Nero 6.6 bez tajemnic

W pakiecie programów Nero znajdują się narzędzia, za pomocą których da się zrobić praktycznie wszystko co związane jest z wypalaniem płytek. Tylko patrzeć jak Nero wzbogaci się o funkcje prania, prasowania i gotowania smacznych obiadów.

W pakiecie programów Nero znajdują się narzędzia, za pomocą których da się zrobić praktycznie wszystko co związane jest z wypalaniem płytek. Tylko patrzeć jak Nero wzbogaci się o funkcje prania, prasowania i gotowania smacznych obiadów.

Rynek programów służących do wypalania danych na płytach od kilku lat jest stabilny. Pozostało trzech liczących się graczy, wśród których niemiecka firma Ahead Software i jej pakiet Nero utrzymują pozycję niekwestionowanego lidera. Dlatego temu konkretnemu programowi poświęcamy odpowiednio więcej miejsca.

Nie będziemy rozwodzili się nad instalacją pakietu, jest prosta i intuicyjna. Aktualnie najpopularniejsza dostępna na rynku wersja nosi nazwę Nero 6 Reloaded i zawiera szeroką gamę narzędzi przydatnych przy tworzeniu płyt w rozmaitych formatach. Istnieją też inne zestawy oprogramowania firmy Ahead, dostosowane do konkretnych potrzeb danego typu użytkownika. Skoncentrujemy się na podstawowym elemencie większości pakietów, czyli Nero Burning ROM, odniesienia do tego programu znajdą się też zresztą w innych artykułach, poświęconych specyficznym zagadnieniom związanym z wypalaniem filmów czy muzyki. Przejdźmy zatem do spraw, o których każdy Neron wiedzieć powinien.

Co zwykł palić Neron?

Poznaj Nero - Na pasku narzędzi (2) znajdują się ikonki skrótów do najczęściej używanych funkcji. Dostęp do pełnej gamy opcji uzyskamy przez rozwijane menu paska poleceń (1). W oknie nowej kompilacji (3) dostęp do poszczególnych ustawień uzyskamy za pośrednictwem zakładek opcji (4). To jakie zakładki są dostępne zależy od wybranego trybu kompilacji (5). Jeśli nie potrafimy sobie poradzić z ustawieniem opcji, zawsze można przejść do kreatora Nero Express (6).

Poznaj Nero - Na pasku narzędzi (2) znajdują się ikonki skrótów do najczęściej używanych funkcji. Dostęp do pełnej gamy opcji uzyskamy przez rozwijane menu paska poleceń (1). W oknie nowej kompilacji (3) dostęp do poszczególnych ustawień uzyskamy za pośrednictwem zakładek opcji (4). To jakie zakładki są dostępne zależy od wybranego trybu kompilacji (5). Jeśli nie potrafimy sobie poradzić z ustawieniem opcji, zawsze można przejść do kreatora Nero Express (6).

Za pomocą Nero Burnig ROM można wypalić niemal wszystko, co tylko można wymyślić w dziedzinie zapisu danych na nośnikach CD/DVD. Program jest zaprojektowany tak, by użytkownik nie musiał się zbytnio nakombinować - bez względu na to, co wypalasz, procedura jest identyczna, na dodatek banalnie prosta. Wybór typu kompilacji określa przeznaczenie dysku i system zapisu, Nero Burning ROM automatycznie dostosowuje się do danej opcji i uniemożliwia umieszczenie elementów innego typu. Większość typów kompilacji dotyczy jednocześnie obu podstawowych rodzajów nośników.

  • CD-ROM (ISO). Standard ISO przeznaczony jest do zapisu zróżnicowanych danych na płytach CD.
  • Audio CD. O wypalaniu muzyki na płytach CD/DVD piszemy obszernie w artykule poświęconym temu zagadnieniu.
  • Mixed Mode CD. Standard umożliwiający zapis plików i elementów audio w ramach jednej sesji. Kłopotliwy w odczycie dla większości standardowych odtwarzaczy muzycznych.
  • CD Extra. Krok naprzód w stosunku do poprzedniej opcji. Odrębne sesje zapewniają wygodny odczyt zarówno danych, jak i elementów audio.
  • Kopia CD. De facto nie kompilacja, a po prostu narzędzie do tworzenia kopii płyt.
  • Video CD. Bazowy standard z
  • apisu filmów. Temat wypalania filmów w tym formacie szczegółowo poruszamy w osobnym artykule.
  • Super Video CD. Ulepszona wersja Video CD z kodowaniem w formacie MPEG-2.
  • miniDVD. Zapis krótkich filmów jako DVD, ale na krążku CD.
  • CD-ROM (startowy). Płyta przystosowana do samodzielnego uruchomienia niezależnego od systemu operacyjnego komputera.
  • CD-ROM (hybrydowy). Próba połączenia na jednym krążku zapisu łatwego do odczytania zarówno przez pecety, jak i komputery Apple.
  • CD-ROM (UDF). Standard zapisu danych na DVD, używany również do zwykłych CD.
  • CD-ROM (UDF/ISO). Hybryda umożliwiająca odczyt płyty zapisanej w UDF mimo braku obsługi tego formatu na danym sprzęcie.
Małe co nieco dla manipulatorów

Nim zaczniesz wypalać płyty, warto dobrze skonfigurować program. Co prawda większość domyślnych ustawień jest zoptymalizowanych, ale wymagający użytkownik lubi zwykle nieco pogrzebać w ustawieniach.

Wszystkie opcje programu Nero Burning ROM zostały zgrupowane w zestawie zakładek o nazwie Preferencje dostępnym poprzez menu Plik w Pasku poleceń (patrz ilustracja na sąsiedniej stronie). Nie będziemy się zagłębiać we wszystkie detale, ale postaramy się skoncentrować na tym co można lub warto zmienić, wytłumaczymy też dlaczego w niektórych miejscach nie ma sensu wprowadzać modyfikacji.

W opcjach dowolnie definiujemy paski stanu nagrywania

W opcjach dowolnie definiujemy paski stanu nagrywania

Wycieczkę zacznijmy od zakładki Ogólne. Jedyną opcją, która ewidentnie nie potrzebuje być tam zaznaczona, jest Pokazuj opcję wyłączania komputera po zapisie - relikt dawnych czasów, gdy wypalanie trwało tak długo, że warto było położyć się spać przed końcem zadania. Można też zmodyfikować ustawienia paska stanu, informującego kolorami o zbliżaniu się do krytycznego rozmiaru kompilacji. Przydaje się to zwłaszcza, gdy używamy nagminnie nośników o pojemności innej niż domyślna. Nero Burning ROM jest przystosowane do instalacji wtyczek usprawniających wypalanie płyt audio - w dolnej części zakładki można dokonać modyfikacji ich zestawu w ramach trzech kategorii: koderów, dekoderów i konwerterów.

By użyć przepalania w ten sposób, ustawiamy opcje Nero Burning ROM

By użyć przepalania w ten sposób, ustawiamy opcje Nero Burning ROM

Przechodzimy dalej - do zakładki Pamięć tymczasowa. Tu wypada nieco pomanipulować. Za pomocą przycisku Testuj transfer wszystkich dysków wybierz dysk lub partycję o najlepszym wyniku (przy okazji zapamiętaj partycję najwolniejszą - może tam być potrzebna defragmentacja). Zdefiniuj w polu poniżej rozmiar cache, nie oszczędzaj, ale i nie przesadzaj niepotrzebnie. Jeśli lubisz eliminować wszystkie potencjalne problemy, a dysk ma dużo wolnego miejsca, możesz zaszaleć i przypisać rozmiar standardowej dla ciebie płyty w MB (no, może nie w przypadku, gdy jest to DVD) - wtedy już na pewno niczego programowi nie zabraknie. Nie ma sensu rozwodzić się nad zakładkami Język i Dźwięki w Programie, warto zatrzymać się dopiero na Buforze dodatkowym. Zasada jest prosta: im więcej, tym lepiej (max 80 MB), ale z drugiej strony sam producent programu odradza rezerwowanie powyżej 40% RAM-u komputera.

Reszta zakładek nie wymaga już specjalnej troski, za wyjątkiem jednej: Ustawienia zaawansowane. Najważniejsza jest tu konfiguracja opcji przepalania, bardziej znanego jako overburning - poświęcamy temu zagadnieniu osobną ramkę. Znajduje się też w tej zakładce jeden cudowny przycisk, przywracający ustawienia domyślne - jeśli napsocisz zbytnio grzebiąc w konfiguracji, kliknij po prostu na niego.

Gdy nagrywarka nie rozumie większych płyt

Zdarza się, że Nero Burning ROM we współpracy z nagrywarką starają się wmówić użytkownikowi, że wypalenie danych na nietypowym nośniku (na przykład płytce CD 800 MB) jest niewykonalne. Bez paniki. Po pierwsze na wszelki wypadek warto sprawdzić, czy dla urządzenia nie jest dostępny nowszy firmware (odwiedzić stronę producenta). Po drugie wszystko można elegancko załatwić za pomocą overburningu (patrz pobliska ramka). Trzeba po prostu zwiększyć w opcjach maksymalny rozmiar płyty nie o dwie minuty, a do rozmiaru kłopotliwego nośnika.

Przepalanie, czyli Overburning

Ta niezwykle przydatna opcja pozwala upchnąć na nośniku więcej niż wynika z jego oficjalnej specyfikacji. Aktualnie większość nagrywarek obsługuje tę opcję, polegającą na zawłaszczeniu pod zapis danych skromniutkiej rezerwy miejsca, przewidzianej dla Lead Out sesji. Ten zapas jest zależny od producenta i modelu płyty, lecz zwykle wynosi nieco ponad 2 minuty, czyli przy pewnej dozie szczęścia nawet i 20 MB.

Oficjalne ostrzeżenie dotyczące tej zabawy głosi, że overburning może spowodować trwałe uszkodzenie nagrywarki. Choć nie są nam znane żadne przypadki potwierdzające tę teorię, pamiętaj, że zostałeś uprzedzony i autor oraz redakcja nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za ewentualną tragedię.

Aby umożliwić overburning, musisz odwiedzić zakładkę Ustawienia Zaawansowane w preferencjach i zmodyfikować pole dotyczące maksymalnego rozmiaru CD lub DVD. Zwróć uwagę na pole położone poniżej - pozwala ono na jeszcze większe ograniczenie Lead Out, jeśli mimo wszystko kompilacja będzie za duża. Zabawa nie uda się, jeśli nie wypalisz płyty w trybie DAO (Disk-At-Once), przy przepalaniu odradzamy też stanowczo duże prędkości.

Porządki

Warto się chwilę zastanowić, tworząc kompilację. Pierwszy z pokazanych niżej przykładów nie należy do wybitnych - przy dużej ilości plików robi się totalny bałagan i trudno cokolwiek odnaleźć. Tego typu kompilacje należy traktować jak zawartość części dysku twardego i utworzyć kilka podfolderów, by zachować ład i porządek (drugi obrazek). Przyda się to też później, gdy postanowimy dorzucić coś w ramach kolejnej sesji nagrywania.


Zobacz również