Nanorurki u Intela

Intel rozważa zastąpienie miedzianych połączeń wewnątrz procesorów przez węglowe nanorurki. Stworzony został prototyp takiego łącza opartego na nanostrukturach węglowych. Trwają teraz prace nad pomiarami jego właściwości i ewentualnymi możliwościami jego zastosowania przy produkcji układów.

Coraz mniejsze rozmiary układów, a co za tym idzie i połączeń między nimi, powodują zwiększenie oporu, co z kolei prowadzi do zmniejszenia wydajności. Częściowym rozwiązaniem tego problemu była zamiana połączeń aluminiowych na miedziane pod koniec lat dziewięćdziesiątych. Jednak ciągła miniaturyzacja układów wymusi już niedługo inne rozwiązania. Remedium na kolejne problemy mogą stać się nanostruktury węglowe. Przewodzą one prąd elektryczny dużo lepiej niż metale, lecz na razie stwarzają inne problemy, które muszą zostać przezwyciężone.

Dzisiejsza technologia nie pozwala jeszcze na masową produkcję nanorurek o stałych parametrach. W trakcie produkcji niektóre struktury okazują się być doskonałymi przewodnikami, podczas gdy inne zachowują się jak półprzewodniki; jedne mogą być długie, inne krótkie i nie ma możliwości kontrolowania produkcji w stu procentach. Ponieważ do produkcji układów będzie potrzeba dużej ilości takich połączeń, to przed naukowcami stoi zadanie opracowania technologii masowego wytwarzania nanorurek o określonych właściwościach, lub ich szybkiej selekcji.

Nie zmienia to jednak faktu, iż już niedługo producenci tacy jak Intel będą musieli zmienić technologię, gdyż obecnie stosowana nie będzie miała racji bytu w coraz mniejszych układach.


Zobacz również