Jeden pecet, dwa ekrany - podłącz kilka monitorów do komputera

Wiele osób zamiast jednego, dużego wyświetlacza, np. o 30-calowej przekątnej, decyduje się na zakup kilku mniejszych, 22- czy 24-calowych, ale podłączanych do jednego komputera. Dzięki temu za mniejszą cenę można uzyskać większą rozdzielczość i przestrzeń roboczą. Sprawdzamy, jaki sprzęt pozwala na podłączenie kilku monitorów, i pokazujemy, jak to zrobić.

Dwa lub więcej monitorów wyświetlających systemowy pulpit oraz okna aplikacji to widok coraz częstszy nie tylko w firmach, ale również na biurkach użytkowników indywidualnych. Więcej paneli to przede wszystkim zwiększona przestrzeń robocza, która umożliwia pracę z kilkoma programami jednocześnie - np. z przeglądarką internetową na jednym i arkuszem E x cela na drugim wyświetlaczu. Większą rozdzielczość doceniają też gracze, którzy mogą cieszyć się bardziej dojmującymi wrażeniami w czasie zabawy.

Po stronie wad korzystania z więcej niż jednego monitora leży, rzecz jasna, większy rachunek za energię elektryczną oraz mniej miejsca na biurku. W grach mogą z kolei przeszkadzać ramki monitorów. Więcej monitorów oznacza też konieczność użycia wydajniejszych, a więc droższych i bardziej energochłonnych kart graficznych. Jeżeli wydajność jednej karty, nawet najlepszej, nie wystarczy w danej konfiguracji, konieczne będzie połączenie dwóch, trzech lub nawet czterech Radeonów w trybie CrossFire X  lub takiej samej liczby GeForce’ów w trybie SLI. Cena takiej konfiguracji może wynosić może nawet 6-8 tysięcy złotych (za same tylko karty graficzne), co stawia pod dużym znakiem zapytania opłacalność tak poważnej inwestycji.

Do podłączenia wielu monitorów do komputera niezbędne jest posiadanie karty graficznej z kilkoma wyjściami wideo. Ze względu na wielkość złączy umieszczenie na tzw. śledziu (płytce mocującej kartę do obudowy) kilku portów DVI jest problematyczne, dlatego producenci wykorzystują zestawy złączy, na przykład VGA, DVI i HDMI lub - najczęściej spotykane - 2  x  DVI i HDMI. Wejścia te najczęściej korzystają z jednego kanału wyświetlania obrazu (w uproszczeniu: używają jednego przetwornika), który pozwala na jednoczesne podłączenie tylko dwóch monitorów, dlatego do uruchomienia większej liczby ekranów wymaga zastosowania niestandardowego wyjścia obrazu korzystającego z dodatkowego kanału. Takim wyjściem jest mało popularny w Europie DisplayPort. Jako że stosunkowo mało monitorów obsługuje DisplayPort, najczęściej trzeba dokupić przejściówkę zamieniającą DisplayPort lub jego mniejszą wersję (mini-DisplayPort) na popularniejszy standard, taki jak HDMI lub DVI. Przejściówka taka kosztuje zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu złotych.

Porty krok po kroku

D-Sub - złącze analogowe, coraz rzadziej spotykane w komputerach. Przydaje się głównie w zastosowaniach biznesowych, gdyż korzysta z niego wiele projektorów. Jeśli nie będziesz używać projektora lub starego monitora, możesz je pominąć. To, że komputer wysyła sygnał cyfrowy, później musi go przekształcić na analogowy, a przy przesyłaniu do monitora LCD ponownie na cyfrowy, powoduje pogorszenie jakości obrazu.

DVI - interfejs mający kilka odmian. Złącze DVI Single Link ma 18 pinów aktywnych (brak 2 środkowych kolumn w 3 wierszach), maksymalna rozdzielczość możliwa do uzyskania poprzez to złącze to 1920  x  1200 pikseli przy odświeżaniu 60 Hz. DVI Dual Link ma 24 piny i jego maksymalna rozdzielczość to 2560  x  1600 przy 60 Hz. Zarówno wersje Single Link, jak i Dual Link można znależć w wariantach DVI-D, DVI-A oraz DVI-I. DVI-D pozwala na przesyłanie sygnału cyfrowego, DVI-A analogowego, DVI-I zaś obu sygnałów. W praktyce oznacza to, że DVI-A oraz DVI-I można podłączyć do urządzenia VGA odpowiednią przejściówką. W wypadku DVI-D, które przesyła tylko sygnał cyfrowy, jest to niemożliwe.

W drugiej kolumnie znajdują się (licząc od góry) porty VGA i DVI, zaś w trzeciej HDMI i Display Port.

W drugiej kolumnie znajdują się (licząc od góry) porty VGA i DVI, zaś w trzeciej HDMI i Display Port.

HDMI - interfejs służący do przesyłania cyfrowego, nieskompresowanego sygnału audio i wideo jednymo kablem. Obecnie jest to najpopularniejszy standard, dostępny we wszystkich nowych kartach graficznych, monitorach i telewizorach. Oprócz tego w smartfonach i tabletach można znaleźć porty micro-HDMI, będące mniejszymi wersjami HDMI.

Display Port - podobnie jak HDMI, technologia wykorzystywana do przesyłania cyfrowego, nieskompresowanego sygnału audio i wideo jednym kablem. Może być on zgodny z DVI lub HDMI pod warunkiem, że urządzenie nadające sygnał ma możliwość przełączenia rodzaju sygnału z DisplayPort na HDMI, DVI lub VGA. Jest on używany głównie do podłączania trzech i więcej monitorów, gdyż przy Display Port montuje się przetworniki pozwalające na przesyłanie dodatkowych, autonomicznych ścieżek obrazu.

Do korzystania z WiDi niezbędny jest kompatybilny telewizor lub specjalny adapter.

Do korzystania z WiDi niezbędny jest kompatybilny telewizor lub specjalny adapter.

Wireless-Display - opracowany przez Intela standard, który umożliwia bezprzewodowe przesyłanie obrazu. Aby móc z niego korzystać, trzeba mieć odpowiedni komputer Intela (wyposażony w kompatybilny procesor i kartę sieciową) oraz telewizor z odbiornikiem sygnału WiDi (w razie potrzeby można go bez problemu dokupić). Akcesoria takie produkuje między innymi firma Belkin. Na razie najnowsza implementacja Wireless-Display pozwala na oglądanie filmów bez użycia kabla. Granie nie jest możliwe ze względu na duże opóźnienia, ale w następnej generacji procesorów Intel Haswell pojawi się nowa wersja WiDi, która rozwiąże problem. Korzystaliśmy z prototypu obsługującego ją komputera i faktycznie to działa.

To, czy sprzęt ma wyjścia obrazu w odpowiednich wersjach, można sprawdzić w specyfikacjach kart graficznych, komputerów, monitorów i laptopów.

ramka

ramka

Trudne początki

W produkowaniu profesjonalnych kart pozwalających na obsługę wiele monitorów przez lata specjalizował się Matro x . Sytuacja zmieniła się wraz z premierą kart graficznych Radeon HD 5000, które obsługiwały technologię Eyefinity i pozwalały na uruchomienie więcej niż dwóch monitorów. Standardowe akceleratory grafiki z tej rodziny pozwalały na uruchomienie trzech monitorów, bo karta miała dwa przetworniki (strumienie obrazu). Jeden obsługiwał dwa złącza VGA / DVI / HDMI, zaś drugi - wyjście DisplayPort. Były też wersje Eyefinity6, które miały sześć wyjść DisplayPort, a więc obsługiwały sześć monitorów.

AMD jednak nadal starało się ulepszyć Eyefinity. Technologia Eyefinity 2.0, która pojawiła się wraz ze sterownikami Catalyst 11.10-12.3 (wiele z nich wymagało karty graficznej z najnowszej rodziny HD 7000), pozwalała m.in. na elastyczną kompensację ramki. Umożliwiało to zastosowanie monitorów o różnych przekątnych. Warto dodać, że w Eyefinity 2.0 pozwalała także wyświetlać obraz 3D na kilku monitorach.

Na rynku są pojedyncze karty graficzne AMD Radeon obsługujące nawet sześć monitorów.

Na rynku są pojedyncze karty graficzne AMD Radeon obsługujące nawet sześć monitorów.


Zobacz również