Na ujęcia podzielić proszę

Wielu użytkowników jako jeden z najbardziej czasochłonnych procesów w montażu nieliniowym wymienia przechwytywanie i dalszy podział materiału wideo na poszczególne ujęcia.

Wielu użytkowników jako jeden z najbardziej czasochłonnych procesów w montażu nieliniowym wymienia przechwytywanie i dalszy podział materiału wideo na poszczególne ujęcia.

Ekran programu Scenalyzer Live.

Ekran programu Scenalyzer Live.

Wielu renomowanych producentów oprogramowania edycyjnego stara się wyposażyć swoje systemy w możliwości podziału przechwytywanego materiału wideo na poszczególne ujęcia, jednak niejednokrotnie są one niedoskonałe i zawodne. To, z czym nie do końca mogą sobie poradzić duże firmy, wydaje się nie stanowić problemu dla pewnego zdolnego austriackiego programisty, Andreasa Wintera. Jest on autorem dwóch, niewielkich rewelacyjnych programów o nazwie Scenalyzer i Scenalyzer Live. Pierwszy z nich służy do podziału zapisanego już na twardym dysku pliku AVI na mniejsze pliki, zawierające poszczególne ujęcia. A Scenalyzer jest rozpowszechniany jako oprogramowanie freeware. Wersja Live wyposażona jest w rozbudowane opcje przechwytywania materiału wideo na twardy dysk komputera, m.in. z automatycznym podziałem na ujęcia zapisywane w kolejnych plikach AVI w czasie rzeczywistym. Scenalyzer Live rozpowszechniany jest jako oprogramowanie shareware ze stosunkowo niewielką opłatą rejestracyjną (33 USD).

W jaki sposób działają Scenalyzery? Zasada jest stosunkowo prosta. W kamerach cyfrowych DV/Digital8 na taśmie wideo oprócz obrazu i dźwięku zapisywany jest również kod czasowy zawierający dodatkowe informacje m.in. o dacie i czasie nagrania. Każde zatrzymanie procesu filmowania poprzez naciśnięcie w kamerze przycisku STOP lub PAUSE, powoduje wprowadzenie aktualnego kodu czasowego dla każdego zarejestrowanego ujęcia. Program automatycznie wykrywa różnice w ciągłości kodu i w przypadku odnalezienia zmian otrzymuje informację o początku i końcu każdego ujęcia. Autor wyposażył swoje programy również w dodatkową opcję optycznej analizy obrazu, wykrywającej gwałtowne zmiany sugerujące rozpoczęcie nowego ujęcia. Trzeba jednak przyznać, że podział według kodów czasowych w porównaniu do optycznej analizy obrazu jest bardziej precyzyjny i znacznie szybszy. Dodatkowo wszelkie przypadkowe zmiany, takie jak błysk flesza, gwałtowne przejście osoby przed obiektywem przy optycznej analizie obrazu mogą powodować utworzenie nowego ujęcia. W przypadku cyfrowych nagrań wideo w zasadzie powinno się korzystać jedynie z podziału według kodów czasowych, ale są sytuacje, w których jest to niemożliwe. Przykładem może być odtwarzanie kaset nagranych w formacie 8 mm/Hi8 w kamerach Digital8. W tym przypadku analogowo zapisany materiał jest cyfrowo przepisywany do komputera, jednak bez kodów czasowych charakterystycznych dla zapisu cyfrowego. Innym przykładem jest konwertowanie analogowego materiału wideo na format cyfrowy przez specjalne konwertery analogowo-cyfrowe, np. Dazzle Hollywood DV-Bridge. W wyniku konwersji otrzymujemy materiał niezawierający informacji o zapisanych ujęciach.

Przykładowe ustawienia programu Scenalyzer Live.

Przykładowe ustawienia programu Scenalyzer Live.

Scenalyzer Live wyposażony został również w wiele dodatkowych opcji, wśród których warto wymienić:

1. Możliwość wyłączenia podziału na ujęcia i ciągłego przechwytywania materiału wideo bez limitu długości pliku (w systemach wykorzystujących pliki NTFS, np. Windows 2000) lub z automatycznym podziałem na kolejne pliki, np. dopasowane do pojemności płyty CD-R.

2. Opcję Time Lapse, która umożliwia sukcesywne przechwytywanie pojedynczych klatek w równych odstępach czasu, dzięki czemu możliwe jest łatwe uzyskanie efektów specjalnych, ukazujących np. wschód słońca w przyśpieszonym tempie.

3. Łatwe zapisywanie wybranych stop-klatek z przechwyconego materiału w formacie JPEG lub BMP.

4. Odtwarzanie materiału wideo zapisanego na twardym dysku.

Korzystanie z programów Scenalyzer oszczędza i przedłuża żywotność mechanizmów drogich kamer i magnetowidów cyfrowych. Wynika to z faktu, że do przechwycenia do komputera materiału wideo wystarczy jeden przebieg kasety, podczas gdy np. firmowe oprogramowania DVTools w kartach Pinnacle DV200/300/500 potrzebuje dwóch przebiegów: jednego analizującego zmiany kodów czasowych i drugiego przechwytującego na twardy dysk wyszukane ujęcia, czemu towarzyszy częste cofanie i pozycjonowanie taśmy.


Zobacz również