Sztuczki i chwyty w Windows

Porcję kolejnych sztuczek kierujemy do użytkowników niemal wszystkich wersji systemu Windows. Oprócz tego zamieszczamy kilka porad dla użytkowników aplikacji z pakietu Microsoft Office.

Porcję kolejnych sztuczek kierujemy do użytkowników niemal wszystkich wersji systemu Windows. Oprócz tego zamieszczamy kilka porad dla użytkowników aplikacji z pakietu Microsoft Office.

Wszystkie porady dotyczącesystemu operacyjnego opatrujemy identyfikatorami według poniższej legendy. Jeśli nie odnoszą się bezpośrednio do systemu, lecz do programów użytkowych znajdzieszw tytule nazwę odpowiedniej aplikacji, np. Word czy Excel. Dodatkowe piktogramy pozwalają dość szybko ustalić stopień trudności opisywanych operacji.

Wygodne menu kontekstowe

(95, 98)

Gdy użytkownik dysponujący kilkoma twardymi dyskami w jednym komputerze podzielił dysk na partycje lub korzysta z napędów sieciowych, w oknie Mój komputer i w Eksploratorze widać kilka ikon napędów. W przypadku niektórych dysków używasz zazwyczaj tych samych katalogów lub aplikacji, np. programu do nagrywania płyt CD-R na partycji przeznaczonej do tych zadań. Praktycznym rozwiązaniem byłoby umieszczenie skrótów do najczęściej przywoływanych katalogów i aplikacji w menu kontekstowym odpowiednich ikon.

Indywidualne polecenia można przyporządkowywać zarówno dyskom lokalnym, jak i napędom sieciowym. Uruchom w tym celu Edytor rejestru (menu Start | Programy | Akcesoria | Narzędzia systemowe | Edytor Rejestru) i przejdź do klucza Hkey_Local_Machine \Software\Microsoft\Windows\CurrenVersion \Explorer. Jeśli nie ma w nim podklucza DriveIcons, załóż go, korzystając z menu Edycja | Nowy | Klucz. Do każdego zainstalowanego napędu i podłączonego dysku sieciowego możesz utworzyć podklucz w kluczu DriveIcons. Przy nadawaniu nazwy klucza wpisz literę określonego napędu, np. D. Następnie wykonaj poniższe czynności dla każdego z napędów.

Rozszerzanie menu kontekstowego napędów: dykom lokalnym i sieciowym można przypisywać indywidualne ikony i polecenia w menu podręcznym.

Rozszerzanie menu kontekstowego napędów: dykom lokalnym i sieciowym można przypisywać indywidualne ikony i polecenia w menu podręcznym.

Jeżeli poszczególne napędy mają dysponować indywidualnymi ikonami w oknie Explorera, otwórz utworzony przed chwilą klucz dysku dwukrotnym kliknięciem myszy. Utwórz w nim podklucz o nazwie DefaultIcon. Teraz kliknij dwukrotnie ikonę wartości (Domyślna) w prawej części okna i w polu Dane wartości podaj ścieżkę do pliku z ikonami, jego nazwę oraz numer ikony w pliku. Przykładowy wpis może wyglądać następująco:"C:\WINDOWS\SYSTEM\SHELL\ SHELL 32.DLL,60". Oczywiście można również skorzystać z plików o rozszerzeniu .ICO, które zawierają tylko jedną ikonę. Jeżeli nie dokonasz modyfikacji wartości (Domyślna), system operacyjny będzie wyświetlać domyślne ikony napędów.

A oto metoda rozszerzania menu podręcznych poszczególnych dysków. Utwórz w kluczu z literą napędu(w naszym przykładzie: D) podklucz o nazwie Shell, po czym zaznacz go i załóż w nim kolejny podklucz. Nazwa klucza, którą wpiszesz (np. Nagrywanie), będzie jednocześnie nazwą polecenia wyświetlaną w menu podręcznym napędu. Na koniec zaznacz klucz i utwórz jeszcze jeden podklucz, nadając mu nazwę Command. Kliknij dwukrotnie ikonę wartości(Domyślna) z prawej strony edytora.W polu Dane wartości wprowadź ścieżkę i nazwę aplikacji, która ma być przywoływana z poziomu menu podręcznego (np. C:\PROGRAM FILES\AHEAD\NERO\NERO.EXE).

Jeżeli polecenie menu podręcznego nie ma uruchamiać aplikacji, lecz przywoływać określony katalog, wpisz w polu Dane wartości następujący wiersz:

explorer /n,<katalog>

Zamiast zmiennej <katalog> podaj żądaną nazwę katalogu.##

Czcionki i kolory

(95, 98, NT)

Aby dostosować grupę komputerów do określonego schematu czcionek i kolorów, trzeba modyfikować wszystkie opcje ręcznie w Panelu sterowania (element Ekran, karta Wygląd). Wraz z wprowadzeniem Windows 95 usunięto możliwość kopiowania tych ustawień z pliku INI do innych pecetów. Wprawdzie nadal istnieje plik CONTROL.INI (właśnie tam schematy znajdowały się w Windows 3.1x), lecz schematy kolorów i czcionek przeniesiono do Rejestru.

Najpierw zapisz bieżącą konfigurację kolorów w komputerze wyjściowym. Przywołaj w tym celu Panel sterowania, kliknij dwukrotnie ikonę Ekran i przywołaj kartę Wygląd. Następnie kliknij przycisk Zapisz jako, wpisz dowolną nazwę i potwierdź przyciskiem OK. Abyś mógł przenieść ustawienia do innego komputera, wyodrębnij je z Rejestru i zapisz na dyskietce w pliku SCHEMAT.REG. Otwórz w tym celu okno trybu MS-DOS (menu Start | Tryb MS-DOS) i wprowadź następujące polecenie:

regedit /e a:\schemat.reg "Hkey_Cur-

rent_User\ControlPanel\Appearance

Alternatywnie możesz wyeksportować klucz Hkey_Current_User \ControlPanel \Appearance z poziomu Edytora rejestru (dokładny sposób opisaliśmy w poradzie "Kopiowanie kolorów pulpitu" w poprzednim wydaniu).

Aby wczytać schematy do Rejestru innego komputera, wystarczy kliknąć dwukrotnie ikonę pliku SCHEMAT.REG na dyskietce. Na koniec trzeba uaktywnić żądany schemat. Przywołaj ponownie Ekran i kartę Wygląd. Skopiowany schemat kolorów znajdziesz w polu listy Schemat.


Zobacz również