Cyfrowych kanałów telewizyjnych oferujących obraz wysokiej rozdzielczości jest w Polsce coraz więcej. Przyjrzyjmy się obecnie dostępnej ofercie.
Zmieniając telewizor na nowoczesny model Full HD, zwykle pełnię możliwości nowego odbiornika odkrywamy, oglądając na nim filmy z płyt Bluray. Wówczas wyświetlany obraz o rozdzielczości 1080p jest wysokiej jakości, niezwykle ostry i szczegółowy, a wszystkie najdrobniejsze detale są w nim doskonale widoczne. Ale telewizora nie kupuje się tylko jako ekranu do odtwarzacza Blu-ray. Służy on przede wszystkim do oglądania telewizji. I tu zwykle spotyka nas rozczarowanie - obraz analogowych programów telewizyjnych często wygląda na plazmie czy LCD gorzej niż na modelach kineskopowych. Na szczęście naziemna telewizja cyfrowa tuż-tuż (w 2013 r. ma być tylko taka), a oferta cyfrowych kanałów oferujących obraz w wysokiej rozdzielczości na platformach satelitarnych i dostępnych w sieciach kablowych z roku na rok jest coraz bogatsza. Walcząc o klienta, operatorzy zwiększają liczbę takich kanałów.
HDTV
Poprawienie jakości odbieranego obrazu TV pojawiło się wraz z wprowadzeniem telewizji wysokiej rozdzielczości HDTV (High Definition Television). To nowy standard nadawania obrazu i dźwięku w sygnale telewizyjnym. W porównaniu ze standardową telewizją PAL, oferującą obraz 720x576 pikseli, HDTV umożliwia nadawanie filmów w formacie 16:9, w rozdzielczości 720p (1280x720 pikseli) czy 1080i (1920x1080 pikseli z przeplotem).
Co jest potrzebne do oglądania HDTV?
Aby w pełni cieszyć się obrazem telewizji wysokiej rozdzielczości (HDTV), przede wszystkim potrzebny jest odpowiedni telewizor - najlepiej Full HD (może też być HD Ready, ale wówczas obraz będzie często przeskalowywany do niższej rozdzielczości matrycy). Odbiornik taki ma ekran pozwalający wyświetlić obraz w wysokiej rozdzielczości (1920x1080 pikseli) i dysponuje odpowiednimi gniazdami (m in. HDMI, komponentowe), umożliwiającymi przesłanie do urządzenia sygnałów wideo i audio. Ponadto potrzebny jest dekoder HD wyposażony w dekodujący moduł dostępu warunkowego (CAM) z kartą abonencką (kanały HD są najczęściej kodowane), a w przypadku odbioru telewizji satelitarnej także odpowiednia antena satelitarna (tzw. talerzowa). Standardowo taki sprzęt, umożliwiający dostarczenie do telewizora sygnału
HDTV, zapewniają i operatorzy satelitarni, i kablowi (można go też kupić niezależnie, pod warunkiem że dostawca sygnału HDTV dopuszcza taką opcję, np. oferując osobno kartę dostępu warunkowego).
Dekodery HD i HD PVR
Do odbioru telewizji wysokiej rozdzielczości wymagane są wydajne dekodery HD obsługujące sygnał 720p i 1080i. Takie urządzenia - zarówno do odbioru sygnału z satelity, jak i z sieci kablowej - funkcjonalnie są bardzo zbliżone. Główna różnica polega na tym, że dekodery kablowe pracują w standardzie DVB-C, a satelitarne - w DVB-S. Na rynku dostępne są (oczywiście operatorzy satelitarni i kablowi też je oferują) modele w dwóch wersjach: bez dysku twardego i z dyskiem. Jedne i drugie wyposażone są w podstawowe złącze HDMI, którym przesyłają rozkodowany sygnał HDTV do telewizora (obraz i dźwięk). Mają też wyjścia komponentowe (do współpracy ze starszymi modelami telewizorów bez gniazd HDMI) i wielokanałowe audio (optyczne lub cyfrowe), którymi można przesłać dźwięk np. do zestawu kina domowego, a nawet Euroscart, ale te umożliwiają jedynie wyprowadzenie obrazu SD i sygnału stereo. Urządzenia te w większości oferują m.in. takie funkcje, jak:
- wyszukiwanie programów i ich sortowanie zgodnie z upodobaniami użytkownika;
- wyświetlanie na ekranie elektronicznego przewodnika po programach EPG (zawiera opisy poszczególnych pozycji programowych i umożliwia przeglądanie bieżącego i planowanego programu dla wszystkich kanałów telewizyjnych);
- możliwość samodzielnego wyboru wersji językowej (lektora czy napisów);
- kontrola rodzicielska, czyli możliwość zablokowania dostępu do wybranych programów lub wszystkich usług dekodera (np. rodzice mogą czasowo lub na stałe zabezpieczyć, za pomocą czterocyfrowego kodu, dostęp do wybranych kanałów czy programów, których ich zdaniem dzieci nie powinny oglądać);
- przypominanie o programie - można zaprogramować dekoder, aby o wybranej przez nas porze automatycznie przypomniał o planowanym obejrzeniu jakiegoś programu.
Dekodery HD z dyskiem twardym nazywane PVR (Personal Video Recorder) mają też te funkcje, ale dodatkowo udostępniają możliwość nagrywania programów telewizyjnych na wmontowany w nie twardy dysk (nagrania można zaprogramować). Ponadto, na bieżąco, oglądany program telewizyjny jest zapisywany w tle i możliwa jest tzw. stop klatka (funkcja Time Shift), powtórka czy cofanie (w niektórych modelach aż do 2 godzin). Pewne urządzenia mają nawet dwa tunery i pozwalają oglądać jeden program, a nagrywać w tym czasie inny. Dekodery z twardymi dyskami wymagane są także przy korzystaniu z usługi wideo na żądanie (VOD) - do pobierania na dysk urządzenia filmów "wypożyczanych" przez operatora. Takie dekodery są coraz popularniejsze, a niektórzy operatorzy (np. Cyfra+ w Warszawie) oferują tylko modele z twardym dyskiem. Po wybraniu rodzaju dekodera i wykupieniu u operatora odpowiedniego pakietu z kanałami HD oraz uiszczeniu jednorazowej opłaty aktywacyjnej, wystarczy podłączyć dekoder HD do telewizora (najlepiej kablem HDMI) i już można się cieszyć obrazem HDTV.
HDTV z satelity
Operatorzy satelitarni, jako pierwsi wprowadzili kanały cyfrowe z obrazem nadawanym w wysokiej rozdzielczości. I to oni mieli najbogatszą ofertę programową na rynku. W Polsce działają trzy satelitarne platformy oferujące także sygnał HDTV: telewizja "n", Cyfra+ i Cyfrowy Polsat. Przewodzi im telewizja "n", udostępniając 17 programów HD. Zaletą korzystania z ich usług jest to, że sygnał dostępny jest w całej Polsce, niezależnie od miejsca zamieszkania - do odbierania sygnału HDTV wystarczy bowiem antena satelitarna.
Telewizja "n"
Turborekorder platformy n wyposażono w twardy dysk o pojemności aż 500 GB.Dysponująca obecnie największą liczbą satelitarnych kanałów HD telewizja "n", w bieżącej promocji oferuje wszystkie 17 pozycji w jednym pakiecie "Full", razem z kilkudziesięcioma programami w standardowej rozdzielczości SD, za 99 zł miesięcznie - po podpisaniu dwuletniej umowy. Najtańsza proponowana przez operatora antena satelitarna z konwerterem kosztuje 118 zł, a jednorazowa aktywacja dzierżawionego dekodera HD z dyskiem 500 GB - 99 zł. W innych, tańszych pakietach tematycznych (np. "sport i motoryzacja" czy "hity filmowe"), oferujących wybrane kanały HD z danej kategorii, cena aktywacji dekoderów z dyskami 500 i 250 GB wynosi 99 zł, a bez dysku - 48 zł. W przeciwieństwie do pozostałych platform satelitarnych, telewizja "n" nie oferuje osobno karty dostępowej - użytkownicy otrzymują ją tylko razem z dekoderem dzierżawionym od operatora (opłata wliczona w abonament). Dostępne są trzy modele produkcji polskiej firmy ADB: nbox HDTV, nbox recorder HDTV i nbox turbodecorder HDTV. Najprostszy z nich - nbox HDTV - to dekoder HD przystosowany do odbioru telewizji satelitarnej, kodowanej w standardach MPEG-2 i MPEG-4. Wyposażony jest w złącza HDMI i komponentowe, na których oferuje także obraz przeskalowany z sygnału SD do rozdzielczości 720p lub 1080i. Dźwięk 5.1 dostępny jest na wyjściu HDMI lub cyfrowym optycznym audio (stereo na RCA). Ponadto na tylnej ściance jego obudowy znajdują się złącza Euroscart i Ethernet. To ostatnie umożliwia podłączenie dekodera do Internetu i uruchomienie usługi nRadio HD, pozwalającej słuchać internetowych stacji radiowych, pogrupowanych wg gatunków muzycznych, wśród których są kanały oferujące dźwięk 5.1. Operator umożliwia dostęp do wybranych serwisów internetowych, a także przesyłanie rachunków za korzystanie z telewizji satelitarnej bezpośrednio na ekran telewizora. Korzystający z tej usługi abonenci nie otrzymują papierowego rozliczenia, tylko rachunek elektroniczny.
nbox HDTV wyposażony jest w łatwe w obsłudze polskie menu i oferuje dopracowany graficznie, czytelny, 7-dniowy elektroniczny przewodnik po programach (EPG) oraz blokadę rodzicielską.
nbox recorder HDTV i najnowszy nbox turbodecorder HDTV różnią się od najprostszego modelu przede wszystkim tym, że mają twarde dyski (odpowiednio 250 i 500 GB) i udostępniają dodatkowe funkcje, takie jak "stop klatka", nagrywanie programów czy wideo na żądanie. Do ich poprawnej pracy zalecane jest stosowanie anteny z dwoma konwerterami (lub pojedynczym Twin), ponieważ zamontowano w nich dwa tunery telewizyjne, w celu umożliwienia jednoczesnego nagrywania jednego programu i oglądania w tym czasie innego. Drugi konwerter służy także do pobierania filmów na żądanie (tzw. VOD) w trakcie oglądania telewizji. Na dyskach, w części przeznaczonej na nagrania użytkownika, można zapisać odpowiednio ok. 40 i 80 godzin programów z obrazem w jakości HD. Oba urządzenia mają również inną ciekawą funkcję - umożliwiają sterowanie nimi przez Internet. Użytkownik, dysponując hasłem, z poziomu strony internetowej platformy "n" może np. zaprogramować zdalnie nagrywanie programu.
