Najstarsza z książek

Najstarsza drukowana książka, która przetrwała do naszych czasów, jest dziełem ze wszech miar niezwykłym. Przez wieki leżała ona w jednej z jaskiń prowincji Danhuang.

Zabezpieczoną przed intruzami jaskinię odkryto w 1899 roku. Wewnątrz znaleziono całą bibliotekę składającą się z 40 000 książek i manuskryptów. Została ona ukryta w jaskini około roku 1000, gdy Chinom zagrażało ambitne północne królestwo Hsi-Hsia. W 1907 roku sir Aurel Stein odkrył wśród nich "Jin gang ban ruo bo luo mi jing" czyli "Diamentową sutrę". To chiński przekład sanskryckiego dzieła Vajracchedika-prajnaparamitasutra. Autorem przekładu był Kumarajiva. Kolejną niezwykłą cechą tego dzieła jest fakt, iż znamy datę jego druku. To 11 maja 868 roku, a drukarzem, który poinformował nas o powstaniu swojego dzieła jest Wang Chieh.

Diamentowa sutra

Diamentowa sutra

Zwój składa się z 7 sklejonych ze sobą kart. Zostały one osobno wydrukowane, a później złączone. Długość zwoju wynosi ponad 5 metrów. To jednak nie koniec niezwykłości. Diamentowa sutra - jeden z najważniejszych buddyjskich tekstów - zawiera też pierwsze drukowane przedstawienie Buddy siedzącego na tronie. Otaczają go święci mężowie, a u jego stóp klęczy jakaś postać.

Wiemy też, w jaki sposób drukowano Diamentową Sutrę. Najpierw tekst wymalowano na cienkim papierze, który położono tekstem w dół na drewnianym bloku. Następnie wycięto litery, zyskując w ten sposób lustrzane odbicie tekstu. Z tak uzyskanej matrycy można było odbić dziennie aż 1000 kopii tekstu.

Jakość druku w Diamentowej sutrze jest bardzo wysoka. Wskazuje to, iż techniki drukarskie były wówczas dobrze poznane i wysoko rozwinięte. To z kolei dowodzi, iż Diamentowa sutra nie jest pierwszą książką, jaką wydrukowano.


Zobacz również