HDTV w komputerze

Oglądanie telewizji HDTV z peceta nie musi być bardziej kłopotliweniż ze stacjonarnego dekodera. Warunek to odpowiednia kartatelewizyjna i wydajny komputer.

Tuner Hauppauge to karta wyjątkowa ze względu na kompatybilność z większością aktualnie wykorzystywanych standardów nadawania telewizji HD i SD. Ma tuner analogowy, cyfrowy DVB-T i DVB-S/S2.Chcąc odbierać telewizję HDTV, nie musisz korzystać ze stacjonarnych dekoderów oferowanych przez platformy cyfrowe czy producentów urządzeń tego typu. Możesz kupić odpowiednią kartę telewizyjną, zainstalować ją w pececie i w ten sposób uzyskać dostęp do programów przekazywanych przez satelity. Na razie w Polsce program telewizyjny HDTV nie jest emitowany w standardzie DVB-T, czyli za pośrednictwem cyfrowej telewizji naziemnej. Wielka szkoda, bo większość nowoczesnych komputerowych tunerów to konstrukcje hybrydowe, pozwalające na odbiór zarówno analogowej telewizji naziemnej i kablowej, jak i cyfrowej DVB-T. Z HDTV nie spotkają się także abonenci polskiej telewizji kablowej, zatem odpadają karty telewizyjne pozwalające na odbiór programów w wysokiej rozdzielczości przesyłanych kablem. Jeśli chcesz odbierać na pececie telewizyjny program HDTV, musisz się zdecydować na odpowiedni tuner, zgodny ze standardem DVB-S lub DVB-S2. Do kart zgodnych z DVB-S przekonują: duży wybór modeli, niska cena i dopracowane oprogramowanie użytkowe, a zniechęca możliwość odbioru kanałów HDTV kodowanych jedynie w MPEG2. Tu rodzi się problem, bo już niewielu nadawców koduje MPEG2 w telewizji HDTV. Nowe kanały przeważnie wykorzystują MPEG4 (H.264). Z tymi standardami zgodne są najnowsze komputerowe tunery satelitarne DVB-S2, ale w tym wypadku wybór modeli jest niewielki, a ceny - o wiele wyższe niż urządzeń DVB-S.

Wady i zalety DVB-S/S2

LG chce pogodzić formaty. Najnowsza nagrywarka pecetowa zaprezentowana na targach CES pozwala na zapis krążków DVD, Blu-ray i odczyt płyt HD DVD. Jej cena jest na razie bardzo wysoka i w USA wynosi ok. 1200 dol.Za mniej więcej 200 zł kupimy dobry tuner DVB-S, ale za model DVB-S2 trzeba zapłacić 550-600 zł. Jeśli nawet stać cię na taki wydatek, sprawdź, czy twój komputer będzie sprawnie wyświetlał programy telewizyjne HD. Kodek H.264 wymaga dużej mocy obliczeniowej procesora. Jego algorytmy kompresji są o wiele lepsze niż MPEG2, ale wiążą się z tym wymagania sprzętowe. Aby na komputerze płynnie wyświetlać obrazy z tunera DVB-S2, potrzebujesz procesora taktowanego z częstotliwością nie mniejszą niż 3,4 GHz (model jednordzeniowy) lub 2,8 GHz (modele dwurdzeniowe). Przyda się też bardzo karta graficzna ze sprzętową obsługą kodowania. Dekodowanie H.264 oferują modele z procesorami ATI i NVIDII. Karty ATI z rodziny X1000 wyposażono w silnik graficzny AVIVO, ale trzeba pamiętać, że wydajność samego procesora graficznego także będzie decydować o sprawności AVIVO. Najsłabsze modele X1300 nadają się praktycznie do sprzętowego dekodowania obrazu w trybie 576p. Do trybu 720p (czyli np. wykorzystywanego w Polsce przez Canal+ HD Sport) potrzeba karty z procesorem X1600, a do obrazów w 1080i modeli X1800 i wyższych. W wypadku kart NVIDII obsługujących technologię PureVideo HD wydajność samego procesora graficznego nie ma takiego wpływu na tempo dekodowania. Tu liczy się częstotliwość taktowania GPU, zatem tańsze modele GeForce 6200 radzą sobie z H.264 równie dobrze, jak droższe, zmniejszając obciążenie procesora komputera często o kilkadziesiąt procent. Nie ma jednak róży bez kolców i część zaawansowanych funkcji poprawy obrazu HD nie jest w nich dostępna.

Karta z AVIVO i PureVideo nie wystarczy jednak do sprzętowego wspomagania dekodowania H.264 i korzystania z innych funkcji tych procesorów. Niezbędne jest oprogramowanie, którego producenci wraz z kartami nie oferują. Najprościej kupić jeden z dwóch najpopularniejszych programowych odtwarzaczy DVD - PowerDVD 7 lub WinDVD 8 w odpowiednich (drogich) wersjach. Oba zawierają odpowiednie mechanizmy obsługujące sprzętowo AVIVO i PureVideo, które można wykorzystać także z innymi aplikacjami do odbioru telewizji, np. DreamDVB.

Co obejrzymy

Archiwizacja danych w formacie HD wymaga bardzo dużych przestrzeni dyskowych (jeden film zajmuje czasami nawet 30-40 GB). Pojawiające się nagrywarki HD DVD, takie jak prezentowany model Toshiby, pozwalają na wypalanie płyt o pojemności 25 GB i większej.Mając samodzielną kartę telewizyjną DVB-S/S2, obejrzysz FTA (Free To Air), czyli ogólnodostępne, niekodowane programy emitowane z wybranych satelitów. Takich kanałów jest sporo, mają bardzo atrakcyjną ofertę, zwłaszcza niemieckie, gdzie w dodatku zwykle są do wyboru oryginalna ścieżka dialogowa lub napisy. Do komputerowego tunera satelitarnego możesz jednak dokupić wyposażenie, które pozwoli na korzystanie z dodatkowych kart płatnych kanałów kodowanych - czytnik kart modułów CI, komunikujący się z tunerem. Oczywiście nie zawsze można odbierać program HDTV z innego tunera niż oferowany przez platformę cyfrową. W Polsce obejrzysz Cyfrę+ na komputerze, jeśli kupisz kartę abonamentową i odpowiedni czytnik, ale już do platformy n nie ma samych kart czy ich czytników, które można zamontować w alternatywnym do nboksu dekoderze satelitarnym. Dużą zaletą kart DVB-S jest możliwość wykorzystania peceta w roli cyfrowego magnetowidu HD.

Oczywiście niezbędny będzie pojemny twardy dysk (jeden film w wysokiej rozdzielczości może zająć nawet 30-40 GB) oraz wydajny procesor. Filmy można zapisywać jako pliki MPEG2 lub - co naszym zdaniem jest lepszym pomysłem - w postaci strumieni TS (nagrywasz materiał filmowy i audio we wszystkich możliwych wersjach językowych). Ponieważ satelita zwykle przekazuje ścieżki audio w kilku odmianach, warto z tego skorzystać. Z odtwarzaniem plików TS na pececie nie ma problemów. Radzą sobie z tym prawie wszystkie nowoczesne odtwarzacze programowe, począwszy od dwóch najpopularniejszych, bo bezpłatnych, Media Center Classic i VLP media player, po komercyjne PowerDVD i WinDVD.

Obecnie w Polsce wybór kart DVB-S2 jest niewielki, ale polecamy je, bo wersje kompatybilne z systemem DVB-S, choć dużo tańsze, mają ograniczoną funkcjonalność i nie obsługują większości interesujących kanałów HD.

Hauppauge WinTV-HTR-4000

Prawdziwy kombajn multimedialny, który pozwala na odbiór zarówno telewizji satelitarnej DVB-S\S2, jak i analogowej oraz cyfrowej z anten naziemnych i telewizji kablowej, to karta Hauppauge WinTV-HTR-4000. Jest bardzo droga (kosztuje około 900 zł), lecz bezkonkurencyjna. Pozwala dodatkowo na oglądanie telewizji i słuchanie radia nadawanego cyfrowo w standardzie DVB-T (cyfrowa telewizja naziemna). Producent dołącza oprogramowanie CyberLink PowerCinema, pozwalające na wygodne korzystanie z tunera. Jest też EPG, dużo bardziej rozbudowane niż w stacjonarnych tunerach HDTV, i obsługa przełączników DiSEqC 1.0 (możliwość odbioru za pomocą jednej anteny programów z kilku satelitów).

TechnoTrend Budget S2-3200

Tańsza od omówionej wyżej jest karta TechnoTrend, ale to wyłącznie tuner satelitarny DVB-S\S2. Za 550-600 zł kupisz bardzo nowoczesny produkt, z pełną obsługą MPEG4, dźwięku wielokanałowego w standardzie Dolby Digital 5.1 oraz rozbudowanym przewodnikiem programowym EPG. Jest też gniazdo pozwalające na wygodne podłączenie modułu warunkowego dostępu (CI) do opcjonalnych kart, pozwalających na oglądanie płatnych kanałów satelitarnych (np. Cyfry+). Karta jest sprzedawana także pod nazwą SKYSTAR HD. W pakiecie otrzymujesz programowy odtwarzacz PowerDVD 7, pozwalający kartom graficznym z odpowiednimi procesorami ATI Radeon i NVIDIA GeForce na sprzętowe dekodowanie H.264.