Filmy HD w twoim PC

Filmy w jakości HD stawiają wysokie wymagania podzespołom sprzętowym. A jeśli zamierzasz nie tylko oglądać taki materiał, lecz również nagrywać go, przechwytywać i edytować, nie obejdziesz się bez sporej porcji wiedzy i właściwego oprogramowania.

Koneserzy kina kroczą zdecydowanie w kierunku jakości High Definition (w skrócie: HD). Obecnie rynek znajduje się w fazie przejściowej między tradycyjnym obrazem TV i DVD a HDTV i Blu-ray. Panuje więc typowa sytuacja dla faz przejściowych.

Podczas gdy entuzjaści nowinek technicznych tkwią po same uszy w świecie telewizji o wysokiej rozdzielczości, zwyczajnych klientów odstraszają kwestie wymiany sprzętu i wyboru właściwych urządzeń. I nic dziwnego - jeśli nie chcesz rozczarować się przerywanym odtwarzaniem, musisz dużo wiedzieć o wymaganiach sprzętowych. A chcąc nagrywać, montować i konwertować filmy w jakości HD, nie dopniesz swego bez podstawowej wiedzy o przetwarzaniu materiału wideo.

Zobacz również:

1. Minimalne wymagania sprzętowe

Odbiorniki cyfrowej telewizji satelitarnej DVB-S2 do komputera są zarówno w wersji kart rozszerzających, jak też zewnętrznych tunerów podłączanych do gniazda USB.Kliknij, aby powiększyćOdbiorniki cyfrowej telewizji satelitarnej DVB-S2 do komputera są zarówno w wersji kart rozszerzających, jak też zewnętrznych tunerów podłączanych do gniazda USB. Do odbioru sygnału HDTV w pececie jest potrzebny sprzęt spełniający określone wymagania. Aby móc dekodować strumień danych, podzespoły komputera muszą być w miarę nowoczesne.

Procesor i pamięć RAM. Do oglądania HDTV i filmów HD wystarczy szybki procesor dwurdzeniowy i pamięć robocza o pojemności 2 GB. Jeśli zamierzasz montować materiał filmowy w komputerze, zaleca się wyposażyć pecet w 3 do 4 GB pamięci RAM i nowoczesny procesor czterordzeniowy. Na przykład kodowanie w formacie H.264 w wideoedytorze Ulead VideoStudio X3 zostało zoptymalizowane do serii czterordzeniowych procesorów Intel Core 2 Quad.

Karta graficzna. Aby pecet odtwarzał płynnie filmy w wysokiej rozdzielczości, większość pracy związanej z dekodowaniem materiału wideo musi przejąć karta graficzna. Sęk w tym, że materiał filmowy HD może być skompresowany w jednym z trzech formatów. Dlatego układ dekodujący w karcie graficznej musi równie dobrze radzić sobie ze standardami MPEG-2, MPEG-4 AVC (H.264) i VC-1.

Na szczęście obecne procesory graficzne ATI i NVIDII niemal całkowicie odciążają procesor podczas odtwarzania płyt Blu-ray i innych plików wideo zapisanych w formacie H.264. Nawet karty graficzne, które trafiły na rynek dwa lata temu, dysponują rezerwami wydajności, które wystarczają do odtwarzania materiału HD. Dlatego możesz bez obaw zastosować do celów HD karty graficzne tych producentów kosztujące powyżej 250 zł, np. ATI Radeon HD 3450. Tylko w niektórych zadaniach z zakresu konwertowania wideo nasze testy wykazały wyższość kart NVIDII.

W każdym razie godne polecenia są karty chłodzone pasywnie, bo warkot dochodzący z niewielkich, szybkoobrotowych wentylatorków psuje przyjemność oglądania filmu. Przyszłościowe okazują się karty wyposażone co najmniej w dwa gniazda. Jedno z nich powinno być gniazdem wyjściowym HDMI.

Są karty tego rodzaju nawet do płyt głównych z gniazdem AGP, co pozwala dostosować starszy komputer do potrzeb HD. Jeśli nowoczesny procesor graficzny przejmie większość pracy, teoretycznie wystarczy pecet z układem Pentium lub Athlon, taktowanym z częstotliwością co najmniej 2,4 GHz.

Monitor. Monitor powinien zapewniać rozdzielczość 1920x1080 pikseli. Takie właściwości mają modele co najmniej o 58-centymetrowej przekątnej ekranu. Jednak są także monitory w formacie 16:9 o przekątnej co najmniej 55-centymetrowej, produkowane z myślą o entuzjastach kina i zapewniające rozdzielczość Full HD. Teoretycznie wystarcza monitor o 43-centymetrowej przekątnej ekranu i rozdzielczości 1280x720 pikseli, jednak przyszłościowe są tylko te modele, które obsługują zabezpieczenie przed kopiowaniem HDCP.

Niektórzy nadawcy emitują program w rozdzielczości 720p, czyli 50 pełnych klatek na sekundę, każda po 1280x720 pikseli. Inne stosują wyższą rozdzielczość - 1080i, a więc 1920x1080 pikseli z przeplotem (tzw. metoda interlaced), czyli 50 połówek klatek na sekundę.

W obu wariantach widać wyraźną różnicę w porównaniu z konwencjonalną rozdzielczością TV, która wynosi 720x576 pikseli (PAL). Wszystkie polskojęzyczne audycje HDTV są kompresowane w standardzie MPEG-4 AVC (H.264).