Telewizory HD - technologie, w które warto zainwestować

Podświetlenie LED

Podświetlenie LED (źródło: Sharp)Kolejnym ważnym rozwiązaniem, które staje się coraz popularniejsze, jest technologia LED. Odbiorniki z niej korzystające odróżnia od standardowych LCD w zasadzie wyłącznie rodzaj umieszczanego za ciekłokrystalicznym panelem podświetlenia. W ich przypadku tradycyjne lampy fluorescencyjne z zimną katodą (CCFL, szklane rurki wypełnione gazem szlachetnym, z naniesioną od wewnątrz warstwą luminoforu) zostały bowiem zastąpione diodami LED (Light-Emitting Diode). Dzięki temu LED-owe wyświetlacze cechują się mniejszym apetytem na prąd oraz lepszym odwzorowaniem kolorów. Ponadto, co bardzo ważne, zapewniają znaczną poprawę głębi czerni - parametru, który stanowił do tej pory piętę achillesową telewizorów LCD.

Firmy produkujące telewizory stosują dwa typy podświetlenia LED - Full LED (korzysta z podświetlenia w postaci umieszczanej za panelem LCD matrycy złożonej z diod świecących) i edge-lit LED (diody LED umieszczone są nie za panelem LCD lecz na jego krawędziach).

Smukły telewizor zbudowany w oparciu o podświetlenie LED Druga metoda jest tańsza w produkcji i pozwala na konstruowanie modeli cechujących się mniejszą grubością. Wpływa niestety na pogorszenie obrazu w stosunku do pełnego podświetlenia LED.

Telewizory LED LCD, które są w zasadzie jedynie unowocześnionymi "zwykłymi" LCD TV (producenci promują jednak nazwę LED TV, co miałoby sugerować, iż mamy do czynienia z zupełnie nową technologią) są znacznie droższe od swoich pozbawionych diodowego podświetlenia odpowiedników. Z pewnością są też od nich lepsze (topowe modele mogą zapewnić obraz zbliżony jakością do plazm) więc, póki co, przed zakupem takiego odbiornika musicie sobie odpowiedzieć na pytanie, czy ich zalety są dla was warte dodatkowych nakładów finansowych (średnio od 1000 do 2000 zł).

Komunikacja

Kolejnym rozwiązaniem oferowanym przez dzisiejsze telewizory HD jest możliwość podłączenia do Internetu. Dzięki temu za ich pośrednictwem możliwe jest korzystanie z różnych usług online (np. serwisów YouTube, Twitter, Flickr, czy Facebook oraz widgetów). Ponadto producenci stawiają na zgodność swoich produktów ze standardem DLNA (Digital Living Network Alliance), który zapewnia wygodną łączność pomiędzy mającymi certyfikat DLNA domowymi urządzeniami elektronicznymi.

Możliwość podłączenia telewizora do Sieci to bardzo przydatne i perspektywiczne rozwiązanie. Warto więc, aby kupowany odbiornik nim dysponował. Trzeba jednak pamiętać o jednym: dostęp do Internetu z poziomu telewizora nie zapewni nam tego co oferuje komputer. Jeżeli więc np. oczekujemy, że będziemy mogli przeglądać wszystkie nasze ulubione serwisy, możemy się mocno zawieść.

Telewizory OLED?

Najważniejszą cechą paneli OLED jest to, że są one same z siebie źródłem światła. Z tej ich podstawowej właściwości wynika kolejna ich istotna cecha - niewielka grubość, związana z brakiem tylnego podświetlenia. Inną właściwością, tym razem związaną z użytymi do jej produkcji materiałami, a mianowicie elektroluminescencyjnymi organicznymi polimerami jest niewielki pobór prądu.

Zastosowane w OLED-ach polimerowe materiały, brak tylnego podświetlenia i polaryzatorów sprawiają, że matryce te odwzorowują bardzo wiernie kolory. Barwy są żywe i nasycone. Doskonale oddane są także przejścia tonalne, a odwzorowywana przestrzeń barwna jest jedną z największych jaką dysponują urządzenia do wyświetlania obrazów. Co ważne niskie czasy odświeżania, oraz to, że nie ma tam potrzeby stosowania polaryzatorów sprawiają, iż nie występuje w panelach OLED efekt smużenia, a kąt widzenia to niemal 180°.

Schemat działania matrycy OLED, Opis: 1. Katoda (wstrzykuje ładunki ujemne), 2. Naładowana ujemnie warstwa emisyjna (CN-PPV, półprzewodnik typu n), 3. Emisja promieniowania, 4. Warstwa przewodząca z nadmiarowymi ładunkami dodatnimi (PPV, półprzewodnik typu p) 5. Anoda (wstrzykuje ładunki dodatnie) Niestety technologia ta, póki co, nie pozwala na budowanie dużych wyświetlaczy (firma Mitsubishi zaprezentowała co prawda technologię pozwalającą na tworzenie ekranów OLED o nieograniczonej wielkości, lecz polega ona na łączeniu wielu osobnych niewielkich współpracujących ze sobą "organicznych" paneli) oraz jest bardzo droga. Warto przypomnieć, że wprowadzony do sprzedaży pierwszy na świecie tego typu telewizor - model Sony XEL-1 - wyposażony był w zaledwie 11-calowy panoramiczny ekran, potrafiący wyświetlić obraz w rozdzielczości 960 x 540 pikseli. Co więcej, za takiego mikrusa trzeba było zapłacić, bagatela, ok. 2500 dolarów.

Oczywiście firmy wciąż rozwijają technologię OLED. Np. Samsung planuje jeszcze w tym roku wprowadzić do sprzedaży znacznie większy "organiczny" model dysponujący 15-calowym wyświetlaczem pozwalającym na prezentowanie obrazu w rozdzielczości 720p. Co prawda koreański producent nie podał przewidywanej ceny urządzenia, lecz jak twierdzi wiele źródeł, powinna ona być zbliżona do produktu Sony.

Z tego niestety wynika, że, póki co, w dalszym ciągu jesteśmy skazani właściwie tylko na plazmy i odbiorniki LCD. Ponadto te drugie, jeżeli chodzi o modele posiadające ekran o przekątnej mniejszej niż 40 cali, stanowią jedyny wybór.

Energooszczędność

Elektronika konsumencka staje się coraz bardziej "zielona". Nie inaczej jest z telewizorami HD. Co prawda plazmy w dalszym ciągu zużywają więcej energii od modeli LCD, lecz obie technologie idą w kierunku energooszczędności.

Logo Energy Star Producenci telewizorów umieszczają na nich logo Energy Star 3.0 (obowiązuje od 1 listopada 2008 roku) świadczące o niskim poborze mocy. Aby je otrzymać, urządzenia takie nie mogą przekroczyć pewnego ustalonego przez amerykańską agencję ochrony środowiska EPA (Environmental Protection Agency) poziomu zużycia prądu. Limity te zależą od wielkości wyświetlacza i podzielone są na trzy sekcje - poniżej 40 cali, od 40 do 58 cali i powyżej 58 cali (zobacz listę wszystkich modeli telewizorów, które mogą się pochwalić logo Energy Star).

Nowa wersja dobrowolnego ekologicznego programu Energy Star o numerze 4.0 zacznie obowiązywać od 1 maja przyszłego roku, natomiast wersja 5.0 - dwa lata później. Oczywiście będą one zakładały dalsze obniżenie maksymalnego poziomu zużycia prądu dla telewizorów.

55-calowy "trójwymiarowy" LCD SamsungaOpierając się na informacjach podawanych przez różne źródła można założyć, że zakup telewizora cechującego się niskim poborem mocy pozwala na zaoszczędzenie od 15 do 30 USD rocznie. Niby nie jest to dużo, jednak wziąwszy pod uwagę fakt, że urządzenie takie będzie pracowało w naszym domu prawdopodobnie ok. dziesięciu lat, suma ta staje się całkiem pokaźna.

Ponadto wybór modelu ze stosownym logo świadczącym o jego energooszczędności z pewnością jest oczywisty dla osób, którym na sercu leży ochrona środowiska.

Telewizory 3D

Warto dodać, że w przyszłym roku na rynek trafi sporo telewizorów 3DTV, których prototypy zaprezentowało ostatnio kilku producentów, m.in. Samsung (LCD z technologią 240 Hz), Panasonic (50-calowa plazma) czy Sony. Na umasowienie tej technologii przyjdzie nam jeszcze jednak z pewnością trochę poczekać.