Instalacja SuSE Linux 9.0 Webserver Edition

Na bootowalnej płycie CD-ROM dołączonej do tego wydania PC World Extra znajdziesz w pełni funkcjonalną wersję LAMP najnowszego SuSE Linux 9.0. Skrót LAMP pochodzi od typowych komponentów linuksowego serwera internetowego: systemu operacyjnego Linux, serwera HTTP Apache, relacyjnej bazy danych MySQL i języka skryptów PHP. Tak więc płyta zawiera wszystkie składniki potrzebne do postawienia wydajnego serwera internetowego.

Na bootowalnej płycie CD-ROM dołączonej do tego wydania PC World Extra znajdziesz w pełni funkcjonalną wersję LAMP najnowszego SuSE Linux 9.0. Skrót LAMP pochodzi od typowych komponentów linuksowego serwera internetowego: systemu operacyjnego Linux, serwera HTTP Apache, relacyjnej bazy danych MySQL i języka skryptów PHP. Tak więc płyta zawiera wszystkie składniki potrzebne do postawienia wydajnego serwera internetowego.

Niniejsza część opisuje wyczerpująco instalację i podstawową konfigurację odpowiedniego systemu. W części III i IV powiemy, jak dostosować serwer do określonych zastosowań i wzbogacić go o przydatne funkcje dodatkowe, takie jak firewall, serwer pocztowy z filtrem antyspamowym, serwer dla klientów korzystających z systemów Windows czy router.

UWAGA: ani SuSE Linux AG, ani redakcja PC World Extra nie oferują żadnej pomocy technicznej w odniesieniu do instalacji, konfiguracji i użytkowania oprogramowania SuSE zamieszczonego na płycie dołączonej do wydania. Jeżeli w trakcie instalacji bądź eksploatacji pojawią się problemy, których rozwiązania nie znajdziesz w treści tego wydania, poszukaj odpowiedzi w bazie danych sprzętu lub bazie pomocy technicznej SuSE.

Bazę danych sprzętu SuSE znajdziesz pod adresem URL hardwaredb.suse.de, natomiast bazę danych pomocy technicznej pod adresem portal.suse.com/sdb/en/index.html. Po zainstalowaniu systemu możesz alternatywnie wykorzystać opcje SuSE-help lub Help w głównym menu danego interfejsu użytkownika.

1. Wymagania systemowe

Okno uruchamiania instalacji udostępnia nie tylko cały szereg opcji instalacyjnych, ale także narzędzia do testowania pamięci i odzyskiwania systemu.

Okno uruchamiania instalacji udostępnia nie tylko cały szereg opcji instalacyjnych, ale także narzędzia do testowania pamięci i odzyskiwania systemu.

SuSE 9.0, będący podstawą instalacji serwera LAMP, opiera się na jądrze Linuksa 2.4.21. Potrzebny jest procesor klasy i586, Intela (Celeron, Pentium do Pentium 4, Xeon) albo AMD (K6/II/III, Duron, Athlon, Athlon XP/MP, Athlon 64). Nie można jednak stosować starszych procesorów z i486 włącznie oraz procesorów Cyrix.

System potrzebuje co najmniej 64 MB pamięci roboczej RAM. To pozwala na wygodne korzystanie z interfejsu graficznego. Do komfortowej pracy zalecamy jednak co najmniej 128 MB, a w przypadku korzystania z interfejsu użytkownika KDE nie zaszkodzi zainstalowanie pamięci o jeszcze większej pojemności.

Czysta instalacja wymaga 1,2 GB przestrzeni na twardym dysku, jednak z uwzględnieniem wystarczających rezerw na własne pliki i rozszerzenia należy mieć do dyspozycji co najmniej 2 GB. Ponieważ SuSE Linux 9.0 umożliwia dzięki obsłudze LBA48 stosowanie również bardzo pojemnych dysków, pamięć masową można rozbudowywać niemal bez ograniczeń. Z doświadczenia wynika, że 8 GB (łącznie z partycją wymiany) powinno zaspokoić wszelkie potrzeby. Dzięki obsłudze wielu różnych typów urządzeń SuSE Linux 9.0 radzi sobie z większością kart graficznych. W przypadku zastosowania popularnych produktów, jak ATI Radeon 9xxx, NVIDIA GeForce 4/MX czy Matrox 450/550, instalacja i konfiguracja interfejsu graficznego przebiega bez żadnych problemów.

Kompletne zestawienie obsługiwanych komponentów sprzętowych możesz znaleźć w razie potrzeby we wspomnianej bazie danych sprzętu SuSE.

2. Uruchamianie systemu z płyty CD-ROM lub dyskietki

Do instalacji systemu służy interfejs graficzny. Przede wszystkim należy wybrać język.

Do instalacji systemu służy interfejs graficzny. Przede wszystkim należy wybrać język.

Aby rozpocząć instalację, włóż płytę do napędu i uruchom komputer. Musi być możliwe uruchamianie systemu z płyty. Jeżeli nie jest, może być konieczna zmiana opcji uruchamiania systemu w BIOS-ie. Jeśli w twoim komputerze zainstalowany jest twardy dysk SCSI, może być też konieczna zmiana kolejności uruchamiania w kontrolerze SCSI.

Większość współczesnych komputerów daje się bez problemu uruchomić z płyty. Gdyby jednak twój komputer nie miał tej funkcji, musisz sporządzić dyskietkę startową. W katalogu \boot na dołączonej płycie znajdziesz obraz dyskietki startowej (bootdisk) oraz dyskietek z modułami do obsługi dodatkowego sprzętu (modules1 do modules5). W obrazie dyskietki startowej znajduje się między innymi program ładujący syslinux, który umożliwia wybór żądanego jądra w trakcie uruchamiania systemu. Ponadto program linuxrc pomoże ci załadować moduły jądra odpowiednie do twojego sprzętu, a w końcu rozpocznie instalację. W zależności od konfiguracji sprzętowej komputera możesz jeszcze potrzebować jednej lub kilku dyskietek z dodatkowymi modułami. Plik tekstowy zapisany wraz z obrazem w katalogu /boot, o takiej samej nazwie, jak plik obrazu, informuje, która dyskietka jest potrzebna do danego komponentu sprzętowego. Informacje na temat obrazu modules1 znajdziesz zatem w pliku modules1.txt.

Do sporządzenia potrzebnych dyskietek z ich obrazów wykorzystaj program RaWrite, który znajduje się na płycie w katalogu \dosutils\rawrite. Włóż płytę do napędu i uruchom w systemie DOS lub w oknie DOS w systemie Windows plik rawrite.exe. Program zapyta o plik źródłowy i napęd docelowy do sporządzenia dyskietki:

C:\Windows> d:\dosutils\rawrite\rawrite

RaWrite 1.2 - Write disk file to raw floppy diskette

Enter source file name: d:\boot\bootdisk

Enter destination drive: a:

Teraz RaWrite zażąda włożenia do napędu sformatowanej dyskietki. Po zatwierdzeniu żądania klawiszem [Enter] program utworzy odpowiednią dyskietkę. W ten sposób można utworzyć nie tylko dyskietkę startową, ale również dyskietki z dodatkowymi modułami.

3. Wybór trybu instalacji

Okno z ustawieniami instalacyjnymi umożliwia modyfikacje ustawień proponowanych przez YaST2.

Okno z ustawieniami instalacyjnymi umożliwia modyfikacje ustawień proponowanych przez YaST2.

Po uruchomieniu komputera z płyty zobaczysz najpierw okno powitalne. Po kilku sekundach obraz zmieni się na menu, które pozwala wybrać żądany tryb uruchomienia. Domyślnie komputer uruchamia się dalej z twardego dysku, chyba że przed upływem 10 sekund wybierzesz klawiszem kursora jedną z proponowanych opcji instalacyjnych lub diagnostycznych.

Są cztery prekonfigurowane warianty instalacji. W przypadku w miarę nowoczesnych komputerów najwłaściwsza jest opcja Installation. Opcję Installation - ACPI disabled wybierz wówczas, gdy twój komputer nie obsługuje ACPI lub podejrzewasz, że implementacja ACPI mogłaby powodować problemy. Opcja Installation - Safe Settings wyłącza zarówno DMA, jak i wszelkie funkcje zarządzania energią, które mogą być źródłem problemów.

W przypadku problemów ze sterownikami pomocny może się okazać wybór opcji Manual Installation, czyli instalacji ręcznej. W tym trybie procedura instalacyjna nie ładuje automatycznie sterowników mogących powodować problemy. Niestety, dotyczy to również sterowników USB, a więc tej opcji nie można zastosować w komputerach z klawiaturą USB.

Opcja Rescue System nie jest potrzebna w trakcie instalacji. Można jej użyć później, do naprawy uszkodzonego lub źle skonfigurowanego systemu. Przed właściwą instalacją warto jednak skorzystać z funkcji Memory Test. Linux jest dużo bardziej wrażliwy na niepoprawnie działające moduły pamięci RAM, niż systemy operacyjne Windows.

Również gdy instalacja nie powiedzie się i podejrzewasz, że przyczyną jest błąd pamięci, sprawdź RAM za pomocą Memory Test. Pamiętaj jednak, że błędy w modułach pamięci zwykle występują sporadycznie, a więc test musi przebiegać pomyślnie przez wiele godzin, aby można było przyjąć z pewnością, że pamięć robocza pracuje bezbłędnie.

Wiersz poleceń boot options umożliwia w razie potrzeby przekazanie jądru dodatkowych poleceń i parametrów startu systemu. Z opcji tej korzysta się jednak bardzo rzadko.

W razie poważnych problemów z obsługą ACPI można narzucić systemowi specjalne parametry pracy. Wpis acpi=off wyłącza ACPI w całości, acpi=oldboot dopuszcza wykorzystanie elementów niezbędnych do uruchomienia, acpi=force zaś wymusza zastosowanie ACPI w komputerach ze starszym BIOS-em. Chętnie wykorzystywana jest również możliwość modyfikacji rozdzielczości ekranu poprzez podanie kodu dla urządzenia bufora ramki (framebuffer-device). Wpis vga=791 wymusza na przykład 16-bitową głębię koloru przy rozdzielczości 1024x768 pikseli. Więcej na ten temat znajdziesz w bazie danych pomocy technicznej pod hasłem "Framebuffer".

Rozdzielczość ekranu w trakcie instalacji można także zmodyfikować klawiszem [F2]. Pojawi się wówczas lista trybów wyświetlania obsługiwanych przez twój system, a żądaną rozdzielczość wybierzesz z listy. W razie problemów z instalacją w trybie graficznym znajdziesz tu również opcję instalacji w trybie tekstowym. W dalszej części opiszemy instalację w trybie graficznym, który zapewnia w miarę intuicyjną obsługę, zwłaszcza początkującym użytkownikom Linuksa, wraz z pomocą kontekstową do wszystkich opcji. Z tego względu wspomniany tryb powinien być stosowany w większości przypadków.

Po zatwierdzeniu klawiszem [Enter] wybranego trybu instalacji do pamięci roboczej zostanie załadowana minimalna wersja systemu operacyjnego Linux, który będzie kontrolował dalszy przebieg instalacji. Na zakończenie ładowania systemu uruchomi się narzędzie instalacyjne i konfiguracyjne z interfejsem graficznym - YaST2.


Zobacz również