Tanie lasery do małych sieci

Nawet najtańsze drukarki laserowe można wyposażyć w karty sieciowe z wbudowanym interfejsem WWW . Dzięki temu instalacja stała się prosta, a samo drukowanie nawet w małych sieciach - szybsze i mniej zawodne.

Nawet najtańsze drukarki laserowe można wyposażyć w karty sieciowe z wbudowanym interfejsem WWW . Dzięki temu instalacja stała się prosta, a samo drukowanie nawet w małych sieciach - szybsze i mniej zawodne.

Małe, lokalne sieci budujemy coraz chętniej. Umożliwiają wspólny, tańszy dostęp do Internetu, wymianę plików czy współdzielenie urządzeń peryferyjnych przez kilku użytkowników. Ważną częścią takiej wspólnoty jest drukarka. Tradycyjnie udostępniało się ją przez jeden z komputerów, ale wystarczyło przeciążenie lub wyłączenie urządzenia, aby stracić możliwość drukowania.

Tych problemów nie ma, gdy podłączymy drukarkę bezpośrednio do sieci. Zwykle w taki sposób skonfigurowane są wysoko wydajne, drogie kombajny, zarządzane przez wykwalifikowanego administratora, ale w podobny sposób mogą bez specjalistycznego nadzoru pracować najtańsze modele. Instalacja drukarki sieciowej uchodzi za trudną, toteż ostatnio wiele zmieniono, aby ją ułatwić. Normą stało się wyposażenie nawet najprostszego modelu we własną, interaktywną stronę WWW . To prawdziwa rewolucja, podobna do tej, jaką przeszły komputery od DOS-u do systemów okienkowych. Zamiast wpisywać tajemnicze polecenia przez telnet i klawiaturę, porozumiewamy się z drukarką, klikając ikony i wybierając myszą opcje z rozwijanego menu.

W laboratorium poddaliśmy testom niedrogie drukarki laserowe wyposażone w stosowne interfejsy. Mając na uwadze przeznaczenie ich do sieci pozbawionych opieki administratora, poza zwyczajnymi pomiarami wydajności i jakości poddaliśmy ocenie także prostotę instalacji, konfiguracji oraz łatwy i czytelny dostęp do ustawiania poszczególnych parametrów interfejsu i drukarki. Mniejszą wagę przykładaliśmy do opcji przydatnych raczej w większych sieciach: alarmowania z powodu otwarcia pokrywki czy składania zamówień e-mailem na toner, który właśnie się kończy. Nie przepuściliśmy okazji do porównania szybkości pracy za pomocą obu połączeń: lokalnego i sieciowego.

Serwery zewnętrzne i wewnętrzne

Przez wewnętrzny serwer druku i stronę WWW drukarki można się dowiedzieć o stanie urządzenia. Brother alarmuje z powodu braku papieru.

Przez wewnętrzny serwer druku i stronę WWW drukarki można się dowiedzieć o stanie urządzenia. Brother alarmuje z powodu braku papieru.

W przeciwieństwie do innych serwerów serwer druku trudno nazwać komputerem. Jest to raczej rodzaj interfejsu, który pozwala drukarce na samodzielny byt w sieci i przyjmowanie zleceń od innych użytkowników. Jednocześnie jest czymś więcej niż zwykłą kartą sieciową. Świadczy o tym nie tylko jego dziesięciokrotnie wyższa cena. Serwerowi druku nie towarzyszy komputer, za pomocą którego typowa karta konfiguruje się w sieci, więc musi być wyposażony w układy zdolne do wykonania tego zadania samodzielnie.

Interfejs sieciowy może być umieszczony wewnątrz drukarki, podłączony przez wielopinowe złącze lub wlutowany wprost do jej płyty głównej, albo też znajdować się poza nią, pełniąc funkcję przejściówki między gniazdkiem zwykłej drukarki, równoległym czy USB a Internetem.

W pierwszym wypadku mówimy o serwerze wewnętrznym, w drugim - o zewnętrznym. Pierwszy obsługuje tylko jeden lub kilka podobnych modeli drukarek, drugi, z wyjątkami, o których powiemy, powinien być bardziej uniwersalny.

Z dziesięciu testowanych urządzeń dwa były wyposażone w serwery zewnętrzne.

Do modeli PagePro 1250E Minolta proponuje tanie i bardzo proste moduły OfficeBasic firmy Axis, wpinane wprost w port LPT. Drugi egzemplarz zewnętrzny powstał z połączenia drukarki HP 2200 przez USB z Jetdirectem 175x tego samego producenta. Dwie inne drukarki, Panasonic 7110 i Lexmark E322n, miały interfejsy sieciowe wbudowane na stałe, pozostałe modele - w postaci wyjmowanych kart rozszerzeń. Każda karta miała inne wymiary, elektronikę i format złącza z drukarką. W czasach daleko posuniętej globalizacji to prawdziwy technologiczny wyjątek.

Nic dziwnego, że nie ujednolicono także kodów sterowników drukarek. W takiej sytuacji serwery zewnętrzne, chociaż przenoszą informacje o stanie urządzenia, nie mogą ich odczytać, zinterpretować ani wyświetlić na swojej stronie WWW . Te strony są uboższe o wiele informacji dotyczących stanu drukarki. Nawet kiedy obie części mają ten sam znak firmowy, to i tak model montowany na zewnątrz, HP Jetdirect 175x odczytuje z drukarki tego samego producenta o wiele mniej informacji niż jego wewnętrzny odpowiednik, Jetdirect 615n.

Trudny początek

Alternatywne rozwiązania w HP Laserjet 2200. Z lewej wewnętrzny serwer druku Jetdirect 615 wmontowany do specjalnej kasety, z prawej Jetdirect 175x podłączony do gniazda USB drukarki.

Alternatywne rozwiązania w HP Laserjet 2200. Z lewej wewnętrzny serwer druku Jetdirect 615 wmontowany do specjalnej kasety, z prawej Jetdirect 175x podłączony do gniazda USB drukarki.

Konfiguracja protokołu TCP/IP w komputerze jest banalnie prosta, ale spróbuj wykonać to zadanie bez monitora i klawiatury! Właśnie takie są możliwości porozumiewania się z serwerami druku przed ich właściwym skonfigurowaniem. Chodzi o nadanie urządzeniu takiego numeru IP, aby było dostępne ze wszystkich komputerów podłączonych do sieci lokalnej. Pierwotny numer serwera nie musi spełniać tego warunku. Zmianę IP wykonuje się tylko raz, instalacje z pozostałych komputerów wykorzystują już zmienione ustawienia.

Programy instalacyjne stosują różne algorytmy poszukiwania serwera, ale nie mogą sprawdzić całego Internetu. Jest on podzielony na podsieci, a ich granic pilnuje się m.in. za pomocą maski, nie dopuszczając do wnętrza pakietów kierowanych w inne rejony. Jednak ten pożyteczny mechanizm znacznie utrudnia znalezienie nieskonfigurowanego serwera, a bez tego nie ma mowy o prawidłowej instalacji. W naszym teście najlepiej poszło instalatorom Oki i Xeroksa, które potrafiły znaleźć serwer poza granicami podsieci. Pozostałe ograniczyły penetrację tylko do tego fragmentu sieci, do której należał komputer, z którego szukały. To nie wystarczy do znalezienia serwera z przypadkowym adresem - trzeba zmienić IP komputera albo serwera. To drugie jest proste, jeśli drukarka dysponuje panelem sterowania i wyświetlaczem, ale w tańszych modelach takie wyposażenie należy do rzadkości.

Ocena końcowa

Ocena końcowa

Skoro nie można zmienić parametrów serwera, pozostaje wykonanie planu "B". Chodzi w nim o przestawienie komputera na numer podobny do IP serwera, a po nawiązaniu łączności - wykonanie ponownej zamiany, tym razem w obu urządzeniach. Numer serwera poznamy z jego strony konfiguracyjnej. W modelach zewnętrznych drukuje się ona po naciśnięciu specjalnego przycisku, w wewnętrznych - po wybraniu jednej z nietypowych sekwencji klawiszy drukarki. W wypadku numerów z tej samej podsieci znalezienie serwera przez instalator czy też uzyskanie dostępu do strony WWW i zmiana numeru IP tą drogą na taki, który jest w zasięgu pozostałych komputerów, nie powinno sprawiać trudności. Ostatnią deską ratunku jest wpisanie skojarzenia żądanego numeru IP z unikatowym numerem sprzętowym, który ma każde urządzenie sieciowe, tzw. MAC do lokalnej tablicy arp (Address Resolution Protocol) za pomocą programu o tej samej nazwie. Ani razu nie musieliśmy się uciekać do tej metody.

Im mniejsze możliwości wykorzystania wyposażenia drukarki ma serwer, tym bardziej skomplikowane procedury skanowania musi stosować. Przykładem są oba modele zewnętrzne, Axis i Jetdirect 175x, które w pierwszej kolejności próbują uzyskać numer IP automatycznie z serwera DHCP albo BOOTP. Jednak nawet wówczas można ponieść porażkę. Okazało się, że wymienione serwery, chociaż teoretycznie powinny obsługiwać wszystkie modele drukarek, nie zmuszą niektórych urządzeń GDI do wydruku swej strony konfiguracyjnej. W takiej sytuacji pozostaje konfiguracja serwera za pomocą innej, posłusznej drukarki i dopiero potem powrót do pechowego modelu.

Nawiązanie pierwszego kontaktu z serwerem druku jest porównywalne w skutkach z odzyskaniem monitora i klawiatury z naszego przykładu. Należy pamiętać, że zmiany ustawień sieciowych, np. numerów IP, nie następują błyskawicznie. Dalszy ciąg instalacji jest równie prosty, jak drukarki lokalnej.


Zobacz również