Pomocnik webmastera

GIMP – bezpłatny, linuksowy program graficzny o potężnych możliwościach dostępny jest także w wersji dla Windows. Wystarczy zaledwie kilka kliknięć aby stworzyć dzięki niemu oprawę graficzną każdej witryny WWW.

GIMP – bezpłatny, linuksowy program graficzny o potężnych możliwościach dostępny jest także w wersji dla Windows. Wystarczy zaledwie kilka kliknięć aby stworzyć dzięki niemu oprawę graficzną każdej witryny WWW.

Aby stworzyć ciekawe i unikalne kompozycje graficzne nie trzeba wcale kupować kosztownych kombajnów graficznych w rodzaju Adobe Photoshop czy pakietu Corela. Nie trzeba nawet wydawać kilku dolarów na rejestrację shareware'owego Paint Shop Pro. Wystarczy całkiem darmowy program – GIMP (GNU Image Manipulation Program). Stworzyli go w 1996 roku dwaj studenci Peter Mattis i Spencer Kimball. Potrzebowali bowiem programu, który pomógłby uatrakcyjnić ich witryny, a jednocześnie nie nadwerężył studenckich kieszeni. Wzorując się na Photoshopie stworzyli aplikację, która zdobyła uznanie wielu innych internautów i grafików.

Gdzie podziały się GIF-y?

W związku z ograniczeniami patentowymi na algorytm kodowania LZW w niektórych krajach GIMP rozpowszechniany jest w wersji nie usługującej formatu GIF, który ten algorytm wykorzystuje. Odpowiednie dodatki są jednak dostępne w Internecie. Pod adresem http://www.iki.fi/tml/gimp/win32/lzw-plugins-20001226.zip dostępny jest plik zawierający trzy plug-iny (gif.exe, gifload.exe, tiff.exe). Trzeba je przekopiować do folderu zawierającego inne pluginy GIMP-a. Standardowo jest to folder C:\Program Files\GIMP\plug-ins. Należy jeszcze usunąć stamtąd plik tiff_nolzw.exe. Po ponownym uruchomieniu programu będziemy mieli możliwość odczytywania i zapisywania GIF-ów, w tym również animowanych.

Najważniejszymi cechami GIMP-a, które czynią go interesującym dla twórców stron internetowych są: zautomatyzowana konwersja obrazków na inny format, obsługa kilkudziesięciu formatów plików graficznych, w tym: BMP, JPG, GIF (w tym również animowanych), PCX, PSD, PDF, PostScript, EPS, TIFF oraz własny XCF. Program umożliwia szybkie tworzenie banerów, przycisków, teł pod strony oraz pracę z warstwami, kanałami i ścieżkami, wprowadzanie tekstu, fotoretusz, maskowanie, stosowanie różnorodnych pędzli, filtry, jednoczesną obsługę wielu okien obrazów i wielopoziomowy system cofania operacji, a także łatwe zarządzanie przezroczystością. Dodatkowo oferuje całą gamę efektów specjalnych.

Przewagą GIMP-a nad innymi aplikacjami graficznymi jest tzw. wsadowy tryb pracy. Zaawansowani użytkownicy mogą w ten sposób generować grafiki na zdalnych (zwykle potężniejszych) komputerach. Efekt takiej pracy można oglądać np. na serwisie http://www.cooltext.com . Każdy z odwiedzających ten serwis może tam według własnego wyboru stworzyć potrzebne mu graficzne logo, lub przycisk. Wystarczy pozaznaczać odpowiednie opcje i określić style, a zainstalowany na tym serwerze GIMP wygeneruje plik graficzny. Internauta może więc korzystać z GIMP-a nawet wtedy, gdy nie posiada go na swym komputerze! Chyba niewiele jest takich programów na świecie?

Zaczynamy

Okienko startowe programu graficznego GIMP.

Okienko startowe programu graficznego GIMP.

Po zainstalowaniu pod Windows GIMP, podobnie jak pod Linuksem, poprosi przy pierwszym uruchomieniu o zgodę na stworzenie własnego katalogu użytkownika (np. C:\Program Files\GIMP\_gimp1.2.robert). Będzie w nim przechowywał, ewentualne, stworzone w przyszłości palety, gradienty, tła, wtyczki, itp. Dzięki temu kilku użytkowników może korzystać z jednej tylko zainstalowanej aplikacji, a każdy z nich może dysponować własnymi, ulubionymi ustawieniami.

Obrazy przeznaczone do edycji możemy pobierać z pliku (górne menu File - Open), ze skanera TWAIN (File - Acquire), zrzutu ekranu lub systemowego schowka (Clipboard). Pliki graficzne można również tworzyć od podstaw wybierając polecenie File | New. Standardowa rozdzielczość GIMP-a ustawiona jest na 72 piksele na cal. Taka jest też rozdzielczość większości monitorów - jeżeli przy użyciu tego programu zamierzamy tworzyć grafikę na potrzeby WWW to nie musimy zmieniać tych ustawień (preferencje dla wyświetlanych grafik można jednak w każdej chwili określić w menu File | Preferences).

Preferencje tworzonych i wyświetlanych grafik określa się w menu File - Preferences.

Preferencje tworzonych i wyświetlanych grafik określa się w menu File - Preferences.

Początkujący graficy mogą mieć problemy z rozpoczęciem pracy z programem, nie potrafią bowiem nic narysować na ukazującym się białym tle. Należy pamiętać, że wszelkich modyfikacji można dokonywać jedynie na zaznaczonych obszarach (może nim być cały obrazek). Służą do tego celu tzw. narzędzia selekcji. Reprezentuje je 6 pierwszych ikonek w przyborniku GIMP-a. Należy też pamiętać, iż GIMP oferuje nadzwyczaj rozbudowane menu kontekstowe dostępne „pod” prawym klawiszem myszki. W dalszej części tekstu jeżeli nie wspomniano inaczej właśnie o takie menu chodzi.

Poszczególne ikonki w głównym oknie (przyborniku) programu oznaczają:

1 rząd - Narzędzie selekcji (prostokątna, eliptyczna, odręczna, jednokolorowa);

2 rząd - Krzywe Beziera, Zaznaczanie inteligentne, Przesuwanie, Powiększanie;

3 rząd - Przycinanie, Transformacja, Obracanie, Wprowadzanie tekstu;

4 rząd - Kroplomierz (próbnik kolorów), Wypełnianie farbą, Gradient, Ołówek;

5 rząd - Pędzel, Gumka, Aerograf (spray), Klonowanie (stempel);

6 rząd - Rozmazywanie lub wyostrzanie, Atrament, Wypalanie, Smużenie;

7 rząd - Mierzenie odległości pomiędzy punktami na rysunku;

Poniżej widać kolor pisaka oraz kolor tła, a na samym dole wybrany rodzaj tła i gradientu.

Indeksacja przede wszystkim

Oprócz estetyki najważniejszym parametrem decydującym o odbiorze grafiki przez internautów jest jej rozmiar. Zbyt duże pliki graficzne wczytują się powoli, co może zniechęcić do odwiedzania ozdobionej nimi witryny. Dlatego też w przypadku internetowych grafik ważna jest optymalizacja kolorów i zmniejszenie ich liczby - w znaczący sposób wpływa to na rozmiar plików. W tym celu należy przekonwertować obrazek na tzw. tryb kolorów indeksowanych (Image - Mode - Indexed). Maksymalnie może ich być 256, lecz metodą prób i błędów liczbę kolorów można jeszcze bardziej zredukować. Jeżeli efekt przestał się podobać można taką operację, jak każdą inną w GIMP-ie, cofnąć naciskając klawisze CTRL + Z.

Podczas redukcji kolorów warto użyć również ditheringu. Jest o metoda symulowania kolorów, które nie są dostępne w danej palecie. Obszary na obrazku są wypełniane mieszanką pikseli w dostępnych kolorach, a to z daleka daje wrażenie większej ich liczby niż w rzeczywistości zapisano w obrazku. Tym samym otrzymujemy w miarę wierne oddawanie kolorów przy jednoczesnym zachowaniu niewielkich rozmiarów plików graficznych.

Istnieje też opcja "Use WWW-Optimized Palette". Dzięki niej grafika zostanie zapisana w tzw. bezpiecznej palecie sieciowej (216 kolorów). Wyświetlają ją identycznie wszystkie współczesne przeglądarki internetoweGIMP oferuje też szerokie możliwości zarządzania paletami - kolory palety można zmieniać, zamieniać miejscami albo nawet stworzyć od podstaw (Dialogs - Palette oraz Indexed Palette).


Zobacz również