powstaje na licencji open source. Dodatkowo nowy protokół umożliwiał łatwe tworzenie bramek do komunikacji z innymi sieciami IM.

Popularność Jabbera rośnie - ma już więcej użytkowników niż ICQ. Jest kilkadziesiąt komunikatorów, na wszelkie dostępne platformy (nie tylko Windows, Linux, MacOS, ale także np. Java, PalmOS, czy AmigaOS), kilka rozwiązań serwerowych, biblioteki do większości popularnych języków programowania.

Użytkownicy Jabbera jednak przede wszystkim cenią w nim ogromne możliwości wyboru (zarówno samego programu - komunikatora, jak i serwera, na którym chcesz mieć konto), wygodę (np. możliwość korzystania z wszystkich sieci IM w jednym narzędziu) i bezpieczeństwo (np. szyfrowanie haseł i rozmów).

Czym jest Jabber?

Jabber to nie komunikator, lecz protokół komunikacji przez Internet, podobnie jak protokoły poczty elektronicznej (SMTP lub POP3), grup dyskusyjnych (NNTP) czy stron WWW (HTTP). Jest rozszerzeniem protokołu XMPP (eXtensible Messaging and Presence Protocol). Więcej na jego temat można przeczytać na stronie www.jabber.org.

Rozwojem standardu zajmuje się Jabber Software Foundation - JSF (www.jabber.org/jsf/). Dzięki temu protokół jest dobrze udokumentowany i spójny. Sponsorują JSF m.in. takie potęgi informatyczne, jak Hewlett-Packard. W prace nad Jabberem jest też zaangażowane IETF (Internet Engineering Task Force, www.ietf.org/html.charters/xmpp-charter.html), które odpowiada m.in. za rozwój protokołu HTTP.

Ponieważ protokół Jabbera jest otwarty i publicznie dostępny, każdy, kto chce, może z niego skorzystać, napisać własny serwer, komunikator, bramkę do innych usług, moduł do innego języka oprogramowania itp. Dzięki temu użytkownicy mają ogromny wybór i stale pojawiają się nowe, użyteczne mechanizmy (patrz część "Dodatkowe możliwości").

Największą konkurencją Jabbera jest protokół SIP/SIMPLE, oparty w dużej mierze na HTTP i rozwijany również przez IETF (http://www.ietf.org/html.charters/simple-charter.html). Protokół ten popierają m.in. AOL i Microsoft. Jest on jednak bardziej ukierunkowany na komunikację audio i wideo; opiera się na komunikacji bezpośredniej między użytkownikami. W przeciwieństwie do Jabbera, nie jest rozwijany na zasadach open source.