Serwer pocztowy Xmail

Linux to nie tylko pierwszorzędne serwery internetowe czy szybkie i niezawodne serwery plików dla klientów Windows. Ten otwarty system operacyjny nadaje się również do utworzenia serwera pocztowego. Wielu użytkowników nie korzysta jednak z tej możliwości, ponieważ znane pakiety serwerów pocztowych, jak choćby Sendmail ( http://www.sendmail.org ), Postfix ( http://www.postfix.org ) czy Qmail ( http://www.qmail.org ) są wprawdzie częścią większości dystrybucji Linuksa, jednak ich konfiguracja, a przede wszystkim zarządzanie sprawiają wiele kłopotów.

Linux to nie tylko pierwszorzędne serwery internetowe czy szybkie i niezawodne serwery plików dla klientów Windows. Ten otwarty system operacyjny nadaje się również do utworzenia serwera pocztowego. Wielu użytkowników nie korzysta jednak z tej możliwości, ponieważ znane pakiety serwerów pocztowych, jak choćby Sendmail ( http://www.sendmail.org ), Postfix ( http://www.postfix.org ) czy Qmail ( http://www.qmail.org ) są wprawdzie częścią większości dystrybucji Linuksa, jednak ich konfiguracja, a przede wszystkim zarządzanie sprawiają wiele kłopotów.

Dobrą alternatywą tych systemów jest XMail ( http://www.xmailserver.org ). Dostarcza wszystkiego, co potrzebne nawet w dużych środowiskach, jest wyposażony w elastyczne interfejsy, a przy tym jest dość łatwy do skonfigurowania i zarządzania. Dodatkowo XMail dostępny jest w wersjach do Linuksa i Windows od NT 4.0, a więc szczególnie nadaje się do pracy w środowisku mieszanym. Znacznie łatwiejsza jest również stopniowa migracja.

1. Zakres usług XMail

Wystarczą trzy polecenia, aby zainstalować oprogramowanie serwera pocztowego na komputerze.

Wystarczą trzy polecenia, aby zainstalować oprogramowanie serwera pocztowego na komputerze.

XMail to pełnowartościowy serwer pocztowy, który pobiera wiadomości od klientów i wymienia je z innymi serwerami pocztowymi za pomocą ESMTP. Pocztę nadchodzącą do poszczególnych użytkowników przechowuje w skrzynkach pocztowych, które mają format zależny od systemu operacyjnego - maildir (Linux) lub mailbox (Windows). Dostawa poczty do użytkowników odbywa się przez POP3. XMail nie obsługuje (jeszcze) IMAP.

XMail oferuje wiele opcji ochrony przed spamem. Możesz korzystać z porównywania danych systemu nadsyłającego pocztę z różnymi czarnymi listami, możesz także określić, z jakich adresów IP może być w ogóle pobierana poczta. Zarządzanie kontami pocztowymi wielu domen również nie stanowi problemu. Możliwości XMail można rozszerzać np. za pomocą interfejsów do integracji zewnętrznych programów, jak choćby dodatkowych filtrów antyspamowych.

Dla użytkowników, którzy z biegiem czasu nagromadzili wiele kont pocztowych, szczególnie interesująca może być zdolność XMail do pobierania wiadomości z zewnętrznych kont POP i przekazywania ich do użytkownika zdefiniowanego lokalnie. Dotyczy to kont poszczególnych użytkowników ale i poczty całego przedsiębiorstwa. XMail umożliwia dokładne ustawienia dla wszystkich zewnętrznych skrzynek pocztowych z określeniem sposobu, w jaki poczta ma być przekazywana. Ten, kto ma dostęp do Internetu przez DSL z dynamicznym adresem IP, może się również cieszyć - XMail obsługuje dynamiczne usługi DNS, jak choćby DynDNS.org.

Mimo tak licznych funkcji XMail wcale nietrudno zainstalować. To między innymi zasługa bardzo logicznej struktury danych konfiguracyjnych, które podzielone są na wiele plików tekstowych. Użytkownik łatwo odnajdzie się w pozornym gąszczu plików konfiguracyjnych. Ponadto jest wiele programów pomocniczych korzystających z wewnętrznego interfejsu poleceń XMail i znacznie ułatwiających pracę.

2. Instalacja

Zaledwie kilka poleceń wystarczy również do uruchomienia XPAI, narzędzia do administrowania Xmail.

Zaledwie kilka poleceń wystarczy również do uruchomienia XPAI, narzędzia do administrowania Xmail.

Instalację XMail w systemie operacyjnym Linux najlepiej przeprowadzić za pomocą pakietu RPM, oferowanego na stronie domowej XMail. Dotyczy to również zaawansowanych użytkowników, którzy chętnie sami kompilują oprogramowanie, aby uzyskać maksymalną wydajność. Przyczyna jest prosta: pakiet RPM od razu tworzy wszystkie katalogi używane przez XMail, co w innym przypadku wymagałoby żmudnej, ręcznej pracy. Do podstawowej instalacji oprogramowania na lokalnym dysku wystarczą trzy polecenia (listing 1).

Uwaga: ostatnie polecenie nie tylko instaluje XMail, lecz również od razu uruchamia serwer. Ponieważ nie jest jeszcze skonfigurowany, pracuje jako open relay i może być wykorzystany przez spamerów. Najlepiej więc od razu go wyłączyć:

killall XMail

Listing 1

> su -

> wget http://www.xmailserver.org/xmail-1.17-1.i386.rpm

> rpm -Uvh xmail-1.17-1.i386.rpm

Teraz pobierz archiwum źródłowe i rozpakuj je, nawet jeżeli nie będziesz samodzielnie kompilować kodu. Pakiet zawiera dodatkowo pewien skrypt, który automatycznie uruchamia serwer pocztowy podczas startu komputera, a także ułatwia pracę z XMail. Instalacja jest szybka (listing 2).

Listing 2

wget http://xmailserver.org/xmail-1.17.tar.gz

tar -xvzf xmail-1.17.tar.gz

cd xmail-1.17

./sysv_inst.sh

Można też samodzielnie skompilować kod XMail i skopiować we właściwe miejsce nowo utworzone pliki binarne, zoptymalizowane pod kątem stosowanego procesora (listing 3).

Listing 3

make -f Makefile.lnx

cp CtrlClnt MkUsers XMCrypt Xmail /var/MailRoot/bin

3. Zapis konfiguracji

Dopiero po pomyślnym uwierzytelnieniu XPAI udostępnia funkcje do zarządzania XMail.

Dopiero po pomyślnym uwierzytelnieniu XPAI udostępnia funkcje do zarządzania XMail.

Sposób pracy XMail określa szereg plików tekstowych; wszystkie znajdują się w katalogu /var/MailRoot. Są to proste, oddzielane tabulatorami listy parametrów. Zanim przystąpisz do konfiguracji parametrów serwera, najpierw zabezpiecz go przed spamerami. Odpowiada za to smtprelay.tab. W standardowym ustawieniu każdy inny serwer może wykorzystywać XMail jako relay. Aby to uniemożliwić, zmień zawartość w sposób przedstawiony na listingu 4.

W powyższym przykładzie zakładamy, że komputer z XMail ma adres IP 192.168.0.100. W rzeczywistej instalacji musisz się posłużyć adresem IP komputera, na którym instalujesz XMail.

Za podstawową konfigurację serwera odpowiada plik serwer.tab. Pakiet RPM utworzył już minimalną, ale działającą konfigurację domeny xmailserver.test. Zamiast ją zmieniać, lepiej pójść inną drogą. W przypadku zmiany domeny trzeba, niestety, ręcznie wytworzyć wszystkie niezbędne struktury katalogów. A przecież XMail może zrobić to samodzielnie, choć tylko pod warunkiem, że tworzysz nową domenę za pomocą interfejsu poleceń, dostępnego na porcie 6017. Możesz w tym celu skorzystać na przykład z programu pomocniczego CtrlClnt. Jednak ze względu na bardzo złożoną strukturę poleceń jest to metoda bardzo niewygodna.

Listing 4

"127.0.0.1" "255.255.255.255"

"192.168.0.100" "255.255.255.255"


Zobacz również