Ekstremalnie szybkie Pentium

Sprawdzamy wydajność najszybszych nowych procesorów Intela, P4 Extreme Edition 3,73 GHz oraz P4 660. Układ EE zdecydowanie różni się od poprzedników będących w istocie nieco tylko przefarbowanymi serwerowymi Xeonami. Teraz procesor jest ''normalniejszy'' i różni się nieznacznie od standardowych braci.

Sprawdzamy wydajność najszybszych nowych procesorów Intela, P4 Extreme Edition 3,73 GHz oraz P4 660. Układ EE zdecydowanie różni się od poprzedników będących w istocie nieco tylko przefarbowanymi serwerowymi Xeonami. Teraz procesor jest ''normalniejszy'' i różni się nieznacznie od standardowych braci.

Sprawdzimy jego wydajność w porównaniu z wydajnością najszybszego dotychczas Extreme Edition 3,46 GHz oraz równie nowego, jak model 3,73 GHz, pierwszego testowanego przez nas procesora nowej serii Pentium 4 - 660 3,6 GHz. Układ ten od "ekstremalnego" różni się jedynie wolniejszą szyną systemową, za to jest tańszy o około 1500 zł. Czy okaże się też szybszy?

Intel dokonał małej rewolucji, wprowadzając na rynek Extreme Edition nowej generacji, konstrukcyjnie bardzo zbliżony do procesorów z rdzeniem Prescott. W modelu 3,46 GHz zastosowano szynę systemową 1066 MHz, istotne udoskonalenie, obecnie montowane w większej liczbie procesorów tego producenta. Dotychczas FSB procesorów P4 było ustalone na 800 MHz, a Celeronów D na 533 MHz. Część użytkowników procesorów P4 zamierzających zmienić je na wersję EE czeka przykra niespodzianka: układy pracujące z FSB 1066 MHz będą na starych płytach funkcjonowały w wolniejszym trybie 800 MHz. Aby skorzystać z pełnej mocy procesora trzeba uaktualnić BIOS płyty głównej z chipsetem 915 i 925X (jeśli producent zaoferuje taką opcję) lub kupić płytę z nowym chipsetem 925XE. Wszystkie nowe procesory Intela wyposażone są w podstawki LGA775.

"Ekstremalny" Xeon, "ekstremalny" Prescott i as z rękawa

Stary P4 3,46 GHz EE (Extreme Edition) wykonywany jest w procesie technologicznym 0,13 mikrona. Jego wyposażenie to 512 KB pamięci podręcznej drugiego i aż 2 MB trzeciego poziomu. Oparto go na architekturze serwerowych Xeonów, ale oczywiście nie może pracować tak jak one w konfiguracjach wieloprocesorowych. Nie ma również funkcji ochrony antywirusowej XD-bit, jest 32-bitowy oraz brak mu zestawu instrukcji multimedialnych SSE3.

Płyta Intela z chipsetem 925XE stanowiła podstawę platformy sprzętowej do procesorów pracujących z szyną systemową 1066 MHz.

Płyta Intela z chipsetem 925XE stanowiła podstawę platformy sprzętowej do procesorów pracujących z szyną systemową 1066 MHz.

Nowy P4 3,73 GHz EE (Extreme Edition) produkowany jest w nowocześniejszym procesie 0,09 mikrona, co pozwoliło m.in. na uzyskanie wyższej częstotliwości taktowania. Konstrukcyjnie jest zdecydowanie odmienny od wersji opisanej wyżej. Oparto go na zmodyfikowanym rdzeniu Prescott znanym z pozostałych, obecnie oferowanych procesorów serii P4. Różni się od większości z nich bardzo dużą, bo 2-megabajtową pamięcią podręczną drugiego poziomu, natomiast pamięci trzeciego poziomu nie ma wcale. Intel wprowadził w nim więcej nowości - odblokowano 64-bitowe rozszerzenia, nazwane przez producenta EM64T, czyli 64-bitowe adresowanie pamięci, uruchomiono sprzętową obsługę ochrony antywirusowej XD-bit (działa, jeśli jest zainstalowany Service Pack2 do Windows XP) oraz dodano instrukcje SSE3. Procesor, tak jak jego poprzednik, pracuje z magistralą systemową 1066 MHz.

Wszystkie te zmiany przyniosły także jedną istotną wadę - wydłużenie i tak długiego potoku wykonawczego aż o połowę.

Może to bardzo istotnie zmniejszyć wydajność procesora w niektórych aplikacjach (zwłaszcza niekorzystających z dużej pamięci podręcznej). Czy tak jest, przekonasz się, analizując wyniki testów.

Obiecujący P4 660 (3,6 GHz) był naszym faworytem w testowanej trójce. Konstrukcyjnie od wersji EE 3,73 różni się jedynie wolniejszą szyną systemową - 800 zamiast 1066 MHz, jest za to zdecydowanie tańszy, bo kosztuje około 2500, a nie 4000 zł. To również bardzo wysoka cena i interesujące będzie bezpośrednie porównanie obu układów. Istotne dla wielu osób może być to, że model pracujący z FSB 800 MHz bez problemów może pracować z większością płyt głównych.

Konfiguracja platformy testowej

Dane techniczne i wyniki testów

Dane techniczne i wyniki testów

Wraz z referencyjną płytą główną Intela opartą na chipsecie 925XE (Intel Culver City 2 D925XECV2) testowaliśmy pamięci DDR2 (2x512 MB) taktowane z częstotliwością 533 MHz. Pozostałe elementy zestawu testowego to twardy dysk Maxtor MaXLine III 250 GB SATA150, karta graficzna MSI PCX 5750 i system operacyjny Windows XP Pro.

Niestety, nie otrzymaliśmy do przetestowania procesora AMD Athlon FX-55, porównywalnego pod względem ceny (od procesorów Intela jest nawet droższy) i grupy odbiorców (wymagający gracze), dlatego skoncentrowaliśmy się na porównaniu wydajności procesorów Intela. Gdy dotrze do nas FX55, poinformujemy, jak wypada w porównaniu z konkurentami.

Konkrety

Testy przeprowadziliśmy, korzystając zarówno z benchmarków syntetycznych, badających teoretyczną wydajność procesora, jak i aplikacji roboczych. Kompilacja wyników informuje o potencjalne prezentowanych modeli.

PCMark04

Wynik ogólny oraz testu samego procesora, pomijając wpływ pozostałych elementów komputera, dowodzi, że nasza platforma testowa została dobrze przygotowana. Wskazuje wyraźnie, że najszybszy jest P4 EE 3,73 GHz, a niewiele gorszy ten, z którym wiązaliśmy przed testami spore nadzieje - P4 660. Ostatnie miejsce przypadło dotychczas najszybszemu P4 EE 3,46 GHz. Jak widać, nawet 2 MB pamięci trzeciego poziomu nie pomagają wygrać z procesorem pracującym z wyższą częstotliwością.

3DMark03

PCMark04

PCMark04

W 3DMark główny nacisk położono na badanie wydajności układów graficznych. Zawiera jednak także test procesora, który w wersji 03 wykazał wyższość układu 3,73 GHz. Dwa pozostałe wypadły identycznie. Wydajności procesora nie badaliśmy w nowszej wersji 3DMark05, bo test procesora (canion) tej aplikacji nie daje wiarygodnych, powtarzalnych rezultatów i uznaliśmy go za mało przydatny.

SiSoftware Sandra 2005

W próbie wydajności jednostek stałoprzecinkowych większych niespodzianek nie było. Wyraźnie zwyciężył "ekstremalny" 3,73 GHz, zaraz za nim uplasował się model 3,6 GHz, a ostatnie miejsce, choć z prawie identycznym wynikiem, przypadło wersji EE 3,46 GHz. Podobnie wypadło porównanie wydajności jednostek zmiennoprzecinkowych.

PovRay 3.5

Nowa wersja procesora Intel P4 EE 3,73 GHz wykonana jestw procesie technologicznym 0,09 mikrona i nie ma pamięcipodręcznej trzeciego poziomu.

Nowa wersja procesora Intel P4 EE 3,73 GHz wykonana jestw procesie technologicznym 0,09 mikrona i nie ma pamięcipodręcznej trzeciego poziomu.

PovRay to aplikacja służąca do generowania fotorealistycznych, trójwymiarowych obrazów przy użyciu techniki zwanej raytracingiem. Podczas generowania obrazu brane są pod uwagę parametry oświetlenia i budowy obiektów. Metoda ray-tracingu wymaga ogromnej mocy procesora, trwa długo, jednak daje doskonały efekt końcowy w postaci obrazu z realistycznymi odbiciami, cieniowaniem, perspektywą oraz innymi efektami. Moc procesora jest tu kluczowa dla czasu tworzenia grafiki. Niespodzianek po raz kolejny nie było. Testową scenę model EE 3,73 GHz generował o 7 s krócej niż drugi w rankingu EE 3,46 GHz. Tylko o 3 s był od niego wolniejszy P4 660. W programach tego typu pojemność pamięci podręcznej ma duże znaczenie, dlatego mimo szybszego taktowania P4 660 musiał uznać wyższość "domowego Xeona".

WinRAR 3.03

Program do kompresji plików doskonale bada wydajność procesora. Algorytm kompresji znacznie obciąża układ, aby zaś zachować wiarygodność pomiarów, za każdym razem "pakujemy" te same pliki ułożone w tę samą strukturę katalogów - 200-megabajtowy zbiór mniejszych i większych dokumentów. Podczas testu w opcjach programu ustawiamy największą możliwą kompresję (Best), co wydłuża proces, ale pozwala dodatkowo zwiększyć obciążenie jednostki obliczeniowej. Czas trwania kompresji mierzymy w sekundach. Czołowa pozycja się nie zmieniła, natomiast na drugiej i trzeciej pozycji miejscami zamieniły się P4 EE 3,46 oraz P4 660.

Kodowanie MP3

Starszy model P4 EE 3,46 GHz wykonany jest w procesie technologicznym 0,13 mikrona, nie ma instrukcji SSE3, adresowania64-bitowego pamięci oraz ochrony antywirusowej XD-bit.

Starszy model P4 EE 3,46 GHz wykonany jest w procesie technologicznym 0,13 mikrona, nie ma instrukcji SSE3, adresowania64-bitowego pamięci oraz ochrony antywirusowej XD-bit.

Duża pojemność pamięci podręcznej trzeciego poziomu pozwoliła zwyciężyć starszemu P4 EE 3,46 GHz. Zaraz zanim z niewielką, choć nie pomijalną stratą uplasował się model EE 3,73 GHz, a ostatni był P4 660, który zadane prace wykonał w czasie o 5 s dłuższym niż zwycięzca.

Podsumowanie

Zmiany architektury w procesorach serii Extreme Edition nie przyniosły rewolucji zmian wydajności procesorów. Układ 3,73 GHz konsekwencje spadku wydajności związane z wydłużeniem potoku wykonawczego nadrabia zwiększoną częstotliwością taktowania. W przeciwnym wypadku miałby duże problemy z wyprzedzeniem starszego modelu. Dużo większe korzyści dają jednak nowe funkcje, o których pisaliśmy na początku, prezentując "sylwetki" układów. Bardzo dobrze zaprezentował się za to model P4 660, który z ceną zdecydowanie bardziej przystępną (choć i tak dla większości abstrakcyjną) wypada niewiele słabiej od najlepszego. Wystarczy mu przy tym tańsza płyta główna, a po zastosowaniu wydaj nego układu chłodzenia można liczyć na zadowalające wyniki zwiększania częstotliwości taktowania szyny systemowej.


Zobacz również