Na kłopoty DivX

DivX to obecnie jeden z najpopularniejszych i najbardziej uniwersalnych kodeków wideo. Doskonale sprawdzi się, gdy nasze dokonania w dziedzinie filmowania zechcemy udostępnić znajomym na internetowej stronie lub przesłać e-mailem.

DivX to obecnie jeden z najpopularniejszych i najbardziej uniwersalnych kodeków wideo. Doskonale sprawdzi się, gdy nasze dokonania w dziedzinie filmowania zechcemy udostępnić znajomym na internetowej stronie lub przesłać e-mailem.

Wybór kompresji DivX pozwala nam na kilka wariantów takiej obróbki klipu wideo, by jego objętość umożliwiała umieszczenie w Internecie na stronie WWW lub wysłanie e-mailem. Jeżeli przechwycony z kamery plik chcemy poddać jeszcze dodatkowej edycji, np. dodać napis czy też wręcz zmontować większą całość z kilku klipów - np. teledysk własnego zespołu albo mikroreportaż z weekendowego wypadu za miasto - to kompresji możemy dokonać bezpośrednio z poziomu programu do edycji wideo, np. Adobe Premiere. Inna możliwość to przechwycenie klipu wideo za pomocą oprogramowania dostarczonego przez producenta karty wideo, zapisanie go na dysku i następnie przekodowanie do DivX-a przy wykorzystaniu programu VirtualDub. Najlepszym materiałem wyjściowym byłyby w tym przypadku nieskompresowane pliki AVI, jednak zazwyczaj programy do przechwytywania wideo dokonują wstępnej kompresji klipów do formatu DV lub MJPEG.

Konfiguracja kodeka

Zakładka Profiles pozwala dostosować parametry kodowania do profili sprzętowych. Dzięki nim mamy pewność, że plik zostanie odtworzony przez urządzenia z certyfikatem DiviX

Zakładka Profiles pozwala dostosować parametry kodowania do profili sprzętowych. Dzięki nim mamy pewność, że plik zostanie odtworzony przez urządzenia z certyfikatem DiviX

Odpowiednia konfiguracja kodeka ma kluczowe znaczenie dla jakości. Bez względu na wybór narzędzia, parametry kompresji DivX ustawia się w takim samym oknie dialogowym.

W VirtualDubie sięgamy do menu "Video" i wybieramy polecenie "Compression". Zobaczymy listę zainstalowanych w systemie listę kodeków możliwych do zastosowania z programem. Wybieramy "DivX Pro 5.0.5 Codec" i klikamy na przycisk "Configure", umieszczony po prawej stronie. Otworzy nam się główne okno konfiguracyjne kodeka DivX. Dostępne są w nim cztery zakładki. Zajrzyjmy do ostatniej - "Profiles".

Dostępne od wersji 5.0.5 profile pozwalają na dostosowanie parametrów kodowania do takich, które zapewnią pełną zgodność z urządzeniami odtwarzającymi pliki zakodowane w DivX, np. coraz bardziej popularnymi stacjonarnymi odtwarzaczami DVD posiadającymi taką opcję. Nie musimy korzystać z profili, ale mogą się one okazać całkiem pomocne w dalszej konfiguracji.

By wybrać określony profil, trzeba zaznaczyć jeden ze schematów, po czym określić rozdzielczość filmu. W przypadku profilu "Portable" maksymalna rozdzielczość wynosi 352 x 288, zaś przy "Home Theater" 720 x 576. Możemy wpisać aktualne wymiary kodowanego klipu wideo lub pozostawić to miejsce wolne, jeżeli w dalszym etapie planujemy przeskalowanie klipu - profil uaktualni się automatycznie.

Ostatnim krokiem przy definiowaniu profilu jest wybór właściwego frame rate, najlepiej 25 fps. Oczywiście możemy też nie korzystać z profili - ich użyteczność jest na razie teoretyczna - i omijając cały ten krok, przejść bezpośrednio do ustawień trybu i bitrate kompresji.

W zakładce "Profiles" znajdują się także ustawienia "MPEG4 Tools" , gdzie warto zaznaczyć opcję "Use Bidirectional Encoding". Dzięki niej plik będzie miał mniejszą objętość, jednak wzrośnie też czas kodowania.

Tutaj ustawiamy najważniejsze parametry kodowania - jego tryb i wartość bitrate.

Tutaj ustawiamy najważniejsze parametry kodowania - jego tryb i wartość bitrate.

Najważniejsza z punktu widzenia konfiguracji kodeka DivX jest zakładka "Bitrate Control". Pierwsza rzecz, jaką należy tutaj ustawić, to tryb kompresji. Tryb "1-pass" to kodowanie jednoprzebiegowe, co oznacza, że plik kodowany jest raz. Jest to najprostsza możliwość - można ją wybrać, gdy nie zależy nam na optymalizacji pliku wynikowego. Natomiast "Multipass, 1st pass" oraz "Multipass, nth pass" to kolejne kroki kodowania wieloprzebiegowego. Tryb ten należy wybrać, gdy zależy nam na najwyższej jakości kompresji, tzn. przy zachowaniu dobrej jakości obrazu uzyskujemy plik o mniejszych rozmiarach niż w przypadku kodowania jednoprzebiegowego. W kodowaniu wieloprzebiegowym pierwszy przebieg to jedynie zebranie przez kodek informacji o poszczególnych klatkach. Dane te są zapisywane do pliku z logiem, a dopiero kolejne przebiegi to właściwe kodowanie.

Jednym z ważniejszych parametrów, jaki należy ustawić przy kodowaniu DivX-em, jest bitrate, czyli parametr decydujący o stopniu kompresji. Im większy bitrate, tym lepsza jakość obrazu, ale wzrośnie również wielkość pliku wynikowego. Dobór wielkości bitrate zależy w dużym stopniu od tego, co przedstawia film. Niekiedy, by uzyskać zadowalające efekty, należy trochę poeksperymentować. Maksymalna wartość to 16Ę000 Kb/s, jednak w praktyce bitrate na poziomie 1200-1500 Kb/s zapewnia dobrej jakości obraz o parametrach "filmowych". Porównując to do kodowania w DivX filmów rippowanych z DVD: wartość Kb/s w przedziale 650 - 1000 pozwoli zachować dostateczną jakość i zmieścić film na jednym krążku CD. Natomiast doskonałej jakości film uzyskamy, wybierając Kb/s z zakresu 1300-2000 - wówczas będą potrzebne dwie płyty CD.

W zakładce "Bitrate Control" znajduje się także suwak "bitrate modulation", który uaktywnia się tylko w trybie "Multipass, nth pass". Jest to wprowadzony w wersji 5.0.5 parametr pozwalający zoptymalizować kolejne przebiegi kodowania ze względu na występowanie w filmie scen statycznych lub zawierających dużo ruchu. Domyślnie wartość ta jest wypośrodkowana. Jeżeli jednak nasz film przedstawia raczej sceny pozbawione ruchu, np. polityka wygłaszającego przemówienie, możemy przesunąć suwak w stronę "low-motion". Gdy film przedstawia rozruchy towarzyszące wystąpieniu polityka, wtedy wskaźnik powędruje w stronę "high-motion".

Dodatkowe opcje możemy ustawić ponadto w zakładce "General Parameters". Sekcja "Enable Crop" pozwala na przycięcie brzegów ekranu, zaś "Enable Resize" umożliwia zmianę rozmiarów filmu.

Kompresja dźwięku

Konfiguracja kodowania dźwięku sprowadza się do wyboru jednego z dostępnych na liście formatów.

Konfiguracja kodowania dźwięku sprowadza się do wyboru jednego z dostępnych na liście formatów.

Jeżeli zależy nam na znacznym zmniejszeniu objętości pliku, nie można zapomnieć o ścieżce dźwiękowej. Nieskompresowany dźwięk w formacie PCM objętościowo zajmuje nawet kilkanaście razy więcej megabajtów niż ścieżka skompresowana. Najpopularniejszym kodekiem audio, którym można zmniejszyć objętość ścieżki dźwiękowej, jest MP3. Kodeki tego formatu można znaleźć w Internecie na stronach o tematyce MP3, często też dodawane są do rozmaitych aplikacji służących do kodowania czy obróbki dźwięku. Konfiguracja kodeka MP3 sprowadza się do wyboru odpowiedniego bitrate. Powszechnie stosowany 128 Kb/s (przy stereo 44,1 kHz) to jakość porównywalna z CD. Ten format wybierzemy np. do zakodowania teledysku czy koncertu muzycznego. Natomiast gdy dźwięk ma znaczenie drugorzędne, można te parametry zmniejszyć o połowę - 64 Kb/s, mono, 22 kHz.

Kodowanie

Po skonfigurowaniu parametrów kodeka wideo i audio, można już wyrenderować plik wynikowy. Przy jednokrotnym przebiegu kodowania DivX pozostaje tylko wybrać opcję zapisu pliku i czekać. Jednak dla uzyskania lepszej kompresji warto przeprowadzić kompresję co najmniej dwuprzebiegową.

Oto jak tego dokonać - na przykładzie programu VirtualDub. W zakładce "Bitrate Control" konfiguratora kodeka DivX wybieramy tryb "Mutipass, 1st pass". Jeżeli planujemy zmianę rozdzielczości obrazu lub jego przycinanie, w pierwszym przebiegu należy te opcje zdezaktywować. Na tym etapie trzeba także pominąć kodowanie audio - w VirtualDubie sięgamy do menu "Audio" i zaznaczamy opcje "Direct stream copy" oraz "No Audio". Teraz wybieramy polecenie "Save as AVI" z menu File. Program wygeneruje log ze statystykami kodowanego pliku (jego lokalizację ustalamy w zakładce "Bitrate control") oraz niewielki, pusty plik AVI. Gdy ten etap się zakończy, sięgamy ponownie do konfiguratora DivX. Teraz wybieramy tryb "Multipass, nth pass" i dodajemy wszelkie inne opcje dodatkowe, np. zmianę rozdzielczości. Ustawiamy również parametry kodowania audio, wybierając w VD polecenia "Full processing mode" i "AVI audio". Jeszcze raz zapisujemy plik poleceniem "Save as AVI" i czekamy, aż zakończy się proces kodowania.


Zobacz również