Coraz więcej mówi się o wirtualizacji i nadchodzącej rewolucji związanej z tą technologią. VMware Workstation czy Virtual PC, umożliwiające korzystanie z wirtualnych maszyn, są już powszechnie znane, ale niewiele osób słyszało o innych programach, a niektóre warto poznać bliżej. W tym artykule przedstawiamy Virtuozzo, wykorzystujące parawirtualizację.
Coraz więcej mówi się o wirtualizacji i nadchodzącej rewolucji związanej z tą technologią. VMware Workstation czy Virtual PC, umożliwiające korzystanie z wirtualnych maszyn, są już powszechnie znane, ale niewiele osób słyszało o innych programach, a niektóre warto poznać bliżej. W tym artykule przedstawiamy Virtuozzo, wykorzystujące parawirtualizację.

Virtuozzo Management Console wyświetla listę wirtualnych środowisk i informuje o ich statusie - działa, wyłączone itd. Umożliwia ich włączanie, wyłączanie i restartowanie, tak jak prawdziwy komputer.Na czym polega różnica? Zasadniczo te dwa rozwiązania różni sposób przydzielenia zasobów wirtualnym komputerom. Pełna wirtualizacja polega na dzieleniu zasobów sprzętowych, np. wiele wirtualnych maszyn korzysta z jednego procesora. Najpierw instaluje się system operacyjny, następnie oprogramowanie do tworzenia wirtualnych maszyn (np. VMware, Virtual PC), a na koniec w tych maszynach instaluje się systemy operacyjne. W wypadku parawirtualizacji dzieli się (partycjonuje) jądro systemu operacyjnego, z którego korzysta wiele wirtualnych maszyn. Tak działa Virtuozzo - tworzy wirtualne środowiska (tzw. Virtual Private Server), które korzystają ze wspólnego jądra systemu operacyjnego, a z punktu widzenia użytkownika wydają się oddzielnymi komputerami. Różnicę ilustrują schematy na następnej stronie.
Separacja
Termin "parawirtualizacja" oznacza, że użytkownik wirtualnej maszyny nie ma nad nią pełnej kontroli. Nie może instalować łat bezpieczeństwa i aktualizacji systemu operacyjnego, bo środowiska utworzone przez Virtuozzo korzystają ze wspólnego jądra. Łaty i aktualizacje może instalować tylko użytkownik systemu operacyjnego-gospodarza, tzw. hardware node.
Jednak wirtualne środowiska są w pełni odseparowane, np. niebieski ekran w jednym z nich nie wpływa na pozostałe. Każde ma własny rejestr i pliki systemowe, biblioteki DLL, aplikacje, oddzielne procesy, twarde dyski. Do każdego trzeba się oddzielnie logować. Wybrane środowisko można niezależnie od pozostałych uruchamiać, restartować i wyłączać jak prawdziwy komputer.
Lepsza wydajność, jeden system
Dalsze różnice między
wirtualizacją i parawirtualizacją są konsekwencją sposobu partycjonowania zasobów. Produkty oferujące pełną wirtualizację umożliwiają instalację różnych systemów operacyjnych: Windows, Linuksa czy Solarisa. Z kolei Virtuozzo pozwala na korzystanie tylko z jednego systemu operacyjnego - tego, który jest zainstalowany w fizycznym komputerze.
Zaletą parawirtualizacji jest minimalny narzut związany z obsługą wirtualnych maszyn - wszystkie pracują pod kontrolą tego samego jądra, co zapewnia znakomitą wydajność. Poza tym wirtualne maszyny korzystają z dynamicznie przydzielanej pamięci, co zwiększa liczbę wirtualnych komputerów mogących działać na jednym fizycznym. Z kolei technika pełnej wirtualizacji pochłania więcej zasobów fizycznego komputera (większy narzut wirtualizacji), dlatego zostaje ich mniej dla wirtualnych maszyn. Dodatkowo każda z nich wymaga przeznaczonej do niej pamięci.
Zastosowania
Virtuozzo służy do wirtualizacji serwerów, tzn. umożliwia zastąpienie wielu komputerów pełniących tę funkcję jedną wydajną maszyną z wieloma wirtualnymi serwerami.
Program pozwala na utworzenie stosunkowo dużej liczby wirtualnych maszyn na jednym fizycznym komputerze, ale w każdej jest ten sam system operacyjny. Z tego powodu idealnie nadaje się do firm hostingowych. Jedna z nich, posługując się Virtuozzo, oferuje 200 wydajnych serwerów, na których działa w sumie ok. 40 tysięcy wirtualnych serwerów, z programu korzystają też niemieckie koleje państwowe.
Instalacja
Virtuozzo działa tylko w Windows Server 2003 w angielskiej wersji językowej oraz w dystrybucjach Red Hat. Próba instalacji np. w polskim Windows Server 2003 zakończy się niepowodzeniem. Jeśli nie masz odpowiedniego systemu operacyjnego, skorzystaj z wirtualnego komputera - Virtuozzo można zainstalować w produktach VMware i Microsoftu. Wystarczy ze strony
http://www.microsoft.com/downloads/details.aspx? FamilyID=15609c1e-dc8f-43c0-a7c6-30ca07e38fd3&DisplayLang=en pobrać gotową wirtualną maszynę z angielskim Windows Server 2003 R2 Enterprise Edition (w VMware Workstation uruchomisz ją, korzystając z opcji Import).
Zainstalowanie programu jest stosunkowo proste, ale długo trwa, podobnie jak pierwsze uruchomienie, podczas którego program konfiguruje testowe wirtualne środowiska. Aby skorzystać z wersji trial zamieszczonej na naszej płycie, zapoznaj się z instrukcją umieszczoną w pliku readme.txt. Wersji trial możesz używać przez 60 dni od daty ukazania się tego numeru PCWK.
Konsola zarządzania

Lista procesów uruchomionych w wirtualnym serwerze wyświetlana w konsoli zarządzania. W konsoli możesz także przejrzeć pliki na wirtualnym dysku, skonfigurować konta użytkowników oraz sprawdzać obciążenie procesora i wykorzystanie pamięci RAM.Do konfiguracji Virtuozzo oraz tworzenia i zarządzania wirtualnymi maszynami służy Virtuozzo Management Console. Administrator serwera Virtuozzo może nim zarządzać także przez przeglądarkę WWW. Umożliwia to Virtuozzo Control Center, oferujący funkcje bardzo podobne do konsoli zarządzania. Trzecim sposobem jest korzystanie z wiersza poleceń, np. do tworzenia skryptów wykonujących najczęstsze zadania administratora.
W Virtuozzo Management Console informacje o utworzonych wirtualnych maszynach i ich statusie znajdziesz w gałęzi Virtual Private Servers. Tworzenie nowych maszyn ułatwiają kreator oraz szablony z różnymi konfiguracjami systemu operacyjnego i z aplikacjami instalowanymi w systemie operacyjnym.
Jeśli masz gotowe wirtualne środowisko i chcesz je skonfigurować, kliknij dwukrotnie jego nazwę na liście. W nowym oknie możesz przejrzeć pliki na wirtualnym dysku, skonfigurować konta użytkowników, uruchamiać i zatrzymywać usługi oraz nawiązać zdalne połączenie z wirtualnym środowiskiem. Przed pierwszym zdalnym połączeniem trzeba skonfigurować hasło administratora. Funkcje zarządzania napędami pozwalają na dodanie nowego wirtualnego dysku, wystarczy podać jego rozmiar. Poza tym możesz podłączyć do wirtualnego środowiska partycję utworzoną na fizycznym twardym dysku, napęd CD/DVD lub stację dyskietek. Z kolei kreator Upload Files Wizard służy do kopiowania plików z fizycznego komputera do środowiska wirtualnego.
W gałęzi Monitor znajdziesz informacje o obciążeniu procesora, wykorzystaniu pamięci, ruchu sieciowym czy obciążeniu generowanym przez poszczególne procesy. Możesz wybierać parametry, które chcesz monitorować (tzw. liczniki), a także ustalić limity, np. maksymalną liczbę procesów, po której przekroczeniu nowe będą automatycznie zamykane.