Lekko, łatwo i przyjemnie

Czytelnicy dostają właśnie do rąk, bezpłatnie, świetny polski pakiet prezentacyjny Live-Studio - poniższy warsztat ułatwi pierwsze kroki z nim.

Czytelnicy dostają właśnie do rąk, bezpłatnie, świetny polski pakiet prezentacyjny Live-Studio - poniższy warsztat ułatwi pierwsze kroki z nim.

Aby swobodnie się posługiwać narzędziami Live-Studio, należy poznać interfejs programu. Przede wszystkim podkreślmy, że tworzona w programie prezentacja powstaje jako tzw. projekt i składa się z jednej lub wielu połączonych ze sobą stron. Po utworzeniu projektu z pierwszą, pustą na razie stroną możemy od razu dodać dalsze, zgodnie z planem, który najlepiej ustalić jeszcze przed podjęciem pracy. Strony mogą być puste albo utworzone na podstawie szablonu - program ich nie zawiera, ale można je w dowolnej chwili utworzyć, projektując szkielet strony i zapisując go jako szablon (w menu Strona | Zapisz jako szablon).

Panele narzędzi

Mając zestaw stron, pustych lub wypełnionych elementami z szablonu, możemy przystąpić do wprowadzania obiektów.

Zwróć uwagę na dwa panele z lewej strony ekranu. Jednym z nich jest Paleta obiektów, która odgrywa kluczową rolę w projektowaniu aplikacji. Składa się z trzech widoków - Komponenty, Obiekty i Zasoby.

Komponenty to podstawowe klocki budulcowe, zarówno zwykłe ramki na tekst, grafikę czy dźwięk, jak i "gotowce" czy obiekty związane z elementami programowania. Są podzielone na pięć kategorii, co można zauważyć w odpowiednim widoku. Kliknięcie komponentu wprowadza go w domyślne położenie na aktywnej stronie.

W edytorze tekstów możesz zredagować dokument z tabelami, grafikami i odsyłaczami internetowymi.

W edytorze tekstów możesz zredagować dokument z tabelami, grafikami i odsyłaczami internetowymi.

Każdy wprowadzony do projektu komponent widnieje od razu jako obiekt w widoku Obiekty, co możesz sprawdzić. Lista obiektów jest po prostu listą elementów, z jakich rzeczywiście składa się tworzona właśnie prezentacja, a ściślej, aktywna strona (każda strona ma własną listę obiektów). Rzecz jasna, w prezentacji stosuje się tylko niektóre komponenty, natomiast część z nich można wykorzystać wielokrotnie. Zauważ też, że obiekty są układane na liście w podziale na te same kategorie, co komponenty.

Ważną rolę odgrywa widok Zasoby, w którym widoczne są z kolei elementy tekstowe i multimedialne, które chcesz dodać do prezentacji. W widoku tym gromadzisz po prostu surowiec, który wykorzystasz we wprowadzonych do projektu obiektach - nie znaczy to, oczywiście, że każdy element w widoku Zasoby zostanie użyty, ale grafika czy plik tekstowy wstawiane na stronę muszą się wcześniej znaleźć na liście zasobów.

Podsumowując, zasoby to surowce do prezentacji, komponenty to potencjalne jej składniki, a obiekty to rzeczywiste składniki prezentacji zbudowane z komponentów, połączonych często z zasobami.

Drugim panelem w interfejsie, poniżej palety obiektów, jest Inspektor obiektów, w którym wyświetlane są parametry każdego obiektu znajdującego się w prezentacji. Gdy zaznaczysz myszą jakiś obiekt wprowadzony na stronę prezentacji, w Inspektorze pokaże się automatycznie zestawienie jego parametrów. Gdy klikniesz na przykład obrazek, w Inspektorze zobaczysz listę własności obrazka, jak rozmiary i położenie, nazwę, grubość i kolor obramowania itd. Analogiczne parametry zobaczysz po zaznaczeniu przycisku, ramki z tekstem czy ramki z dźwiękiem.

To właśnie w Inspektorze obiektów zmieniasz wszystkie parametry obiektu, a przede wszystkim podłączasz do obiektów wprowadzonych na strony grafikę, dźwięki, filmy czy pliki tekstowe znajdujące się w Zasobach. Wprowadź na stronę kilka przykładowych obiektów, a następnie zaznaczaj je kliknięciami myszy - zobaczysz, jak zmienia się lista parametrów w Inspektorze, stosownie do charakteru obiektu.

Jak widać, oba panele ściśle ze sobą współdziałają i oba są niezbędne, aby można było utworzyć prezentację.

Edytory grafiki i tekstu

Korzystaj często z pomocy dla obiektów.

Korzystaj często z pomocy dla obiektów.

Live-Studio jest dostarczane z dwoma prostymi, ale funkcjonalnymi edytorami - edytorem grafiki i tekstów.

Każdą wprowadzoną do zasobów grafikę (a także każdą inną, z dysku) możesz w dowolnej chwili wczytać do edytora grafiki i wykonać wiele operacji retuszerskich, takich jak kadrowanie, zmiana jasności, obramowanie, filtrowanie. Edytor wczytuje pliki w formatach: BMP, GIF, JPEG i PNG.

Edytor tekstów jest z kolei uruchamiany za pomocą polecenia Zasoby | Dodaj tekst, co powoduje utworzenie pliku z rozszerzeniem HTML. W dokumencie możesz umieścić sformatowany tekst, tabele, ilustracje i odsyłacze internetowe. Gotowy dokument jest automatycznie wstawiany na listę zasobów prezentacji.

Ergonomia

W menu programu znajduje się polecenie Widoki, rozwijające podmenu. Zwróć uwagę, że domyślnie włączone są wszystkie elementy, a więc m.in. Paleta obiektów czy Inspektor obiektów. Możesz je szybko włączać i wyłączać, korzystając np. ze skrótów klawiaturowych. Włączone jest też domyślnie przyciąganie obiektów do siatki magnetycznej, co pozwala układać obiekty równo na stronie. Wypraktykuj najwygodniejszy dla siebie układ, a przede wszystkim umiejętność dynamicznego modyfikowania środowiska pracy.

Zaczynamy

Wiedząc, jak posługiwać się interfejsem programu, wykonaj prostą prezentację - przedstawimy poniżej jej etapy.

<hr size=1 noshade>1. Tworzenie projektu

Aby utworzyć nowy projekt, wybierz w menu polecenie Plik | Nowy projekt. W oknie dialogowym Nowy projekt podaj nazwę prezentacji. Wybierz rozmiar okna, np. 800x600, oraz kolor tła. Wybierz kolor tła aplikacji (domyślnie jest to czarny), czyli kolor obramowania, jeśli rozdzielczość ekranu użytkownika jest większa od okna prezentacji. Zatwierdź wybór kliknięciem OK. W Live-Studio ukaże się pierwsza strona, której widok możesz dostosować za pomocą skalowania, np. 100%, Cała strona czy Szerokość. Aby dodać nowe strony, kilkakrotnie wybierz w menu polecenie Strona | Dodaj nową stronę | Po aktualnej lub wykorzystaj skrót klawiaturowy [Shift Ins]. Aby sprawdzić, jak wygląda pusta prezentacja, a właściwie jej rozmiary, naciśnij klawisz [F9], co spowoduje skompilowanie prezentacji i jej wyświetlenie. Klawisz [Esc] zamyka prezentację i pozwala powrócić do edycji.

2. Ramka z tekstem

W widoku komponentów kliknij przycisk Ramka z tekstem (kategoria podstawowe) i ustaw ją we właściwym miejscu na stronie. W Inspektorze obiektów wstaw kursor w pozycji Obiekt | Tekst i wpisz treść, np. Znajome zwierzaki. Wybierz czcionkę i atrybuty napisu (np. Verdana, 14 pkt, pogrubienie) oraz wyrównanie tekstu do środka. Wybierz tło ramki z tekstem, grubość i kolor obramowania. Wybierz w menu polecenie Obiekt | Wypośrodkuj w poziomie. W efekcie uzyskasz ramkę z tytułem. Jeśli chcesz, aby ta sama ramka pojawiła się na wszystkich stronach prezentacji, skopiuj ją po prostu do pamięci ([Ctrl C]), a następnie wczytaj kolejne strony i wklej na nich obiekt ([Ctrl V]). Ponieważ obiekt kopiowany jest ze wszystkimi atrybutami, ukaże się dokładnie w tym samym miejscu na wszystkich stronach. To wygodna technika powielania obiektów (możesz też wykorzystać technikę szablonu).

3. Grafika

Aby wstawić grafikę, musisz najpierw dołączyć ją do zasobów projektu. Przejdź do widoku Zasoby i kliknij rozwijany przycisk Dodaj, po czym wybierz pozycję Obrazek i w oknie dialogowym Otwieranie wskaż jeden lub kilka plików graficznych. Jeśli wszystkie są w jednym katalogu, możesz je zaznaczyć zbiorowo i "hurtowo" wprowadzić na listę zasobów. Ilustracje będą wtedy widoczne w rozwijanej kategorii Obrazki. Przejdź do widoku Komponenty i kliknij przycisk Obrazek w kategorii Podstawowe. Program wstawi szkielet obrazka. W Inspektorze obiektów, w sekcji Obiekt, rozwiń listę obrazek - zobaczysz tam listę obrazków wstawionych przed chwilą w widoku Zasoby. Wybierz żądany plik, co spowoduje wypełnienie ramki ilustracją. Zaznacz opcję Dopasuj rozmiar automatycznie, a także określ inne parametry, np. grubość obramowania czy pozycję obrazka. W analogiczny sposób wstaw inne obrazki na pozostałych stronach.

4. Dokumenty tekstowe

Podobnie jak w wypadku grafiki, aby wstawić plik tekstowy, trzeba go najpierw umieścić na liście zasobów, a więc zredagować. Przejdź do widoku Zasoby, kliknij Dodaj i wybierz pozycję tekst. Podaj nazwę pliku HTML i przejdź do edycji tekstu. W edytorze tekstu zredaguj dokument i wybierz w menu Plik | Zapisz i wyjdź - od tego momentu w zasobach widnieje plik o podanej nazwie. Zaznacz ramkę tekstu i w Inspektorze obiektów rozwiń w sekcji Tekst pozycję Plik tekstowy i wskaż plik - ramka zostanie wypełniona tekstem. Określ inne parametry ramki, np. kolor, obramowanie czy tło, którym może być również plik graficzny, oczywiście dostępny w zasobach. Zauważ, że w każdej chwili możesz dokonać ponownej edycji pliku tekstowego (przycisk Edytuj w widoku Zasoby) - po zapisaniu pliku i naciśnięciu [F5] (Odśwież) zaktualizowana wersja tekstu ukaże się w ramce.

5. Dźwięk

Live-Studio obsługuje pliki dźwiękowe w formacie Wave i MIDI, zatem konieczne jest przekonwertowanie (np. za pomocą bezpłatnego dbPowerAmp), jeśli masz np. muzykę w formacie MP3, którą chcesz wykorzystać w prezentacji. Dodaj plik dźwiękowy do zasobów. W widoku Komponenty kliknij przycisk Dźwięk w kategorii Multimedia, co spowoduje wstawienie ramki z ikoną głośnika. Znanym już sposobem podłącz plik dźwiękowy do obiektu, wybierając go na rozwijanej liście Plik w Inspektorze obiektów. Zauważ, że ikona dźwięku nie będzie widoczna po uruchomieniu prezentacji - z głośnika popłynie po prostu dźwięk. Ponieważ nie jest kontynuowany na następnej stronie prezentacji, jeśli składa się ona z wielu stron, każda z nich musiałaby być opatrzona innym efektem dźwiękowym. Dłuższy dźwięk można zastosować w prezentacji jednostronicowej, w której wywoływane są kolejne obiekty.

6. Przyciski nawigacyjne

Aby odbiorca prezentacji mógł przewijać strony, konieczne jest wprowadzenie przycisków nawigacyjnych. Jeśli prezentacja ma wiele stron, warto wstawić cztery przyciski, które pozwolą przechodzić na początek, na koniec, do następnej i do poprzedniej strony. W widoku Komponenty kliknij ikonę przycisku (OK) w kategorii Podstawowe. W Inspektorze obiektów kliknij Wygląd, w oknie dialogowym Edytor przycisków podaj napis (np. Następny) i wybierz wygląd. W Inspektorze obiektów kliknij przycisk Akcje, potem + i wybierz Funkcja systemowa. Na rozwijanej liście funkcji wybierz pozycję Przejdź do następnej strony. W analogiczny sposób utwórz pozostałe przyciski, przypisując im funkcje przechodzenia do strony poprzedniej, pierwszej oraz do ostatniej. Skopiuj każdy z przycisków z osobna i wstaw je na inne strony. Konieczne jest jednak ręczne przypisanie im funkcji systemowych.

<hr size=1 noshade>

Uwagi końcowe

Tak wygląda prezentacja po skompilowaniu i uruchomieniu projektu.

Tak wygląda prezentacja po skompilowaniu i uruchomieniu projektu.

Takie są najprostsze techniki tworzenia prezentacji, które jak łatwo zauważyć, nie wymaga-ją specjalnej wiedzy, a już na pewno nie programowania. Gdy prezentacja jest gotowa (zapisuj projekt w trakcie tworzenia!), możesz skompilować całość ([Ctrl F9]), co spowoduje wygenerowanie pliku wykonywalnego w katalogu z projektami, w folderze programu: ...\Projects\nazwa_prezentacji\Output. Plik taki możesz oczywiście przesłać innym osobom, gdyż jego uruchomienie nie wymaga obecności Live-Studio. W powyższym bardzo uproszczonym przykładzie, pomijamy, oczywiście, techniki związane z interakcją użytkownika i aplikacji, co w różnych sytuacjach wymaga określania np. warunków czy pętli. Na początek, jeśli chcesz poeksperymentować, warto sukcesywnie wypróbować rozmaite warianty funkcji systemowych. Koniecznie wypróbuj też wstawianie filmów czy plików Macromedia Flash. Przyjrzyj się budowie przykładowych aplikacji instalowanych razem z programem, gdyż znajdziesz w nich praktyczną ilustrację bardziej zaawansowanych tech-nik. Każdy wstawiany obiekt jest opatrzony pomocą. Gdy wybierzesz w menu kontekstowym myszy polecenie Pomoc na temat obiektu, uruchomiony zostanie plik HTML Help z opisem obiektu oraz informacjami o związanych z nim właściwościach, metodach i zdarzeniach. Jest to dość zwięzła pomoc, jednak na pewno przyda się do zrozumienia działania poszczególnych obiektów. Oprócz pomocy do obiektów jest, oczywiście, pomoc ogólna, wyjaśniająca funkcjonowanie całego programu.


Zobacz również