Przechwycić obraz

Większość kart przechwytujących obraz w standardzie DV korzysta z tych samych standardowych sterowników systemowych, ponieważ ich jedynym zadaniem jest zapewnienie dwukierunkowej transmisji pomiędzy kamerą cyfrową i komputerem. Każdy producent stara się więc wbudować dodatkowe funkcje, które pozwolą karcie wyróżniać się spośród konkurencji.

Większość kart przechwytujących obraz w standardzie DV korzysta z tych samych standardowych sterowników systemowych, ponieważ ich jedynym zadaniem jest zapewnienie dwukierunkowej transmisji pomiędzy kamerą cyfrową i komputerem. Każdy producent stara się więc wbudować dodatkowe funkcje, które pozwolą karcie wyróżniać się spośród konkurencji.

Obie testowane karty Studio DVplus firmy Pinnacle Systems oraz DV.now Lite firmy DAZZLE/FAST Multimedia należą do grupy tzw. niskobudżetowych cyfrowych kart DV, których funkcje realizowane sprzętowo sprowadzają się do kontrolowania magistrali IEEE-1394. Standardowo karty współpracują ze sterownika- mi Texas Instruments, przy czym Studio DVplus zawiera aplet konfiguracyjny pozwalający przełączyć sterownik na Microsoft DV. Kodeki DV w obu przypadkach są programowe, więc karty nie wspomagają renderowania przejść ani dodawania efektów.

Karty pracują w pełnej rozdzielczości DV PAL, co oznacza, że maksymalna rozdzielczość przechwytywanego obrazu wynosi 720x576 punktów, a prędkość przechwytywania 25 klatek = 50 półobrazów na sekundę. Dla zwiększenia prędkości przesyłania danych obie wykorzystują technologię Bus Mastering, a minimalna szybkość transferu wynosi 3,6 Mb/s oraz 4 Mb/s, odpowiednio dla Studio DVplus i DV.now Lite.

W przypadku danych DV, obraz i dźwięk przesyłane są w jednym strumieniu poprzez złącze FireWire, dlatego karty nie potrzebują układów audio, aby przechwycić obraz. Natomiast już podczas edycji wykorzystuje się zwykłą kartę dźwiękową zgodną z DirectX. Ciekawy jest także rodzaj współpracy z kartą graficzną. Studio DVplus stosuje sprawdzoną technikę PCI Overlay, czyli zapisywania danych obrazowych do obszaru pamięci, który znajduje się w przestrzeni adresowej karty graficznej. Natomiast DV.now Lite wymaga karty AGP, która jest zgodna z DirectX i ma liniowy Frame Buffer.

Karta DV.now Lite jest wyposażona wyłącznie w trzy cyfrowe złącza FireWire (i.Link), podczas gdy w Studio DVplus, kosztem jednego zewnętrznego portu, zamontowano wyjścia analogowe. Karta ma gniazda Composite i S-Video do obrazu oraz minijack do dźwięku (w pakiecie także przejściówka do pary przewodów RCA). Do kart dołączane są też wysokiej jakości kable połączeniowe IEEE-1394 (6 pinów na wejściu, 4 na wyjściu) do podłączenia kamery DV lub Digital8 z dwukierunkowym portem DV IN/OUT.

Karty najbardziej różnią się pod względem oprogramowania, które w obu przypadkach jest zoptymalizowane do pracy z daną kartą, i to do tego stopnia, że programy nie działają samodzielnie. Są więc integralną częścią systemu edycyjnego, inaczej niż w przypadku komercyjnych Adobe Premiere czy Media Studio Pro, które, choć bardziej uniwersalne, miałyby znaczny wpływ na cenę całego pakietu.

Studio DVplus działa pod kontrolą oprogramowania serii Studio, które pojawiło się po raz pierwszy przy mikserze Studio 400 i od początku zachwycało łatwością obsługi, mnóstwem efektów i przejść oraz możliwością pracy w trybie Preview. Metoda ta pozwala szybko przeprowadzić wstępną edycję materiału niższej jakości (godzina filmu zajmuje tylko 150 MB) oraz utworzyć skrypt EDL (Edit Decision List), aby później na jego podstawie już automatycznie zmontować film w pełnej jakości. W wersji DVplus oprogramowanie Studio potrafi także eksportować dane do formatu MPEG-2, AVI i RealVideo.

FAST.forward, program nadzorujący pracę karty DV.now, ma dużo skromniejsze możliwości edycyjne i służy raczej do zgrania materiału, przycięcia klipów i wyeksportowania ich w formatach MPEG-1, QuickTime i AVI do edycji w innych aplikacjach.


Zobacz również