Przyrodnicze potyczki z wektorami

Zajmiemy się teraz reklamówką fikcyjnego kanału przyrodniczego. Skupimy się głównie na pomyśle oraz na sposobach jego realizacji w trzech głównych programach do grafiki wektorowej.

Zajmiemy się teraz reklamówką fikcyjnego kanału przyrodniczego. Skupimy się głównie na pomyśle oraz na sposobach jego realizacji w trzech głównych programach do grafiki wektorowej.

Nie będzie to jednak poradnik w stylu "jak to zrobić", gdyż zakładamy, że Czytelnicy znają podstawy obsługi pakietów wektorowych (dokładniejszy opis będzie dotyczył pracy w Macromedia FreeHandzie), znajdzie się tu natomiast praktyczny, przeprowadzony "na żywo" test trzech wektorowych rywali - FreeHanda 10, Corela 11 i Illustratora 10.

Pracę rozpoczynamy w programie Macromedia FreeHand. Rysujemy dwie elipsy i ustawiamy je w kształt kociego oka. Większą elipsę skalujemy i przesuwamy jej punkty kontrolne.

Całość powinna wyglądać tak jak na rysunku 1. Pionowej elipsie, która będzie symulowała źrenicę, nadajemy czarne wypełnienie i biały, 2-punktowy obrys.

Gałki oczne umiejscowione są w zagłębieniu oczodołów, nadajemy więc im smugi cienia, by uzyskać realistyczny efekt. Tworzymy je rysując poziomą elipsę, którą następnie kopiujemy, przesuwamy nieznacznie w dół (wielkość tego przesunięcia definiuje rozmiar naszej smugi cienia), po czym zaznaczamy obydwie i poleceniem modify-combine-divide otrzymujemy kształt widoczny na rysunku 2. Piórem (bądź kopiując i modyfikując jedną ze smug) tworzymy jeszcze jedną smugę - tym razem będzie to refleks świetlny na gałce ocznej (które, jak wiadomo, są naturalnie wilgotne).

Zaznaczamy dwie największe elipsy i, trzymając przy tym wciśnięty klawisz Alt, przesuwamy je na bok - program utworzy kopie obydwu obiektów. Większą z elips, przesuwamy do tyłu (Ctrl + Shift + strzałka w dół), po czym dodajemy do zaznaczenia (klikając z Shiftem) mniejszą elipsę i poleceniem modify-combine-punch wycinamy kształt mniejszy z kształtu większego. Właśnie stworzyliśmy obrys oka. Dołek łzowy tworzymy rysując piórem kształt w miarę podobny do kształtu spotykanego u ludzi. Dodajemy do zaznaczenia obrys oka i poleceniem modify-combine-union łączymy wszystko w całość 3.

Tą samą metodą (pióro i operacje wycinania) tworzymy błoniastą narośl na oku oraz krostowate wypustki tuż pod okiem.

Górnemu elementowi wypustki nadajemy radialny gradient z przejściem od białego do jasnoszarego. Dolnemu, nadajemy nieco ciemniejszy odcień szarości.

Całość grupujemy i poleceniem modify-brush-create brush przekształcamy obiekt we wzór obrysu. Rysunek 4 przedstawia gotową krostę, zaś na ilustracji 5 znajduje się panel ustawień dla naszego obrysu.

Czas zebrać wszystko w całość i pokolorować. Na rysunku 6 są przedstawione cztery kolejne fazy powstawania oka.

Cienie tworzymy nadając smugom kolor czarny, po czym w panelu fill wybieramy opcję lens i nadajemy stopień przezroczystości. Gałce ocznej nadajemy gradient z radialnym przejściem od białego do pomarańczowego. Kropki na błoniastej narośli to czarne koła z radialnym czarno-zielonym gradientem.

Smugę światła tworzymy tak samo, jak cienie, z tą tylko różnicą, że kolorem wyjściowym jest biel.

W ten sam sposób powstają rysy na siatkówce - są to rysowane ołówkiem kształty (tu nieoceniony okazuje się, choćby najprostszy, tablet) z nadanym później kolorem i stosowną przezroczystością.

Kształt rys 6 dostosowujemy do siatkówki narzędziem subselect (A). Obrys dookoła oka powstaje poprzez przekształcenie obrysu kształtu tworzącego oko (rysunek 6 na dole) w obiekt o grubości 10 punktów (modify-alter path-expand stroke) i nadanie mu liniowego gradientu o pochyłości 135 stopni.

Krosty dookoła oka tworzymy rysując krzywą Béziera (nie musi być zamknięta) i z panelu stroke wybieramy opcję brush, a następnie nazwę pędzelka, który w tym przypadku nazywa się "narosl".

Jak widać na załączonym obrazku, krzywej został nadany wcześniej zdefiniowany obrys. Obrys ten można modyfikować, klikając strzałkę w prawym górnym rogu panelu stroke. Aby krosty nie wyglądały zbyt jednolicie, zaznaczamy obrys. Z panelu modify-brush wybieramy opcję release brush i ręcznie deformujemy poszczególne narośle.

Dla zróżnicowania można stworzyć kilka dodatkowych kształtów i rozmieścić je wedle uznania 7.

Po zrobieniu oka trzeba wszystko złożyć w jeden spójny projekt. Ponieważ, podstawową cechą reklamy jest jej czytelność, oko oraz tekst do niego dodany NIE MAJ„ PRAWA zlewać się z tłem.

Rozwiązujemy to poprzez nadanie tłu gradientu, z dużym pasem bieli pośrodku oraz kolorowymi plamami przy krawędziach. Kolory gradientu powinny być zbliżone do kolorów wykorzystanych w oku.

Napis "nature channel", z racji tego, że jest to nazwa zleceniodawcy (klienta), główny przedmiot naszej reklamy musi być widoczny na pierwszy rzut oka.

Umieszczamy go więc tam, gdzie będzie najbardziej widoczny - na białym pasie przestrzeni. Pod spodem wciąż jeszcze na białym pasie, choć już nieco jaśniejszym kolorem dodajemy hasło reklamowe. Hasło powinno być dokładnie takiej szerokości, jak główny napis - stwarza to poczucie spójności, i pomimo różnych kolorów czcionki żaden napis nie wyłamuje się z optycznego porządku.

Adobe Illustrator

W Adobe Illustratorze wykonujemy te same czynności przy użyciu tych samych narzędzi, różnica polega tylko na nazwach narzędzi oraz ich umiejscowieniu w programie.

Cienie do gałki ocznej tworzymy filtrem divide z palety pathfinders, grupujemy obiekty, korzystamy z polecenia object-expand (co usuwa nam wszystkie zależności między obiektami) i przesuwamy poza obszar roboczy. Narośl na oku, rysy na siatkówce - wszystko to powstaje przy użyciu pióra, ołówka i tabletu (można to wykonać myszką, ale z komfortem pracy niewiele będzie to miało wspólnego).

Pierwsza znacząca różnica występuje, gdy próbujemy przygotowany kształt krosty pod okiem przekształcić we wzór obrysu (robimy to w najprostszy ze sposobów - przeciągamy stosowną grafikę na paletę strokes) - pojawia się wówczas komunikat, widoczny na rysunku 8.


Zobacz również