Leczenie tekstur

Digit przygląda się pięciu profesjonalnym narzędziom malarskim 3D, które znacznie ułatwiają pracę grafika.

Digit przygląda się pięciu profesjonalnym narzędziom malarskim 3D, które znacznie ułatwiają pracę grafika.

Tworzenie i nakładanie tekstur to jeden z najważniejszych aspektów modelowania 3D. Nawet najlepszy model ze źle namalowaną skórą będzie wyglądał nieciekawie. Z drugiej strony, prosta siatka namalowana we właściwy sposób zrobi dobre wrażenie.

Większość obiektów w grach komputerowych jest definiowanych przez zastosowane tekstury. Przygotowanie olśniewających tekstur wymaga jednak sporych umiejętności i cierpliwości, ale równie ważną kwestią jest wybór właściwego oprogramowania.

Oczywiście, tekstury mogą być malowane bezpośrednio w aplikacji 2D, takiej jak Adobe Photoshop. Jest to najlepsza metoda dla płaskiego obiektu, ponieważ wystarczy wyrenderować jego zdjęcie i użyć go jako podstawy do malowania. Gotowy rysunek może być załadowany z powrotem do aplikacji 3D i owinięty wokół obiektu. Takie podejście sprawia jednak problemy w czasie pracy z bardziej złożonymi obiektami - zaokrąglonymi, mającymi nierówne kształty albo wymagającymi innego mapowania z przodu i z tyłu. W tym przypadku tekstura może nie pokryć całego obiektu lub nakładać się, a użytkownik nie ma kontroli nad położeniem wszystkich szczegółów.

Mapowanie

Pierwszym problemem jest mapowanie. Nakładanie tekstur można sobie wyobrazić jako projekcję rysunku na obiekty trójwymiarowe w sposób przypominający użycie rzutnika slajdów (projektora). Mapowanie definiuje położenie i kształt projektora.

Najprostszy typ mapowania to mapowanie planarne, gdy projektor jest ustawiony z przodu obiektu. Wszystkie powierzchnie, które będą płaskie z perspektywy projektora, będą dobrze mapowane, natomiast powierzchnie znajdujące się pod kątem będą zniekształcone. Tego kłopotu możemy uniknąć dzięki mapowaniu sześciennemu, gdy sześć projektorów jest rozmieszczonych wokół obiektu w sześcianie. Na każdej jego płaszczyźnie pojawia się prawidłowa tekstura, ale jest ona identyczna.

Mapowanie sferyczne rozwiązuje ten problem poprzez projekcję obrazu ze sfery otaczającej kształt. Zapewnia to prawidłowe mapowanie, ale utrudnia dopasowanie miejsca docelowego poszczególnych fragmentów płaskiego rysunku. Z tego powodu wymaganych jest kilka projektorów planarnych, które po rozmieszczeniu wokół obiektu pozwalają na optymalne mapowanie określonej części modelu. W efekcie powstaje rodzaj mapy, pokazującej model podzielony na części umieszczone na płaskiej teksturze.

Ten typ mapowania staje się coraz popularniejszy. Już jest dostępny w NewTek LightWave, a zostanie zaimplementowany w Discreet 3DS Max 5. Jeżeli tej opcji nie ma w twoim ulubionym programie do mapowania, to musisz jej poszukać w aplikacji do malowania 3D lub... utworzyć bardzo dobrą mapę. W każdym razie jest to świetne rozwiązanie, ale w złożonych obiektach mapy stają się zbyt skomplikowane, by można je było wykorzystać w Photoshopie.

Malowanie 3D

Drugi problem jest związany ze sposobem malowania. W aplikacji dwuwymiarowej nie można w czasie pracy zobaczyć gotowego wyglądu mapy, a do tego trudno zapewnić płynne przejścia w miejscach łączenia poszczególnych obszarów mapy.

Jest to spowodowane pracą na różnych obszarach dwuwymiarowego obrazu. Dobry program do trójwymiarowego malowania powinien zapewniać wszystkie funkcje pakietu 2D. Bardzo ważne jest posiadanie dobrych narzędzi do malowania naturalnymi mediami, a także możliwość wygodnej pracy z teksturami i mapami obrazu. Funkcja klonowania pomiędzy dokumentami umożliwia tworzenie złożonych map. Program powinien zapewniać opcję pracy z rysunkiem dwuwymiarowym oraz obsługę warstw i innych typowych narzędzi.

Oprócz tego, pakiet powinien importować modele 3D w formatach używanych przez program do modelowania i wyświetlać je pod różnymi kątami. Nie można też pominąć funkcji malowania bezpośrednio na modelu.

Co więcej, dobry program do trójwymiarowego malowania umożliwia stosowanie map z odwzorowaniem zakłócającym, przezroczystych i odbijających map, a także wielu innych ich rodzajów.

Ostatnią funkcją jest eksport gotowej pracy z powrotem do pakietu odpowiedzialnego za modelowanie i animację obiektu.

Rzeźbienie

Funkcje programów do malowania 3D stają się coraz bardziej rozbudowane. Ponieważ grafikom nie wystarcza już praca z teksturami powierzchniowymi obiektu, dołączono narzędzia do "rzeźbienia" obiektu 3D. Programy Electric Image Amorphium Pro i Pixologic Zbrush oferują funkcje wyglądające i zachowujące się jak narzędzia do modelowania. Modele są traktowane jak obiekty z gliny, a użytkownik może je dowolnie przekształcać przy użyciu interaktywnych narzędzi.

Sterowanie węzłami

Modelowanie 3D wbrew pozorom nie jest skomplikowane. Nawet osoby nie mające doświadczenia w tej dziedzinie mogą tworzyć interesujące i złożone kształty. Wielu projektantów 3D wymaga jednak kontroli nad poszczególnymi węzłami danego obiektu. Niestety, ta opcja nie jest dostępna w programach Amorphium Pro i ZBrush. Dlatego pakiety traktowane są głównie jako dodatkowe narzędzia, a nie najważniejsze oprogramowanie do modelowania 3D.


Zobacz również