Zwiększenie prędkości transmisji do 100 Mb/s może tchnąć nowe życie w technologie transmisji w podczerwieni.
IrDA to najstarszy i najpopularniejszy interfejs bezprzewodowy, który ostatnio pozostawał jednak w cieniu innych dynamicznie rozwijających się technologii, jak Wi-Fi, UWB lub bezprzewodowe wersje USB i FireWire. Łączność wykorzystująca transmisję fal w paśmie podczerwieni może jednak wkrótce znaleźć nowe zastosowania, bowiem organizacja IrDA (Infrared Data Association, www.irda.org) opracowała nową wersję (a w zasadzie dwie wersje) protokołu IrSimple.
Szybka podczerwień
Pierwszy z nowych standardów to VFIR (Very Fast InfraRed), opisujący protokół o przepustowości 16 Mb/s. Druga specyfikacja UFIR (Ultra Fast InfraRed) przewiduje wydajność sięgającą ponad 100 Mb/s. Tak znacznie zwiększona przepustowość ma umożliwić wygodne i szybkie przesyłanie dużych plików, np. fotografii lub wideo. Interfejsy VFIR i UFIR mają być wstecznie zgodne, tzn. umożliwiać współpracę ze złączami starszej generacji, choć uzyskanie 25-krotnie większej przepustowości będzie wymagało stosowania nowej generacji kontrolerów sprzętowych. Pierwsze wersje IrDA zapewniały szybkość transmisji 115 Kb/s (protokół IrDA 115K), a obecna generacja 4 Mb/s (ulepszony protokół IrSimple-4M).
Według danych publikowanych przez firmę SMSC, producenta m.in. układów scalonych dla interfejsów IrDA, w 2004 r. sprzedano na świecie ponad 200 mln telefonów komórkowych wyposażonych w ten interfejs, a 58% wszystkich znajdujących się na rynku telefonów ma takie złącze, natomiast tylko 21% jest wyposażonych w
Bluetooth, a 33% w karty pamięci Flash.
Atrakcyjna mała moc
W porównaniu do Bluetooth, IrDA zapewnia niższy koszt implementacji, szybsze nawiązanie połączenia (650 ms IrDA, 1-3 s Bluetooth), a także większe bezpieczeństwo, bo wymaga transmisji kierunkowej między bezpośrednio widzącymi się interfejsami, a przy tym ma względnie mały zasięg rzędu kilkudziesięciu centymetrów. Cechy te są oczywiście zarówno zaletą, jak i wadą IrDA.
Czy nowe wersje IrDA będą impulsem ożywiającym ten standard? Jego zaletą IrDA jest wyjątkowo mały pobór mocy predestynujący zgodne z nim interfejsy do zastosowań w telefonach komórkowych i innych urządzeniach, w których liczy się mały pobór energii. Przy zakładanym przez standardy VFIR i UFIR wzroście szybkości transmisji może to wywołać nową falę zainteresowania tą technologią.
Standardy VFIR i UFIR mają być opublikowane jeszcze w tym roku. Ich autorami są, tak jak w przypadku pierwszych wersji protokołu IrSimple, japońskie firmy i organizacje zrzeszone w IrDA Special Interest Group (m.in. ITX E-Globaledge, NTT DoCoMo, Sharp i Waseda University).
