Bez problemów

Graficzny kreator instalacji, pomoc kontekstowa dostępna na wszystkich etapach, automatyczne i bezproblemowe wykrywanie i konfigurowanie sprzętu - wszystko to sprawia, że instalacja systemu operacyjnego Novell Linux Desktop 9 jest wyjątkowo prosta i nie powinna sprawić kłopotów nawet mało doświadczonym użytkownikom komputerów.

Graficzny kreator instalacji, pomoc kontekstowa dostępna na wszystkich etapach, automatyczne i bezproblemowe wykrywanie i konfigurowanie sprzętu - wszystko to sprawia, że instalacja systemu operacyjnego Novell Linux Desktop 9 jest wyjątkowo prosta i nie powinna sprawić kłopotów nawet mało doświadczonym użytkownikom komputerów.

Krok po kroku prowadzimy przez proces instalacji wersji ewaluacyjnej systemu operacyjnego Novell Linux Desktop 9.

Bezproblemowy start

Novell Linux Desktop 9 w wersji ewaluacyjnej, 30-dniowej, mieści się na trzech płytach CD lub jednej płycie DVD. Po uruchomieniu komputera z napędu CD-ROM (wcześniej trzeba, oczywiście, uaktywnić opcję bootowania systemu z płyty CD) pojawia się okno powitalne nowego systemu. W tym momencie możemy zadecydować, czy chcemy rozpocząć instalację, przeprowadzić test pamięci, naprawę systemu lub uruchomić poprzednio stosowany system operacyjny, znajdujący się na twardym dysku. Dodatkowe opcje dostępne są po naciśnięciu klawiszy funkcyjnych, których opis znajduje się na dole ekranu. Na przykład klawisz [F2] umożliwia zmianę rozdzielczości ekranu (standardowo 1280 z 1024 pikseli), a klawisz [F4] - zmianę języka. Tradycyjnie klawisz [F1] wywołuje okno ogólnego pliku pomocy.

Po wybraniu opcji Instalacja przechodzimy do graficznego kreatora instalacji, do znanego już użytkownikom dystrybucji SUSE Linux narzędzia YaST2. Najpierw wybieramy język, w jakim prowadzona będzie instalacja, oraz jej podstawowe ustawienia. Instalator automatycznie wykryje i skonfiguruje twarde dyski i partycje na dysku, dołączony sprzęt, w tym karty graficzne, dźwiękowe, mysz, drukarki, skanery, karty sieciowe itp., rodzaj procesora, ilość dostępnej pamięci, układ klawiatury, strefę czasową. Następnie możemy określić sposób podziału dysku na partycje, ustalić ich wielkość, a także wybrać środowisko graficzne (GNOME lub KDE), menedżera ładowania systemu (Lilo lub Grub), oraz pakiety oprogramowania, które chcemy zainstalować na twardym dysku. Przeciętny użytkownik komputera może jednak pozostać przy standardowych opcjach, proponowanych przez kreatora instalacji, tym bardziej, że w każdej chwili zmieni wybrane ustawienia albo na przykład zainstaluje dodatkowe aplikacje. Jeśli jednak chcemy dokonać jakichkolwiek zmian, to wystarczy kliknąć nagłówek dowolnej opcji proponowanej przez instalator lub skorzystać z przycisku Zmiana, znajdującego się u dołu ekranu. Warto również skorzystać z systemu pomocy dostępnego na każdym etapie instalacji.

Do wyboru, do koloru

Centrum sterowania YaST2 grupuje w jednym miejscu wszystkie opcje dotyczące zarządzania całym systemem, od możliwości dodawania oraz usuwania programów do zmiany partycji systemowych i edycji plików systemowych.

Centrum sterowania YaST2 grupuje w jednym miejscu wszystkie opcje dotyczące zarządzania całym systemem, od możliwości dodawania oraz usuwania programów do zmiany partycji systemowych i edycji plików systemowych.

Przeważnie można polegać na ustawieniach proponowanych automatycznie przez kreatora instalacji, ale dwie opcje wymagają baczniejszej uwagi: partycjonowanie dysku oraz wybór pakietów oprogramowania. Przypomnijmy, że podział dysku na partycje niszczy wszystkie znajdujące się na nim wcześniej dane. Oprócz głównej partycji, na którą przeniesiony zostanie nowy system plików, należy wskazać partycje na tzw. plik wymiany (swap). Teoretycznie powinna być dwa razy większa od ilości pamięci RAM. Opcjonalnie można również utworzyć odrębne partycje, np. na katalogi domowe użytkowników (/home) czy pliki tymczasowe (/tmp). Warto się również zastanowić nad programami, które zamierzamy zainstalować na twardym dysku. Do wyboru mamy bardzo wiele aplikacji z każdej niemal dziedziny, poczynając od biurowych, poprzez narzędzia administracyjne, oprogramowanie naukowe i inżynierskie, multimedia, na grach i tzw. zabawkach kończąc. Na szczęście, podczas instalacji można wybrać zestawy, grupy, a nawet pojedyncze pakiety. Każdy pakiet został w jasny sposób opisany, łącznie z wielkością pojedynczych plików, bez problemu zatem znajdziemy potrzebne aplikacje. W razie potrzeby program instalacyjny poinformuje również o wystąpieniu konfliktu pomiędzy pakietami oraz zaproponuje sposób jego rozwiązania. Zdarza się bowiem, że niektóre pakiety wymagają wcześniejszego zainstalowania innych lub nie mogą być zainstalowane z pewnymi szczególnymi pakietami. W takiej sytuacji możemy albo zrezygnować z instalacji wybranego pakietu, doinstalować brakujące komponenty (np. biblioteki, interpretery), aby uwzględnić zależności między pakietami, albo... zignorować komunikat o konflikcie. Oczywiście, najlepiej zainstalować pakiety proponowane przez instalator. Zdecydowanie natomiast nie należy ignorować ostrzeżenia o powstaniu konfliktu. Nieuwzględnienie zależności bez wątpienia zakłóci stabilność działania systemu lub wręcz spowoduje problemy z wybranym programem. Na wszelki wypadek warto zaznaczyć opcję automatycznego sprawdzania zależności, co da nam pewność, że wszystkie pakiety, między którymi one występują, zostaną zainstalowane. Na koniec, zanim naciśniemy przycisk Akceptuj, możemy skorzystać z opcji Podsumowanie instalacji i sprawdzić, jakie zmiany nastąpią w systemie.

Pierwsze uruchomienie

Po pierwszym restarcie następuje uruchomienie nowego systemu. Na początek tworzymy - określając nowe hasto - konto administratora (root). Warto pamiętać, że ponieważ administrator ma niczym nieograniczone uprawnienia do modyfikacji wszystkich ustawień systemowych, hasto powinno być trudne do złamania. Zresztą gdy wybierzemy hasto za krótkie lub składające się wyłącznie z liter bądź tylko z małych liter, kreator instalacji poinformuje nas o tym i zaproponuje jego zmianę. Następnie YaST automatycznie wykryje interfejsy sieciowe, rodzaje połączenia DSL, urządzenia ISDN, modemy, ustawienia proxy oraz zdalnego zarządzania VNC, a także skonfiguruje sprzęt, w tym karty graficzne, dźwiękowe, drukarki czy skanery. Na koniec możemy dodać - założyć konta - nowych użytkowników. Warto to zrobić nawet wtedy, gdy nikt oprócz nas nie będzie korzystał z komputera - chociażby dlatego, że codzienna, zwykła praca na koncie administratora nie jest bezpieczna i raczej powinno się w tym celu korzystać z konta zwykłego użytkownika. Po zapisaniu konfiguracji i kliknięciu przycisku Zakończ możemy się już zalogować do nowo zainstalowanego systemu operacyjnego Novell Linux Desktop. Na ekranie logowania wybieramy język, rodzaj sesji (wybór środowiska graficznego, trybu awaryjnego lub logowania zdalnego), a także konfigurujemy menedżera logowania. Po wpisaniu nazwy użytkownika i hasła przeniesiemy się wprost na biurko (pulpit) systemu Linux.

Dostrajanie systemu

Korzystając z centrum sterowania YaST2, możemy skonfigurowaç na firmowym serwerze usługi, które będą dostępne dla innych komputerów w sieci.

Korzystając z centrum sterowania YaST2, możemy skonfigurowaç na firmowym serwerze usługi, które będą dostępne dla innych komputerów w sieci.

Zaraz po zakończeniu instalacji otrzymujemy do dyspozycji kompletny i gotowy do natychmiastowej pracy system operacyjny wraz z zestawem aplikacji. Na dodatek w intuicyjnym środowisku graficznym, kompatybilnym - jeśli chodzi chociażby o zachowanie okien, skróty klawiaturowe, import i eksport plików - z innymi popularnymi systemami operacyjnymi. Przeciętny użytkownik nie musi sobie również zaprzątać głowy dodatkowym konfigurowaniem systemu, bo już standardowe ustawienia wystarczają do pracy i powinny zadowolić nawet wybrednych. Administratorom oraz osobom, które chciałyby jednak dostosować system do własnych upodobań, polecić należy centrum sterowania YaST2. Znajdziemy je na pasku zadań w menu System | Ustawienia administratora. Z poziomu YaST2 administratorzy mogą dodawać oraz usuwać programy, uaktualniać system, zarządzać sieciowymi urządzeniami (faksem, modemem, automatyczną sekretarką), usługami (serwery WWW, mail, ftp, Samba), zmieniać konfigurację sprzętową (karty dźwiękowej, monitora, drukarek), zarządzać użytkownikami i grupami użytkowników. Tutaj również znaleźć można narzędzia do zabezpieczania systemu (szyfrowanie, ustawienia zapory sieciowej), tworzenia kopii zapasowych, modyfikacji plików systemowych, partycji, a także narzędzia ratunkowe (menu Przywracanie systemu). Z kolei korzystając z menu System | Ustawienia osobiste, zmienimy ustawienia tzw. motywów (tematów pulpitu), czcionek ekranowych, dźwięków systemowych, tła pulpitu, wygaszacza, myszy, klawiatury oraz uruchomienia obsługi takich elementów, jak czytnik ekranowy, lupa czy klawiatura ekranowa - ułatwiających, a często wręcz umożliwiających pracę osobom niepełnosprawnym. Po dokonaniu wszelkich niezbędnych zmian, dostrojeniu systemu możemy już rozpocząć jego zwykłe użytkowanie. Zainstalowane wcześniej programy, podzielone na kategorie (Biuro, Internet, Multimedia itp.) znajdziemy na pasku zadań po kliknięciu menu Programy. Dodatkowe aplikacje najłatwiej zainstalować za pomocą programu Red-Carpet, dostępnego z menu System | Aktualizacja oprogramowania.

Podsumowanie

Pierwszy kontakt z systemem Novell Linux Desktop to prawdziwe zaskoczenie i... miłe rozczarowanie. Instalacja przebiega niemal automatycznie i rola użytkownika sprowadza się głównie do klikania przycisków Dalej, Akceptuj lub Zakończ. Na różnych platformach, wyposażonych w różny sprzęt, instalator YaST2 wyjątkowo dobrze radził sobie z autodetekcją i konfiguracją. Nie było problemów z załadowaniem sterowników do kart dźwiękowych ALSA, z wykryciem karty TV/Radio nieznanego producenta czy poprawnym skonfigurowaniem kart sieciowych i rodzaju połączenia z Internetem. To zdecydowana zaleta, bo wiele dystrybucji Linuksa ma problemy z prawidłowym - nie mówiąc już o automatycznym - wykryciem komponentów komputera. Na pochwałę zasługują również: zebranie wszystkich najważniejszych narzędzi związanych z zarządzaniem i konfiguracją systemu w jednym miejscu (centrum sterowania YaST2), opcja automatycznego montowania napędów, kompatybilność z innymi systemami i aplikacjami. Tego typu rozwiązania sprawiają, że przejście na przykład z Windows na Novell Linux Desktop jest dla przeciętnego użytkownika praktycznie niezauważalne. Natychmiast po instalacji może on przenieść swoje dokumenty do nowego systemu i kontynuować przerwaną pracę. Jedyną różnicą, jaką powinien zauważyć, jest... zwiększona szybkość i stabilność działania systemu.

Minimalne wymagania sprzętowe:

  • komputer osobisty z procesorem

  • Pentium* II lub nowszym,

  • napęd CD-ROM

  • 800 MB wolnego miejsca na twardym dysku (zalecane 4 GB),

  • 128 MB pamięci RAM(zalecane 256 MB),

  • karta graficzna o rozdzielczości Super VGA,

  • karta sieciowa (jeśli użytkownik chce korzystać z sieci),

  • mysz podłączana do portu USB, PS/2 lub szeregowego.

Zalety Novell Linux Desktop

  • łatwa, bezproblemowa, zautomatyzowana instalacja

  • intuicyjny graficzny interfejs użytkownika

  • prostota obsługi

  • stabilność, wydajność, szybkość działania

  • pakiet niezbędnych aplikacji biurowych, internetowych, multimedialnych i administracyjnych

  • bezproblemowe działanie w środowiskach mieszanych obsługa bezprzewodowej komunikacji sieciowej (WiFi)

  • sprawdzona technologia

  • bezpieczeństwo potwierdzone testami i certyfikatami

  • kompatybilność z innymi systemami operacyjnymi, aplikacjami i formatami plików

  • zautomatyzowane zarządzanie systemem i jego aktualizacją

  • ułatwione zdalne zarządzanie wieloma komputerami

  • pomoc techniczna, szkolenia i warsztaty


Zobacz również