Druga odsłona GIMP-a

Najbardziej znany bezpłatny program do grafiki rastrowej - GIMP - został opublikowany w wersji 2.0. Zmiana wersji nie oznacza rewolucji. Mimo to nowe narzędzia i opcje powinni docenić nie tylko dotychczasowi użytkownicy programu, ale także krytycy.

Najbardziej znany bezpłatny program do grafiki rastrowej - GIMP - został opublikowany w wersji 2.0. Zmiana wersji nie oznacza rewolucji. Mimo to nowe narzędzia i opcje powinni docenić nie tylko dotychczasowi użytkownicy programu, ale także krytycy.

GIMP ma chyba tylu przeciwników, co fanów. Tych pierwszych razi nietypowy interfejs i trudny, przynajmniej początkowo, dostęp do typowych opcji. Drudzy natomiast wychwalają ogromne możliwości aplikacji, dostępność do praktycznie wszystkich systemów operacyjnych, kilkadziesiąt wersji językowych interfejsu, a przede wszystkim to, że jest całkowicie bezpłatny. Podczas pierwszego uruchomienia GIMP 2.0 prezentuje się dość skromnie, a liczba dostępnych opcji wydaje się niewielka. Nic bardziej mylnego. Program ma potężny zestaw narzędzi i filtrów do fotoretuszu grafiki rastrowej, wspomaganych przez możliwość tworzenia własnych skryptów (i to w trzech językach: C++, Python i Perl). Oczywiście aplikacja udostępnia zestaw filtrów, w tym tak zaawansowanych, jak tworzenie rozświetleń i flar, zniekształcenia 2D i 3D. Oprócz filtrów w programie znajdziesz także zestaw gotowych skryptów Script Fu, zawierających przekształcenia obrazu jeszcze bardziej skomplikowane niż pojedyncze filtry.

Mniej eksperymentów z interfejsem

GIMP 2.0 - ulepszony interfejs, kilka nowych narzędzi.

GIMP 2.0 - ulepszony interfejs, kilka nowych narzędzi.

Zmiana wersji z 1.2 na 2.0 sugeruje duże zmiany i tak jest w istocie. Chyba najwyraźniej zauważa się sporo usprawnień interfejsu, który jest obecnie wygodniejszy także dla mniej doświadczonego "gimpowca", nie tracąc jednocześnie charakterystycznych cech. Wiele zmian to ukłon w stronę użytkowników Windows, nienawykłych do nietypowego interfejsu, tworzonego w środowisku linuksowym. Użycie biblioteki GTK+ 2 pozwoliło na dodanie oknom narzędziowym w GIMP-ie możliwości dokowania. To naprawdę wygodne i umożliwia przygotowanie własnego, najbardziej odpowiedniego do potrzeb środowiska pracy. Każde okno z rysunkiem jest teraz wyposażone we własne menu (można tę opcję wyłączyć), ale oczywiście rozbudowane menu kontekstowe - znak rozpoznawczy programu - również jest dostępne. Osoby przyzwyczajone do klasycznych aplikacji graficznych do Windows docenią też możliwość pracy w trybie pełnoekranowym, w którym obszar roboczy nie tylko zajmuje całą dostępną powierzchnię ekranu, ale też ukrywa elementy pulpitu i otwarte okna innych aplikacji. Co prawda, opcja nie jest tak wygodna, jak można by oczekiwać - często lepiej po prostu zmaksymalizować okno ze zdjęciem. Autorzy programu posunęli się nawet do wyposażenia wersji 2.0 w interfejs oparty na skórkach! Możesz zmienić wygląd menu i ikon - wystarczy wybrać odpowiedni motyw w Plik | Prefencje | Interfejs. Oczywiście, tak jak poprzednie edycje programu, GIMP 2.0 ma polską wersję interfejsu.

Okno informacyjne zawiera m.in. rzeczywiste rozmiary obrazka.

Okno informacyjne zawiera m.in. rzeczywiste rozmiary obrazka.

Dobrze została rozwiązana dyskusyjna kwestia tzw. dynamicznych skrótów klawiaturowych. W dotychczasowych wersjach mogłeś błyskawicznie przyporządkować skrót dowolnemu poleceniu menu: wystarczyło ustawić kursor myszy nad opcją i nacisnąć wybraną kombinację klawiszy. Taki system ma oczywiste zalety, ale i wadę: mniej wprawni użytkownicy mogą utworzyć wiele niefortunnych skrótów, uniemożliwiających normalną pracę. W GIMP-ie 2.0 opcja dynamicznych skrótów klawiaturowych pozostała dostępna, ale domyślnie jest wyłączona (znajdziesz ją w Plik | Prefencje | Interfejs).

Okno otwierania pliku graficznego z dysku pozostało dość niewygodne: nie znajdziesz tu szybkiego skrótu do pulpitu czy folderu Moje obrazy. I nic dziwnego, bo GIMP to w końcu program przeznaczony do wielu systemów operacyjnych, także tych, które jak Linux, nie słyszały o folderze Moje obrazy, a odpowiednik pulpitu przechowują w zupełnie innym miejscu dysku niż Windows.

Usprawniona edycja

Odplamkowanie to świetny sposób na szybkie poprawienie zdjęcia.

Odplamkowanie to świetny sposób na szybkie poprawienie zdjęcia.

Znacząco usprawniono edycję pól tekstowych. W poprzedniej wersji GIMP domyślne narzędzie Text tool nie umożliwiało edycji raz wprowadzonego tekstu, a funkcję tę oferowała tylko wtyczka Dynamic Text. Teraz połączono możliwości jednego i drugiego, a edycja pola tekstowego jest dostępna w dowolnej chwili, bo każde pole tekstowe jest automatycznie zapamiętywane jako specjalna warstwa.

Trzeba przyznać, że GIMP 2.0 ma też wady. W czasie pracy z programem zdarzały się przypadki zawieszenia aplikacji czy awaryjne zamknięcie programu po nieprawidłowej operacji wykonanej przez skrypt. Praca z warstwami wciąż nie będzie - przynajmniej początkowo - łatwa dla użytkowników innych aplikacji graficznych. Brak kreatorów zaś i oryginalny interfejs powodują, że GIMP to program dla zaawansowanych użytkowników, a jeśli początkujących, to pasjonatów, gotowych poświęcić nieco czasu na odkrycie całego uroku GNU Image Manipulation Program 2.0.

Retusz zdjęć z GIMP-em

Najprostsze opcje fotoretuszerskie znajdziesz w menu Narzędzia | Narzędzia kolorów.

Najprostsze opcje fotoretuszerskie znajdziesz w menu Narzędzia | Narzędzia kolorów.

1. Pracę rozpoczynamy od otwarcia grafiki do edycji. Zdecydowanie najprostszym sposobem jest przeciągnięcie ikony pliku z pulpitu do okna programu. Pojawienie się plusa przy kursorze myszy oznacza, że po zwolnieniu przycisku grafika zostanie otwarta w GIMP-ie.

2. Po otworzeniu pliku możesz szybko sprawdzić właściwości grafiki. Kliknij obrazek prawym przyciskiem myszy i wybierz z menu podręcznego Widok | Okno informacyjne. Znajdziesz tu rozmiar obrazka, liczbę kolorów, rozdzielczość w DPI. Jeśli automatyczne dostosowanie powiększenia grafiki nie odpowiada twoim celom, możesz je zmienić za pomocą opcji Widok | Powiększenie, klawiszy [+] i [-] lub rolki przewijania myszy. W tym ostatnim przypadku przytrzymaj wciśnięty klawisz [Shift].

3. Jeśli wczytane zdjęcie nie prezentuje się najlepiej, szybko popraw jego jakość, korzystając z Filtry | Kolory | Pakiet filtrów. Ta opcja pozwala sprawdzić efekt kilku filtrów na miniaturze obrazu i wybrać najlepsze ustawienia. Zdjęcia z widocznym szumem lub zabrudzeniami można poprawić, korzystając z opcji Filtry | Uwydatnianie | Odplamkowanie.

Przekadrowanie zdjęcia wykonasz w GIMP 2.0 za pomocą specjalnego narzędzia.

Przekadrowanie zdjęcia wykonasz w GIMP 2.0 za pomocą specjalnego narzędzia.

4. W GIMP-ie początkowo trudno znaleźć klasyczne opcje dostosowania jasności, kontrastu i nasycenia barw. Wybierz jednak z menu podręcznego Narzędzia | Narzędzia kolorów i przejrzyj uważnie kolejne menu. Tak! Jest tu nie tylko Jasność i kontrast, ale też Odcień i nasycenie, Barwienie, Poziomy... Gdy uruchomisz opcję regulacji nasycenia barw, przekonasz się, że nasycenie każdej składowej modyfikowane jest oddzielnie. Jeśli chcesz po prostu szybko poprawić ogólne nasycenie kolorów, kliknij najpierw przycisk Łącznie, a potem poruszaj suwakiem Nasycenie.

5. Po przeniesieniu zdjęć do komputera często okazuje się, że są nie najlepiej skadrowane. Możesz poprawić kadrowanie fotografii za pomocą przycinania, a także wyrównać linię horyzontu poprzez nieznaczne obrócenie grafiki. Wybierz z menu podręcznego opcję Narzędzia | Narzędzia przekształcania | Kadrowanie i zmiana wymiarów. Zaznacz obszar, który obejmie nowe kadrowanie zdjęcia. Nie obawiaj się pomyłek - będziesz mógł dostosować rozmiary i położenie kadrowania, zanim na dobre zmodyfikujesz obrazek. Nawet wtedy będziesz mógł wycofać operację, używają skrótu [Ctrl Z]. Obrót zdjęcia wykonasz za pomocą opcji Narzędzia | Narzędzia przekształcania | Obrót. Tutaj kilkakrotne próby są normą, gdyż GIMP nie wyświetla podglądu obrazka po obrocie.

6. Zapisanie poprawionego zdjęcia wydaje się sprawą banalną - wystarczy wcisnąć [Ctrl S]. Jeśli chcesz umieścić przetworzone zdjęcie na stronie WWW, warto pomyśleć o jego odpowiednim zoptymalizowaniu. W przypadku zdjęć nie ma wielkiego wyboru - najlepiej zapisać je w formacie JPG, użytkownikowi pozostaje tylko dopasowanie stopnia kompresji obrazka. Wybierz opcję Plik | Zapisz jako. Jako typ pliku wybierz JPEG, wpisz nazwę i kliknij OK. W oknie Zapisz jako JPEG zaznacz opcję Podgląd. Dzięki temu możesz sprawdzić, jak będzie wyglądać zdjęciu po kompresji - poruszaj suwakiem Jakość i obserwuj zmiany w wyglądzie obrazka. Ustal maksymalną kompresję, przy której pogorszenie jakości jest jeszcze dopuszczalne, i kliknij OK.


Zobacz również