Edytory stylów CSS

Gdy kaskadowe arkusze stylów pojawiły się w webmasterskim arsenale, minęło trochę czasu, zanim doczekaliśmy się software'owego wspomagania. Dzisiaj jest sporo narzędzi znacznie ułatwiających tworzenie stylów.

Gdy kaskadowe arkusze stylów pojawiły się w webmasterskim arsenale, minęło trochę czasu, zanim doczekaliśmy się software'owego wspomagania. Dzisiaj jest sporo narzędzi znacznie ułatwiających tworzenie stylów.

Style CSS, podobnie jak HTML, są czystym tekstem interpretowanym przez przeglądarki internetowe. Skoro tak, można je tworzyć nawet w najbardziej prymitywnym edytorze tekstów, jak choćby Notatniku. Niektórzy "sportowcy" nawet tak postępują, uważając stosowanie wyspecjalizowanych edytorów za dyshonor i zachowanie poniżej ich webmasterskiej godności. Jednak nie ma wątpliwości, że dobrze zaprojektowane edytory znacznie przyspieszają tworzenie stylów, a przede wszystkim minimalizują ryzyko popełnienia błędu.

Obecnie dysponujemy dwiema klasami edytorów stylów. Pierwszą stanowią narzędzia wbudowane w tekstowe edytory HTML, czego dobrym przykładem jest choćby polski Pajączek. Drugą klasę reprezentują samodzielne programy, które właśnie stanowią przedmiot tego przeglądu. Jeszcze niedawno zdecydowanym faworytem wszelkich porównań był opracowany przez Bradbury Software edytor TopStyle, jednak ostatnie kilkanaście miesięcy przyniosło znaczny postęp w tej klasie oprogramowania i w tej chwili jest sporo niemal równorzędnych pakietów.

Bez wiedzy ani rusz

Edytor doskonale wspomaga tworzenie stylów, ale oczywiście nie zwalnia z posiadania wiedzy o ich budowie i funkcjonowaniu. Nie sposób bowiem utworzyć na przykład klasy stylów, nie rozumiejąc jej sensu i techniki łączenia z wybranymi selektorami w dokumencie HTML. Stanowi to ważki argument za nauką podstawowych języków webmasterskich, która bywa niekiedy zaniedbywana przez autorów stron pracujących za pomocą graficznych edytorów HTML.

W rozwijanych obecnie edytorach dominuje procedura tworzenia zewnętrznych arkuszy stylów - najwygodniejszej i najczęściej stosowanej techniki dołączania stylów do witryny internetowej. Polega to na wpisywaniu, a w zasadzie na wybieraniu selektorów z dostępnej listy, a następnie przypisywaniu im kolejnych par cech-wartości. Po zdefiniowaniu całego zestawu arkusz jest zapisywany na dysku jako plik z rozszerzeniem CSS i może służyć jako zewnętrzny arkusz stylów.

Istotne cechy edytorów CSS

Odmienności między poszczególnymi programami polegają na zróżnicowanym zakresie i sposobie obsługi. Warto zwrócić uwagę na następujące aspekty.

TopStyle Pro wyróżnia się doskonałą ergonomią pracy, choć funkcjonalnie dorównują mu już niektórzy konkurenci.

TopStyle Pro wyróżnia się doskonałą ergonomią pracy, choć funkcjonalnie dorównują mu już niektórzy konkurenci.

Nie wszystkie edytory udostępniają bezpośrednio wszystkie selektory proste. Bezpłatny TopStyle Lite na przykład zawiera listę 30 najczęściej używanych selektorów, natomiast wszystkie pozostałe trzeba wpisywać ręcznie, a lista poleceń języka HTML, które mogą być selektorami stylów, przekracza 100. Jeszcze mniejsza jest lista w darmowym Balthisar Cascade. Zaawansowany program Style Studio w ogóle nie udostępnia jawnie selektorów, cedując ich wpisywanie na użytkownika.

Nie wszystkie edytory obsługują rozmaite typy selektorów. W TopStyle Lite mamy bezpośrednie wspomaganie dla selektorów prostych, klas, identyfikatorów, pseudoklas i pseudoelementów, ale brak obsługi selektorów potomka, dziecka, brata czy atrybutu, które można znaleźć w niektórych bardziej zaawansowanych edytorach. Oczywiście elementy takie można ręcznie dopisać do arkusza.

Niektóre aplikacje zawierają miniedytory lub kreatory stylów pozwalające budować wybrane style, jak czcionki, obramowania, tło, marginesy itd., za pomocą wybierania przypisanych do nich z natury cech i wartości. Style Master pozwala na przykład równolegle stosować zarówno klasyczną technikę wstawiania stylów, jak i wyspecjalizowane edytory, podczas gdy Balthisar Cascade stosuje wyłącznie miniedytory i nie dopuszcza nawet ręcznej edycji tworzonego arkusza. Niewątpliwie dla wielu osób tego rodzaju kreatory będą najwygodniejszą techniką budowania stylów.

Stary Balthisar Cascade opiera się na miniedytorach kodu, które są techniką wygodną dla mniej zaawansowanych webmasterów.

Stary Balthisar Cascade opiera się na miniedytorach kodu, które są techniką wygodną dla mniej zaawansowanych webmasterów.

W nowoczesnych edytorach coraz częściej stosowany jest tzw. inspektor stylów, który wyświetla listę cech i wartości, zazwyczaj w podziale na kategorie zdefiniowane w specyfikacjach kaskadowych arkuszy stylów opracowanych przez World Wide Web Consortium. Dodatkowo, niektóre edytory automatycznie koordynują widok aktywnego selektora w arkuszu z inspektorem stylów, co pozwala szybko dotrzeć do właściwego miejsca i zmodyfikować informacje. Inne programy rezygnują z inspektora i inaczej organizują procedurę.

Z inspektorem stylów wiąże się zakres stosowanych stylów. Choć punktem odniesienia są specyfikacje W3C, niektóre programy pozwalają dynamicznie zmieniać zakres dostępnych stylów, np. CSS1, CSS2, style interpretowane przez Internet Explorera 5.5, style interpretowane przez Operę itd. Użytkownik może w ten sposób z góry okroić zakres dostępnych cech, jeśli spodziewa się, że jego witryna będzie oglądana przede wszystkim przez posiadaczy określonego typu przeglądarki. Dobrym przykładem ograniczenia może być np. dostępny w TopStyle zakres CSS Mobile Profile, WebTV czy Linux Konqueror.


Zobacz również