Monitoring cyfrowo-analogowy

System monitoringu oparty na kamerach IP stwarza dodatkowe możliwości, których nie ma w rozwiązaniach analogowych. Ale czy potrzebujesz pełnej, czy tylko częściowej cyfryzacji systemu? Jaka musi być przepustowość łącza? Przed wyborem ostatecznego rozwiązania powinieneś znać odpowiedzi na te i kilka innych pytań.

Kamery do monitorowania, tak jak ich kuzynki w studiu telewizyjnym, zawsze były tylko częścią sieci. Ma ona pozwolić na transmisję sygnału nawet na dalekie dystanse, multipleksowanie, czyli podgląd obrazu z wielu kamer na wielu monitorach oraz rejestrację całego bądź tylko wybranego fragmentu materiału. Pierwsze sieci do monitorowania tworzono specjalnie do tego celu. Każda kamera musiała być połączona osobnym przewodem ze swego rodzaju centralą, analogową krosownicą bądź multiplekserem.

W tym miejscu kierowano obrazy z kamer do konkretnych monitorów, do tego samego urządzenia były podłączone urządzenia rejestrujące, wideomagnetofony czy też dyski rejestratorów cyfrowych.

CIF-y

Przy okazji warto wspomnieć o rozdzielczości innej od tej, którą znamy z komputerów. A ma ona duży wpływ na jakość obrazu. W pierwszym okresie była mierzona w liniach, 576 dla systemu PAL i 480 dla NTSC. Są też formaty połówkowe. Tak powstał CIF, jednostka analogowej rozdzielczości. Jeden CIF ma 352x288 (240 w NTSC) pikseli, dwa CIF-y to panorama o szerokości 704 punktów. Klatka standardu telewizyjnego to cztery CIF-y (704x576). Oczywiście liczba punktów w poziomie pojawiła się razem z wprowadzeniem cyfrowych przetworników obrazu, komórek CCD czy CMOS.

System analogowy nie jest bez wad. Jakość transmisji obrazu spada z każdym metrem długości przewodu, trudno przenieść punkt kamerowy czy centrum dozoru w inne miejsce. Rozszerzając sieć, można dodatkowo napotkać przeszkodę w postaci wyczerpania możliwości multipleksera. Nie ma mowy o kompresji. Wreszcie nie mamy praktycznie żadnych możliwości automatycznego analizowania obrazu czy dźwięku. W takich warunkach nagrywa się i ogląda wszystko, nie zwracając uwagi na rosnącą piramidę materiałów, których ocena wymaga bardzo dużo czasu.

Analog tańszy

Wokół obiektywu kamery widać pierścień promienników podczerwieni. w razie braku innego oświetlenia one wykonują to zadanie.

Wokół obiektywu kamery widać pierścień promienników podczerwieni. w razie braku innego oświetlenia one wykonują to zadanie.

Dlaczego wspominamy o tak kłopotliwych w eksploatacji systemach analogowych? Mają one jeszcze wielu zwolenników, argumentem decydującym zaś jest cena, w wypadku kamer analogowych znacznie niższa. Nawet jeśli w perspektywie oceny kosztu kompletnego systemu dozoru wizyjnego weźmiemy pod uwagę pozostałe części instalacji (dodatkowe okablowanie np. do zasilania, transmisji dźwięku czy też dodatkowe przewody potrzebne do sterowania obrotem kamery czy zoomem obiektywu). Szczególnie korzystnie wypada ekonomia rozwiązań analogowych do mniejszych systemów, liczących do 16 kamer.

Nie musimy martwić się o kompatybilność. Kamery analogowe w krajach europejskich pracują w standardzie PAL, akceptowanym przez wszystkie urządzenia do rejestracji. To oznacza, że prawie każdy model kamery CCTV może zostać podłączony do systemu z pozytywnym skutkiem. Jakie są możliwości sterowania kamerą analogową? Służy do tego celu protokół zapytań telemetrycznych. W pionierskich czasach był wykorzystywany tylko do sterowania obrotem kamer. Z czasem te możliwości zostały znacznie poszerzone. Dzięki komunikacji dwukierunkowej przez interfejs RS-232, RS-422 czy też RS-485 użytkownik może wprowadzać ustawienia kamery, korzystając z jej menu ekranowego. Niestety, konieczne jest do tego dodatkowe okablowanie. Możliwe jest również wprowadzanie parametrów kamery przez dedykowane oprogramowanie i istniejące okablowanie sygnałowe. Niektóre modele mogą być nastawiane przez dedykowany interfejs USB.

Cyfra warta grzechu

Kamera analogowa podłączona do takiego serwera jest widziana jako cyfrowa. Sygnał zostaje skompresowany kodekiem h.264, pakowany do pakietów i wysyłany ethernetem.

Kamera analogowa podłączona do takiego serwera jest widziana jako cyfrowa. Sygnał zostaje skompresowany kodekiem h.264, pakowany do pakietów i wysyłany ethernetem.

Po rewii możliwości absolutnych analogów poznajmy ich przeciwieństwa. W pełni cyfrowy system monitorowania powstał dopiero w 1996 roku w firmie Axis. Istota cyfryzacji polega na wykorzystaniu do łączności Ethernetu. Kamery IP są włączone bezpośrednio do sieci i wysyłają obraz do magnetowidu sieciowego albo do serwera zaopatrzonego w oprogramowanie do zarządzania tą treścią, które zapamiętuje, wyświetla i udostępnia sygnał wideo.

W przeciwieństwie do łącza analogowego, w cyfrowym jakość przekazu na dłuższe dystanse nie maleje. Łatwo można zbudować system złożony tylko z jednej kamery i udostępniający w Internecie na przykład widok z dziecinnego pokoju. Chociaż sprzedaż tych systemów rośnie w tempie kilkudziesięciu procent rocznie, to w dalszym ciągu na rynku dominują analogi.

Zazwyczaj kamera cyfrowa zawiera komputer jednoukładowy ze sporymi możliwościami. Poza obsługą strony WWW i przekazywaniem poleceń do elementów wykonawczych model cyfrowy potrafi dwie rzeczy niedostępne konkurentom analogowym: umie kompresować pojedyncze obrazy i strumienie wideo oraz rozpoznawać ruch.


Zobacz również