Procedura testowa

Wszystkie urządzenia poddano tej samej procedurze - testowaliśmy je w studiu fotograficznym, używając przy wykonywaniu danej próby tego samego oświetlenia.

Wszystkie urządzenia poddano tej samej procedurze - testowaliśmy je w studiu fotograficznym, używając przy wykonywaniu danej próby tego samego oświetlenia.

Każdym testowanym aparatem wykonaliśmy pięć różnych zdjęć testowych, pozwalających określić jakość rejestrowanego obrazu.

Nasze studio testowe

Nasze studio testowe

Pierwsza próba to test ostrości - fotografowaliśmy przygotowaną w naszym laboratorium tablicę wielkości arkusza A4, zawierającą między innymi cienkie, w różny sposób poukładane, linie oraz okręgi. Znajduje się tam również wzorzec tekstowy - litery i cyfry o różnej wielkości czcionki. Tablica była fotografowana tak, by możliwie całkowicie wypełniała kadr. Bardzo często kadr, jaki jest pokazywany na ekranie LCD, nie jest tożsamy z rejestrowanym później przez aparat. Ten, zapisywany na karcie, jest na ogół nieco szerszy. Spowodowało to konieczność wykonywania kilku zdjęć, przy każdorazowej zmianie odleg-łości fotografowania. Zdjęcia testowe wykonywaliśmy przy średniej ogniskowej obiektywu, w maksymalnej rozdzielczości optycznej, najniższej czułości i najmniejszym stopniu kompresji JPEG.

Ta scenka posłużyła do badania, jak aparat radzi sobie z obrazami o dużej rozpiętości tonalnej. Zdjęcie z lewej strony ma mało szczegółów zarówno w cieniach, jak i światłach. Zdjęcie z prawej jest bardzo wyraźne zarówno na białym ogonie kury, jak i czarnej figurce w jej cieniu.

Ta scenka posłużyła do badania, jak aparat radzi sobie z obrazami o dużej rozpiętości tonalnej. Zdjęcie z lewej strony ma mało szczegółów zarówno w cieniach, jak i światłach. Zdjęcie z prawej jest bardzo wyraźne zarówno na białym ogonie kury, jak i czarnej figurce w jej cieniu.

Kolejne zdjęcia testowe służyły określeniu poprawności odwzorowania barw - była fotografowana wzorcowa tablica "Gretag Macbeth". Wykonaliśmy po trzy zdjęcia każdym aparatem. Pierwsze zostało wykonane przy oświetleniu żarowym - rozproszone światło, którego źródłem były 3 żarówki o mocy 60 W (temperatura barwowa ok. 3500 stopnia Kelvina). Aparat był ustawiony na automatyczne dostosowywanie się do warunków oświetlenia. Kolejne zdjęcie wykonaliśmy w tych samych warunkach, lecz przy użyciu wbudowanej lampy błyskowej (również była ustawiona funkcja automatycznego balansu bieli). Ostatnie zdjęcie tablicy zostało wykonane bez flesza, przy ręcznym ustawieniu balansu bieli. Jeśli dana cyfrówka nie dysponowała tą funkcją, ustawialiśmy profil barwowy, zgodny z rodzajem oświetlenia (żarówka).

Ostatnie zdjęcie pozwala określić, jak aparat potrafi odczytywać w najjaśniejszych i najciemniejszych obszarach kadru. W kadrze znajdują się dwa czarne przedmioty oraz biały, szary i beżowy. Zostały oświetlone z boku, tak, by powstał jak największy kontrast. Na zdjęciach testowych ocenialiśmy liczbę szczegółów, jakie zarejestrowano w najjaśniejszych partiach obrazu - w tym przypadku na ogonie porcelanowej kury oraz w cieniach - tu na czarnej figurce. Różne aparaty radzą sobie z tym lepiej lub gorzej. Nie najlepsze efekty w tej próbie mogą być wynikiem słabo działającego oprogramowania wewnętrznego, które "obcina" część rejestrowanych przez CCD informacji. Czasem problem wynika ze źle dobranych parametrów ekspozycji - aparat zrobi zdjęcie zbyt jasne lub zbyt ciemne. Wówczas występuje wyraźna różnica w ocenie świateł i cieni (patrz tabela).

Wszystkie zdjęcia wykonano bez kompensacji ekspozycji.

Do testowania ostrości posłużyła plansza z nadrukowanymi drobnymi szczegółami. Z lewej strony aparat zrobił najostrzejsze zdjęcie w teście. Widać wyraźnie tekst o rozmiarze 4 pkt. Aparat z prawej strony wypadł słabo, szczegóły zacierają się już przy 5 pkt., a środkowy kwadrat zlewa się w płaszczyznę.

Do testowania ostrości posłużyła plansza z nadrukowanymi drobnymi szczegółami. Z lewej strony aparat zrobił najostrzejsze zdjęcie w teście. Widać wyraźnie tekst o rozmiarze 4 pkt. Aparat z prawej strony wypadł słabo, szczegóły zacierają się już przy 5 pkt., a środkowy kwadrat zlewa się w płaszczyznę.

Kolejnym etapem testu było przegranie plików zdjęciowych do komputera. Fotografie tablicy ostrości pogrupowano w zależności od rozdzielczości matrycy danej cyfrówki. Zdjęcia z danej grupy otwarto w programie Adobe Photoshop. Sprawdzaliśmy ostrość obrazu w kilku wybranych punktach tablicy testowej. Staraliśmy się również określać, które aparaty silnie wykorzystują funkcję programowego wyostrzania, a które w ogóle lub tylko w niewielkim stopniu. Gdy doszukaliśmy się wyraźnych śladów działania funkcji maski wyostrzającej, ocena była obniżana (tam, gdzie to było możliwe, wyłączaliśmy funkcję wyostrzania obrazu).

Tablice Macbetha również były otwierane w Photoshopie i za pomocą narzędzia pomiaru koloru odczytywaliśmy wartości RGB poszczególnych pól (informacje o kolorze pochodzą z 25 pikseli badanego pola). Dane były wpisywane do arkusza kalkulacyjnego, który dzięki odpowiedniej formule wylicza stopień odchylenia składowych RGB od wartości oryginalnych, jakie podaje producent.

Na końcu otworzyliśmy obok siebie wszystkie zdjęcia przedstawiające jasne i ciemne figurki. Oprócz oceny dynamiki obrazu fotografie te służą do oceny szumów, które najsilniej występują na ciemnej figurce.

Wszystkie zdjęcia były oceniane przez dwie osoby.

Poszczególne próby oceniano w dziesięciopunktowej skali. Następnie na podstawie poszczególnych wyników wyliczyliśmy wspólną ocenę jakości obrazu ("wynik testu"). Poszczególnym próbom przypisaliśmy różne wagi:

  • ostrość - 30%

  • odwzorowanie barw - 15% (po 5% na poszczególne próby RBB, ABB i ABB+LB)

  • odwzorowanie szarości - 15% (po 5% na poszczególne próby RBB, ABB i ABB+LB)

  • szczegóły w światłach - 14%

  • szczegóły w cieniach - 14%

  • poziom szumów - 12%.
Ocenialiśmy także możliwości aparatu, uwzględniając parametry techniczne. Ocenie poddano: rozdzielczość, zakres ogniskowej i jasność optyki, wielkość LCD, liczbę obsługiwanych standardów kart pamięci. Uwzględniliśmy również takie funkcje, jak możliwość:
  • zapisu zdjęć w kilku formatach (np. w bezstratnym TIFF lub "surowym" RAW)

  • ręcznego ustawiania czułości

  • fotografowania w trybach preselekcji przesłony lub czasu.
Kolejne punkty cyfrówki mogły otrzymać za dodatkowe wyświetlacze LCD oraz pojemność dołączanego z aparatem nośnika pamięci (lub pamięci wewnętrznej aparatu).

Ocenę końcową wyliczono na podstawie ocen: wyniku testu (50%), możliwości (25%) i ceny (25%).


Zobacz również