Sieć w dziesięć minut

Podstawowym założeniem programistów z Redmond jest to, że nawet początkujący użytkownik może korzystać z Windows XP. Co by mówić o systemach operacyjnych Microsoftu, należy przyznać, że w kwestii sterowników do kart sieciowych sprawują się bardzo dobrze. Wykrywają je tuż po włożeniu do komputera i uruchomieniu systemu. Niemal zawsze też Windows zainstaluje sterownik najlepszy do danego modelu karty.

Podstawowym założeniem programistów z Redmond jest to, że nawet początkujący użytkownik może korzystać z Windows XP. Co by mówić o systemach operacyjnych Microsoftu, należy przyznać, że w kwestii sterowników do kart sieciowych sprawują się bardzo dobrze. Wykrywają je tuż po włożeniu do komputera i uruchomieniu systemu. Niemal zawsze też Windows zainstaluje sterownik najlepszy do danego modelu karty.

Na tym się nie kończy. Kilkoma kliknięciami można skonfigurować sieć lokalną niezależnie od tego, czy składa się z dwóch, czy z dziesięciu komputerów.

Systemy Windows nie oferują narzędzia, które pozwalałoby na ustalenie indywidualnych limitów wykorzystania łącza internetowego przez poszczególnych członków sieci lokalnej. Można jednak skorzystać z doskonałej aplikacji Bandwidth Controller i łatwo utworzyć reguły dotyczące każdego komputera. Opis użycia programu można znaleźć w części "Pakiety kontrolowane".

Udostępnianie plików i drukarek

Chcąc umożliwić innym użytkownikom w sieci korzystanie z naszych plików (tylko w niektórych systemach operacyjnych), katalogów czy drukarek, należy kliknąć je prawym przyciskiem myszy, po czym wybrać Właściwości i w wyświetlonym oknie wybrać kartę Udostępnianie, po czym zaznaczyć opcję Udostępnij ten folder w sieci. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby zmienić nazwę udziału (pole Nazwa udziału) i na przykład katalog "Moja ulubiona muzyka" nazwać krótko "MP3", co pozwoli użytkownikom innych systemów operacyjnych na wygodną pracę z udziałami.

W tym miejscu także umożliwia się innym użytkownikom modyfikację danych zawartych w katalogu. Wystarczy zaznaczyć pole wyboru opcji Zezwalaj użytkownikom sieciowym na zmianę moich plików. Po udostępnieniu obiektu (folderu, drukarki itd.) pojawi się pod nim charakterystyczna rączka.

Przydzielając dostęp do zasobów, warto korzystać z reguły "dajemy tylko tyle, ile jest niezbędne". Nie szarżujmy z wpuszczaniem wszystkich na nasz dysk - najlepiej przypisać zasoby konkretnym grupom lub wręcz użytkownikom. Będziemy czuć się bezpiecznie nawet po wtargnięciu hakera do naszej wewnętrznej sieci. Nie należy także udostępniać folderów w Internecie. Inni prawdopodobnie i tak nie zdołają dostać się do naszego komputera, a otwarte porty narażą go na atak wirusów. Dlatego warto sprawdzić, przez które połączenie pliki i drukarki są udostępniane - powinny być widoczne tylko od wewnątrz.

Wygodna praca z zasobami sieciowymi

Praca z zasobami sieciowymi przypomina korzystanie z obiektów lokalnych - kopiowanie nie różni się niczym prócz dłuższego czasu trwania: transfer jednego pliku o wielkości ok. 700 MB zajmie od półtorej do kilku minut, w zależności od jakości przełącznika, ruchu w sieci i obciążenia maszyn.

Udostępnione foldery najłatwiej obejrzeć, klikając menu Start | Uruchom oraz wpisując nazwę komputera docelowego poprzedzoną dwoma odwrotnymi ukośnikami, np. \\lukaszb\mp3. Nowszym systemom Windows nie przeszkadza także stosowanie ukośników znanych z systemów uniksowych: //lukaszb/mp3. Nie znając nazwy zasobu, dużo wygodniej skorzystać z ikony Otoczenia sieciowego. W starszych wersjach Windows pojawia się ona na pulpicie po instalacji dowolnych składników sieciowych, w nowszych zwykle dostępna jest w menu Start.

Konfiguracja podstawowa zakończona

Jak widać, wystarczy kilka prostych czynności, aby zezwolić znajomym na dostęp do naszych katalogów, a przy okazji udostępnić także połączenie z Internetem.

1

1

1. To doskonałe narzędzie do konfiguracji sieci lokalnej w domu znaleźć można po uruchomieniu Panelu sterowania, dwukrotnym kliknięciu ikony Połączenia sieciowe oraz wybraniu menu Plik | Kreator konfiguracji sieci. Wyświetli się pierwsze okno kreatora, który po zadaniu kilku podstawowych pytań poprawnie skonfiguruje sieć domową. Dostrajanie będzie polegać na ustawieniu udostępniania połączenia internetowego, zapory systemu Windows, mechanizmu współdzielenia drukarek itp.

2

2

2. Kolejna czynność zależy od jakości połączenia między komputerami w sieci lokalnej. Może się okazać, że zapomnieliśmy o połączeniu maszyn ze sobą lub wpięciu kabli do przełącznika - kreator wyświetli wtedy informację o braku połączenia. Warto wtedy się upewnić, że oba końce kabla są dobrze osadzone w gniazdach. Gdy okaże się, że nie jest to problem podłączenia, warto sprawdzić inny przewód lub inną kartę sieciową. Przekładanie karty do kolejnego gniazda raczej nie pomoże, ale dla świętego spokoju możemy zastosować i tę metodę.

3

3

3. Jeżeli problemów z połączeniem sieciowym nie ma, w kolejnym oknie kreatora trzeba określić, czy konfigurowany komputer będzie pełnić funkcję tzw. bramy. Bramą nazywa się maszynę, za pośrednictwem której inne komputery wchodzące w sieci łączą się z Internetem. W takim wypadku należy określić współużytkowane połączenie internetowego.

Następny etap to podanie nazwy i opisu komputera. Są to wartości widoczne dla innych użytkowników w sieci. Zalecane jest podanie sensownych opisów - pozwoli to później na bezproblemową identyfikację komputera w LAN.

4

4

4. Po wyborze nazwy i opisu komputera nachodzi pora na zdefiniowanie grupy roboczej - we wszystkich komputerach powinna być identyczna, np. DOM albo GRUPA. Następnie - w ostatnim już oknie - trzeba zdecydować, czy włączymy udostępnianie plików i drukarek. Kiedy dokonamy wyboru, rozpocznie się automatyczna konfiguracja sieci. Na koniec należy zapisać ustawienia na płycie CD i wykorzystać ją do szybkiej konfiguracji innych komputerów w LAN. Po zakończeniu pracy niezbędne będzie ponowne uruchomienie komputera.

5

5

5. Wszystkie skonfigurowane połączenia sieciowe wyświetlane są w oknie Połączenia sieciowe.

Pakiety kontrolowane

1

1

1. Po przejściu zakończeniu instalacji i uruchomieniu aplikacji Bandwidth Controller można rozpocząć tworzenie reguł wykorzystania przepustowości łącza przez poszczególnych użytkowników sieci lokalnej. Należy przy tym pamiętać, że aplikacja musi zostać zainstalowana na komputerze, który udostępnia innym swoje połączenie z Internetem. Tworzenie reguł trwa krótko, ale każdy wpis należy dokładnie przeanalizować - może się okazać, że przez nieuwagę jeden z użytkowników będzie miał problemy z korzystaniem z zasobów Internetu.

2

2

2. Podczas kolejnego etapu pracy kreatora w aplikacji Bandwidth Controller użytkownik będzie musiał zdefiniować minimalną wartość przepływu danych oraz maksymalną wartość przesyłania informacji. Dane te podać należy w bajtach na sekundę, gdzie 10 000 oznacza 10 kilobajtów. Nie określamy jeszcze, czy podane wartości dotyczą wysyłania danych, czy może ich odbioru - te opcje pojawią się na następnych etapach.

3

3

3. Na kolejnym etapie pracy kreatora można zdefiniować priorytet danych należących do danego użytkownika. Skala waha się od 1 do 9, gdzie jedynka oznacza najniższy priorytet, a dziewiątka - najwyższy. W dolnej części okna jest także zdefiniowany stosunek reguły do innych filtrów. W to ustawienie nie należy ingerować - najlepiej pozostawić standardową wartość 1.

4

4

4. Tutaj zdefiniować należy typ ograniczanego protokołu (IP, UDP, TCP) - najlepszym rozwiązaniem będzie ograniczenie wszystkich protokołów używanych przez daną osobę (pozycja IP), bo pozwoli ograniczyć wysyłkę i odbiór wszystkich danych. W dolnej części okna kreatora należy określić, czy filtr dotyczy wysyłania (Send), czy też odbierania (Receive) danych z Internetu.

5

5

5. Kolejnym krokiem będzie ustalenie, którego komputera z sieci dotyczy tworzona reguła. Najprościej sprawdzić, jaki adres IP został mu przydzielony podczas tworzenia sieci oraz wpisanie go w pole IP address. Oczywiście można filtr zastosować do kilku komputerów w sieci - należy wtedy podać przedział ich adresów IP (pole IP address range). Na tym etapie konfiguracji możliwe będzie określenie, czy ograniczenie ma dotyczyć pojedynczych maszyn, czy może całej sieci.

Etap ostatni - czy może pierwszy?

Zainstalowaliśmy karty sieciowe, przydzieliliśmy użytkownikom określone fragmenty pasma. W tym momencie kończy się budowa prostej sieci i realizowanego „na szybko" podziału łącza umożliwiającego dostęp do Internetu. Jednak prawdziwie administratorskie decyzje są dopiero przed nami. Oto stajemy przed zadaniem połączenia kilku różnych maszyn rozstawionych w wielu pokojach. Na co się zdecydowaç? Jaką technologię wybraç? Kłaść w domu kable i wiercić dziury w ścianach czy pracowaç z routerem Wi-Fi? Jak zorganizować multimedialne centrum rozrywki? Które kamery wybrać do monitorowania ogrodu i garażu? Na te pytania odpowiemy w następnych rozdziałach.


Zobacz również