Połączenia na wagę jakości

Rola okablowania w systemach kina domowego jest często niedoceniana, bowiem uwaga użytkowników koncentruje się na wyborze odtwarzacza, kolumn czy amplitunera. Tymczasem zestaw jest tak dobry, jak dobre jest jego najsłabsze ogniwo... Przetestowaliśmy kable przeznaczone do różnych typów połączeń i tradycyjnie, jak co miesiąc, urządzenia kina domowego, które za ich pomocą można połączyć.

Rola okablowania w systemach kina domowego jest często niedoceniana, bowiem uwaga użytkowników koncentruje się na wyborze odtwarzacza, kolumn czy amplitunera. Tymczasem zestaw jest tak dobry, jak dobre jest jego najsłabsze ogniwo... Przetestowaliśmy kable przeznaczone do różnych typów połączeń i tradycyjnie, jak co miesiąc, urządzenia kina domowego, które za ich pomocą można połączyć.

Idealny kabel to taki, który nie wprowadza żadnych zakłóceń do sygnału audio i wideo i jest całkowicie neutralnym przewodnikiem. Urządzenia połączone takim przewodem mogłyby pokazać pełnię swoich możliwości. I chociaż, paradoksalnie wady okablowania mogą czasami okazać się ich zaletą (poprawiają brzmienie systemu, tuszując jego niedoskonałości) to im wyższa jakość kabla, tym wyższa jego "przezroczystość". Oprócz jakości przewodów nie mniej istotną kwestią jest wybór określonego rodzaju połączenia. Nowoczesne odtwarzacze DVD oferują nawet i sześć sposobów przekazywania samego sygnału obrazu. Każdy z nich cechuje się określonymi własnościami wpływającymi na jakość obrazu.

Najlepiej jak najczyściej

Aby kabel przesyłał sygnał jak najmniej zniekształcony, musi zostać wykonany z materiałów odpowiednio wysokiej jakości. Najczęściej kable wykonywane są z miedzi beztlenowej. Jej czystość oznacza się w procentach. Dobre przewody cechuje czystość ponad 99%. Miedź jest materiałem stosunkowo tanim, dlatego właśnie z niej wykonana jest większość przewodów. Często też producenci powlekają miedź srebrem, które jest lepszym od niej przewodnikiem. W systemach najdroższych okablowanie może być wykonane całkowicie ze srebra.

Poskręcane, proste

Z badań przeprowadzonych przez producentów okablowania wynika, że nie tylko materiał, z jakiego wykonano kabel, wpływa na jego właściwości elektroakustyczne. Równie istotny jest kształt, geometria wewnętrzna przewodu. Chodzi o to, aby opory wewnętrzne zniwelować do minimum, a sygnał mógł płynąć najczystszą możliwą drogą. Dlatego też spotkamy kable o różnych konstrukcjach, np. splecione czy prasowane. Niemniej pewne zasady fizyki się nie zmieniły i wiadomo, że kabel, którego zadaniem jest transmisja sygnałów niskich częstotliwości, musi być odpowiednio gruby, a kabel doprowadzający sygnał z wyższych zakresów pasma akustycznego może mieć przekrój mniejszy.

Kable głośnikowe

Kable głośnikowe trzeba dobierać do charakteru brzmienia systemu jako całości - najlepiej po samodzielnie dokonanych odsłuchach. W specjalistycznych sklepach ze sprzętem audio-wideo można wypożyczyć (za kaucją) do domu kilka różnych rodzajów kabli i sprawdzić, który z nich najlepiej odpowiada naszym gustom. Jeśli kolumny pozwalają na dokonanie połączenia podwójnego (dwa zestawy gniazd głośnikowych, tzw. biwire), to warto skorzystać z takiej możliwości. Zwykle podwójne okablowanie daje efekt poprawy definicji basu i ogólnego zwiększenia dynamiki kolumn, ponieważ sekcje wysoko- i niskotonowa zasilane są niezależnie.

Połączenia audio

W zestawach kina domowego, oprócz okablowania głośnikowego, występują także innego rodzaju połączenia audio i to nie tylko analogowe, lecz także cyfrowe. Do słuchania np. nagrań w formatach DVD-Audio wykorzystywane są wielokanałowe wejścia analogowe, w które wyposażony jest amplituner. Tą drogą najczęściej jest przesyłany sygnał zdekodowany w odtwarzaczu. Bardziej zaawansowane wzmacniacze i odtwarzacze DVD pozwalają na ich połączenie jednym cyfrowym kablem FireWire lub sieciowym, znanym z instalacji komputerowych. W przypadku nagrania z płyt DVD-Video dźwięk płynie do amplitunera drogą cyfrową za pośrednictwem przewodów elektrycznych (inaczej koaksjalnych lub koncentrycznych) bądź optycznych. Oba standardy mają zalety i wady. Popularniejszy jest standard elektryczny, który zapewnia większą przepustowość transmisji (istotne przy sygnale nisko skompresowanym, np. DTS), lecz jest wrażliwy na zakłócenia elektromagnetyczne. Z kolei kabel optyczny jest bardzo odporny na zakłócenia, lecz zapewnia niższą przepływność danych i może być stosowany na krótszych odcinkach.

Połączenia wideo

Odtwarzacze DVD, a nawet amplitunery, często wyposażane są w kilka gniazd wideo. Ich występowanie w amplitunerze może dziwić, jednak jest to przydatne w złożonych systemach kinowych. Sygnał wideo z wielu źródeł może płynąć krótkimi przewodami do amplitunera, a dopiero z niego jest wyprowadzony do telewizora czy projektora tylko jednym, wspólnym długim kablem. Jest to wygodniejsze i o wiele ekonomiczniejsze rozwiązanie niż zakup wielu długich kabli wideo. Jeśli sprzęt na to pozwala, należy przesyłać sygnał wideo drogą cyfrową. Służą do tego kable DVI lub HDMI. Pozwalają one ominąć proces konwersji sygnału z postaci cyfrowej na analogową i odwrotnie, niezbędny w przypadku połączeń analogowych. Dodatkowo spektrum dynamiki barw, jaką oferuje interfejs cyfrowy, (ze względu na jego większą przepustowość), zapewni zdecydowanie lepsze odwzorowanie kolorów i polepszenie przejść tonalnych. Jeśli nie ma w sprzęcie złączy cyfrowych, to najlepiej skorzystać z połączenia typu komponent. Trzy oddzielne kable chinch przesyłają sygnał wideo, który już na poziomie odtwarzacza DVD może być pozbawiony przeplotu (liczba linii obrazu zostaje podwojona i w ten sposób poprawia się detaliczność i spójność obrazu). Dobrą jakość obrazu zapewni także standard Euroscart, o ile zastosujemy transmisję RGB. To jednak sposób połączenia, na który zdecydują się najpewniej posiadacze telewizorów kineskopowych. Kolejną z możliwości przesłania obrazu jest wykorzystanie złacza S-Video (w przewodzie oddzielono sygnał luminancji i chrominancji) zapewniającego obraz o nieco gorszej jakości niż SCART RGB. Najsłabsze połączenie wideo to kompozytowe (pojedynczy kabel chinch). Ze względu na specyfikę transmisji (złożony sygnał przesyłany tym samym kablem) oferuje niską jakość obrazu.

Podsumowując, warto pamiętać, że nawet najlepszy sprzęt nie będzie w stanie pokazać pełni swych możliwości, jeśli połączenia będą słabej jakości.

W tym wydaniu publikujemy testy kabli przeznaczonych do różnych typów połączeń - zarówno wideo, jak i audio - i tradycyjnie, jak co miesiąc, wybranych urządzeń kina domowego, które za pomocą tych przewodów można połączyć. Tym razem sprawdziliśmy trzy płaskie telewizory, oryginalne i mocno brzmiące zestawy kolumn 5.1, projektor DLP i niedrog i odtwarzacz DVD/DivX.


Zobacz również