Battle Royale II: Requiem

W ''Battle Royale II'' znowu oglądamy śmiertelną grę uczniów na samotnej wyspie, tyle że gra toczy się tym razem nie o to, żeby zabić siebie nawzajem, lecz... zbuntowanego zwycięzcę pierwszej edycji ''Battle Royale'' - Shuyę Nanaharę, który w międzyczasie stał się międzynarodowym terrorystą walczącym z władzą dorosłych.

W ''Battle Royale II'' znowu oglądamy śmiertelną grę uczniów na samotnej wyspie, tyle że gra toczy się tym razem nie o to, żeby zabić siebie nawzajem, lecz... zbuntowanego zwycięzcę pierwszej edycji ''Battle Royale'' - Shuyę Nanaharę, który w międzyczasie stał się międzynarodowym terrorystą walczącym z władzą dorosłych.

Wydany we wrześniu 2005 roku przez Kino Domowe DVD film "Battle Royale" stał się nie lada sensacją. Dawno nie było bowiem dzieła tak szokującego: zobaczyliśmy historię czterdzieściorga 15-letnich japońskich uczniów, uprowadzonych przez swego nauczyciela (Takeshi Kitano) na bezludną wyspę i zmuszonych do wzięcia udziału w śmiertelnym reality-show. Ponura futurystyczna myśl: kiedyś rządy przestaną panować nad społeczeństwem, a pierwszymi, którzy całkowicie wymkną się spod kontroli, będą młodzi; musi więc dojść do ostatecznej rozgrywki między młodymi a dorosłymi. "Battle Royale" to był odwet dorosłych: w trakcie gry niesforni wychowankowie szkoły mieli się po prostu między sobą pozabijać! Wygrać - a więc przeżyć - mógł tylko jeden z nich.

Z wzajemnej pogardy zrodził się dramat tak okrutny i zarazem filozoficznie przejrzysty jak antyczna tragedia. Najbardziej wyrafinowani krytycy i ludzie kina uderzyli w dzwon zachwytu: "Battle Royale" to dzieło znakomite. Sam Quentin Tarantino oddał mu hołd, dedykując twórcy "Battle Royale", Kinji Fukasaku swego "Kill Billa". Fukasaku uczyniono narodowym bohaterem w Japonii, chętnie też przypominano, że siedemdziesięcioletni reżyser sam cudem uratował się jako 15-letni chłopak w czasie bombardowania fabryki broni (II wojna światowa), w której przymusowo pracował z kolegami z klasy. Dorośli zawiedli go wtedy tak bardzo, że nigdy im tego nie zapomniał ani nie wybaczył. Nawet - gdy sam stał się już bardzo dorosły...

Sukces "Battle Royale" był tak ogromny, że nieuniknioną koniecznością stała się kontynuacja filmu. Fukasaku zabrał się do niej dwa lata później, ale niestety umarł w trakcie zdjęć do "Battle Royale II". Dokończenia dzieła podjął się jego 30-letni wówczas syn, Kenta. Jak często zdarza się w rodzinach artystycznych, okazało się, że syn nie odziedziczył talentu po ojcu - jest kiepskim reżyserem. I stało się to, czego wszyscy się obawiali: klatka po klatce, metr po metrze, syn psuł to, co zamierzył ojciec. Sknocił film kompletnie, ale nie było już odwrotu: druga część wielkiego przeboju musiała trafić na ekran. Ciekawość widzów była zaś tak duża, a szacunek dla zmarłego mistrza tak prawdziwy, że... film odniósł komercyjny sukces.

Nie będę owijał w bawełnę: "Battle Royale II" jest filmem wtórnym i nieudanym. Ale przyznaję: sam też nie mogłem się powstrzymać, żeby go nie obejrzeć. Znowu oglądamy śmiertelną grę uczniów na samotnej wyspie. Znowu krew leje się szeroką strugą, a głowy dzieciaków same odpadają od korpusów rozrywane wybuchem umieszczonych na szyi elektronicznych pierścieni. Tyle że gra toczy się tym razem nie o to, żeby zabić siebie nawzajem, lecz... zbuntowanego zwycięzcę pierwszej edycji "Battle Royale" - Shuyę Nanaharę, który w międzyczasie stał się międzynarodowym terrorystą walczącym z władzą dorosłych. Młody Fukasaku dorzucił jeszcze - trochę na oślep - kilka aluzji do amerykańskiego imperializmu (dorośli), a uczniów przebrał w uniformy w stylu Al Khaidy. Wszystko to niestety trzeszczy w szwach, a oczekiwany wstrząs nie następuje.

W tej sytuacji przypomina mi się jak Zygmunt Kałużyński opowiadał mi o znajomym, który zdawał relację z obejrzanego filmu: jest okropny, koniecznie musisz go zobaczyć...

Informacje

Battle Royale II: Requiem (Batoru rowaiaru II: Chinkonka) © Toei Co. Ltd. 2003

Gatunek thriller

Czas 133 minut

Reżyseria Kenta Fukasaku, Kinji Fukasaku

Scenariusz Kenta Fukasaku, Norio Kida

Zdjęcia Junichi Fujisawa

Muzyka Masamichi Amano

Obsada Tatsuya Fujiwara, Ai Maeda, Takeshi Kitano, Shűgo Oshinari, Ayana Sakai, Haruka Suenaga, Yuma Ishigaki, Miyuki Kanbe, Masaya Kikawada i inni

Kraj i rok produkcji Japonia, 2003

Wydanie DVD

Dźwięk DD 5.1 japoński, DTS japoński, DD 5.1 polski lektor

Napisy polskie

Obraz kolorowy

Format 1,85:1 anamorficzny, panoramiczny

Płyta jednostronna, dwuwarstwowa

Tomasz Raczek

Krytyk filmowy i wydawca. Prowadzony przez niego Instytut Wydawniczy Latarnik wydaje książki poświęcone filmowi i mediom. Autor książek "Pies na telewizję", "Karuzela z madonnami" i "Karuzela z herosami". Z Zygmuntem Kałużyńskim stworzyli duet znany z telewizji, publikacji prasowych (Wprost) i książek: "Poławiacze pereł", "Perłowa ruletka" oraz pięciotomowego leksykonu filmowego na XXI wiek "Perły kina".

Dyrektor ds. repertuaru filmowego Kina Domowego - Magazynu DVD.


Zobacz również