Procedura testowa

Wszystkie aparaty testowaliśmy w studiu fotograficznym, używając przy wykonywaniu każdej próby tego samego oświetlenia.

Wszystkie aparaty testowaliśmy w studiu fotograficznym, używając przy wykonywaniu każdej próby tego samego oświetlenia.

Wykonaliśmy pięć różnych zdjęć testowych:

Pierwsza próba to test ostrości - fotografowaliśmy przygotowaną w naszym laboratorium tablicę wielkości arkusza A4, zawierającą m.in. cienkie, w różny sposób poukładane, linie i okręgi. Znajduje się tam również wzorzec tekstowy - litery i cyfry różnej wielkości czcionki. Tablica była fotografowana tak, by możliwie całkowicie wypełniała kadr. Bardzo często kadr, jaki jest pokazywany na ekranie LCD, nie jest tożsamy z rejestrowanym później przez aparat. Ten, zapisywany na karcie, jest na ogół nieco szerszy. Wykonywaliśmy więc kilka zdjęć przy każdorazowej zmianie odległości fotografowania.

Kolejne zdjęcia testowe służyły określeniu poprawności odwzorowania barw - fotografowaliśmy wzorcową tablicę Gretag Macbeth. Wykonaliśmy po trzy zdjęcia każdym aparatem. Pierwsze przy oświetleniu żarowym - rozproszone światło, którego źródłem były 3 żarówki o mocy 60 W. Aparat był ustawiony na automatyczne dostosowywanie się do warunków oświetlenia. Kolejne zdjęcie wykonaliśmy w tych samych warunkach, lecz przy użyciu wbudowanej lampy błyskowej (również z ustawieniem funkcji automatycznego balansu bieli). Ostatnie zdjęcie tablicy wykonaliśmy bez flesza, przy ręcznym ustawieniu balansu bieli. Jeśli dana cyfrówka nie dysponowała tą funkcją, ustawialiśmy profil barwowy zgodny z rodzajem oświetlenia (żarówka).

Test ''świateł i cieni''. Na podstawie tej fotografii określamy możliwości dynamiczne rejestrowanego przez cyfrówki obrazu. Bierzemy głównie pod uwagę ilość rejestrowanych szczegółów na czarnej i białej figurce.

Test ''świateł i cieni''. Na podstawie tej fotografii określamy możliwości dynamiczne rejestrowanego przez cyfrówki obrazu. Bierzemy głównie pod uwagę ilość rejestrowanych szczegółów na czarnej i białej figurce.

Ostatnie zdjęcie pozwala określić, w jakim stopniu aparat odczytuje najjaśniejsze i najciemniejsze obszary kadru. W kadrze znajdują się dwa czarne przedmioty i po jednym w kolorach białym, szarym i beżowym. Oświetliliśmy je z boku, tak by powstał jak największy kontrast. Na zdjęciach testowych ocenialiśmy liczbę szczegółów, jakie zarejestrowano w najjaśniejszych partiach obrazu - w tym przypadku na ogonie porcelanowej kury oraz w cieniach - tu na czarnej figurce. Wszystkie zdjęcia wykonaliśmy bez kompensacji ekspozycji.

Zdjęcia testowe wykonaliśmy w maksymalnej rozdzielczości optycznej, najniższej czułości (o ile mieliśmy na to wpływ) i najmniejszym stopniu kompresji JPEG.

Kolejnym etapem testu było przegranie plików zdjęciowych do komputera. Fotografie tablicy ostrości pogrupowaliśmy w zależności od rozdzielczości matrycy danej cyfrówki. Poszczególne grupy były oddzielnie poddane analizie porównawczej za pomocą programu Adobe Photoshop. Sprawdzaliśmy ostrość obrazu w kilku wybranych punktach tablicy testowej. Staraliśmy się również określić, które aparaty w największym stopniu wykorzystują funkcję programowego wyostrzania, a które w ogóle lub tylko trochę.

Również w Photoshopie odczytywaliśmy wartości RGB ze sfotografowanej tablicy barw Gretag Macbeth. Dane wpisywaliśmy do arkusza kalkulacyjnego, który dzięki odpowiedniej formule wylicza stopień odchylenia składowych RGB od wartości wzorcowych.

Na końcu otworzyliśmy obok siebie wszystkie zdjęcia przedstawiające jasne i ciemne figurki. Oprócz oceny dynamiki obrazu fotografie te posłużyły do oceny szumów, które najbardziej występują na ciemnej figurce i w jej okolicy.

Wszystkie zdjęcia były oceniane przez dwie osoby.

Ocenialiśmy także możliwości aparatu, uwzględniając parametry techniczne. Ocenie poddaliśmy: rozdzielczość, zakres ogniskowej i jasność optyki, wielkość LCD, liczbę obsługiwanych standardów kart pamięci. Uwzględniliśmy również takie funkcje, jak możliwość:

  • zapisu zdjęć w kilku formatach (np. w bezstratnym TIFF lub surowym RAW);

  • ręcznego ustawiania czułości;

  • fotografowania w trybach preselekcji przesłony lub czasu.
Kolejne punkty cyfrówki mogły otrzymać za dodatkowe wyświetlacze LCD oraz pojemność dołączanego z aparatem nośnika pamięci (lub pamięci wewnętrznej aparatu).

Ocenę końcową wyliczyliśmy na podstawie wyniku testu (50%) i możliwości (40%).

Na płycie CD-ROM dołączonej do numeru zdecydowaliśmy się zamieścić zdjęcie testowe z każdej testowanej cyfrówki. Uznaliśmy, że najciekawsze będzie to pokazujące możliwości rejestracji szczegółów w światłach i cieniach.

Poszczególne próby ocenialiśmy w dziesięciopunktowej skali. Następnie na podstawie poszczególnych wyników wyliczyliśmy wspólną ocenę jakości obrazu (wynik testu). Poszczególnym próbom przypisaliśmy różne wagi:

  • ostrość - 30%;

  • odwzorowanie barw - 15% (po 5% na poszczególne próby: RBB, ABB i ABB+LB);

  • odwzorowanie szarości - 15% (po 5% na poszczególne próby: RBB, ABB i ABB+LB);

  • szczegóły w światłach - 14%;

  • szczegóły w cieniach - 14%;

  • poziom szumów - 12%.


Zobacz również