Telekomputer

Zdalna kontrola daje niesamowite korzyści - bez ruszania się z miejsca można pracować na komputerze stojącym choćby na drugim końcu świata. W dodatku nie jest to trudne, potrzebujesz tylko właściwych narzędzi i paru minut przygotowań.

Zdalna kontrola daje niesamowite korzyści - bez ruszania się z miejsca można pracować na komputerze stojącym choćby na drugim końcu świata. W dodatku nie jest to trudne, potrzebujesz tylko właściwych narzędzi i paru minut przygotowań.

Wstajesz rano, jedziesz w pośpiechu do pracy i w końcu siadasz przed komputerem. Po ośmiu godzinach, klnąc na korki, wracasz do domu. A gdyby tak przestać zrywać się z kurami i nigdzie nie jeździć? To jest do zrobienia, a z pomocą przychodzą narzędzia do zdalnej kontroli. Dzięki nim można pracować na firmowym komputerze bez ruszania się z domu.

Spośród kilkunastu programów do zdalnej kontroli wybraliśmy najciekawsze z punktu widzenia domowego użytkownika – bezpłatne, łatwo dostępne (wbudowane w Windows) oraz wyróżniające się unikalnymi cechami. Przedstawiamy ich możliwości i w paru zdaniach wyjaśniamy jak sprawnie nawiązać zdalne połączenie. Omawiamy również najistotniejsze kwestie związane ze zdalną kontrolą, jak bezpieczeństwo czy zapewnienie odpowiedniej szybkości przysyłania danych.

Pulpit zdalny (Remote Desktop) 6.1

Informacje: http://www.microsoft.com

Cena: bezpłatny

Użytkownicy Windows XP w wersji Professional oraz Visty w wersjach Business, Ultimate i Enterprise mają do dyspozycji narzędzie pozwalające na zdalną kontrolę komputera. Umożliwia ono przejęcie kontroli i pracę z odległym komputerem w trybie graficznym. Podstawową zaletą Pulpitu zdalnego jest prosta obsługa i możliwość zdalnej pracy z wykorzystaniem komputera wyposażonego również w inny system operacyjny niż Windows XP. W takiej sytuacji w starszych wersjach Windows dostęp jest realizowany z wykorzystaniem przeglądarki internetowej. W innych systemach, jak Linux, Mac OS X, FreeBSD, Solaris protokół RDP jest zaimplementowany i można łatwo łączyć się z komputerem pracującym pod kontrolą Windows.

Pierwsza ilustracja przedstawia standardowe, ascetyczne okno pulpitu zdalnego z polem na wpisanie adresu zdalnego komputera. Po kliknięciu przycisku Opcje pojawi się kilka zakładek z ustawieniami, co widać na drugiej ilustracji.

Pierwsza ilustracja przedstawia standardowe, ascetyczne okno pulpitu zdalnego z polem na wpisanie adresu zdalnego komputera. Po kliknięciu przycisku Opcje pojawi się kilka zakładek z ustawieniami, co widać na drugiej ilustracji.

Możesz spotkać się z kilkoma wersjami protokołu RDP. Wszystkie są ze sobą zgodne, więc nie ma problemów z nawiązywaniem połączeń, co najwyżej nie zadziałają niektóre funkcje. I tak, RDP w wersji 5.1 pojawił się wraz z Windows XP Professional. Kolejna wersja, 5.2, została wprowadzona w Windows Server 2003. W Windows Vistę wbudowano wersję oznaczoną symbolem 6.0, którą mogą zainstalować w swoich komputerach również użytkownicy Windows XP ( www.microsoft.com/downloads/). Wersja ta wprowadziła takie nowości, jak obsługę wielu monitorów i dużych rozdzielczości pulpitu (np. 1600x1200) oraz połączeń TLS 1.0. Najnowsza wersja to RDP 6.1 dostępna w Windows Server 2008 oraz Viście SP1. Jest ona również składnikiem SP3 do Windows XP. Wprowadzone w nim udoskonalenia dotyczą głównie obsługi drukarek.

Konfiguracja

Fabrycznie, ze względów bezpieczeństwa, Pulpit zdalny jest wyłączony. W Windows XP przejdź do Panel sterowania | System | Zdalny i zaznacz opcję Zezwalaj użytkownikom na zdalne łączenie się z tym komputerem. W Viście kliknij Panel sterowania | System | Ustawienia zdalne i Zezwalaj na połączenia z komputerów z dowolną wersją Pulpitu zdalnego. Teraz można już połączyć się z komputerem, ale pamiętaj, że musisz mieć w nim konto użytkownika z hasłem (konto bez hasła nie pozwala na nawiązanie połączenia).

Aby uruchomić Pulpit zdalny i przejąć kontrolę na zdalnym komputerem, w Windows XP przejdź do Start | Programy | Akcesoria | Komunikacja, a w Viście do Start | Programy | Akcesoria. Z punktu widzenia obsługi różnice między poszczególnymi wersjami RDP są niewielkie, więc dalsze instrukcje stosują się do wszystkich wersji Pulpitu zdalnego. Najważniejsze to podanie adresu IP lub nazwy zdalnego komputera. To wystarczy, żeby nawiązać połączenie. Jeśli klikniesz przycisk Opcje, zobaczysz kilka kart z ustawieniami. Zajrzyj do kart Ekran i Zaawansowane, jeśli masz problemy ze zbyt wolnym transferem. Kilka interesujących ustawień znajdziesz na karcie Zasoby lokalne. Przykładowo, możesz wyłączyć lub włączyć przesyłanie zawartości Schowka między komputerami (przydatne przy kopiowaniu tekstu i grafik). Pulpit zdalny potrafi także przekazywać dźwięk ze zdalnego na lokalny komputer, ale możesz wyłączyć tę funkcjonalność. Po kliknięciu w tej zakładce przycisku Więcej znajdziesz ustawienia ułatwiające kopiowanie plików między komputerami. W nowym oknie rozwiń gałąź Dyski i zaznacz na liście dyski lokalnego komputera, które będą dostępne z poziomu zdalnej maszyny. Teraz połącz się ze zdalnym komputerem i uruchom w nim Eksplorator Windows (ikona Mój komputer). Będą w nim teraz widoczne również dyski komputera lokalnego, co pozwoli na wygodne kopiowanie plików między komputerami.

VNC i okolice

Informacje: http://www.realvnc.com

Cena: bezpłatny

Pulpit zdalny pozwala podłączyć dyski lokalnego komputera (C na PCWK-RJ oraz E na PCWK-RJ) do zdalnej maszyny.

Pulpit zdalny pozwala podłączyć dyski lokalnego komputera (C na PCWK-RJ oraz E na PCWK-RJ) do zdalnej maszyny.

Virtual Network Computing powstał ponad dekadę temu i jest wciąż rozwijany na licencji GPL (otwarty dostęp do kodu źródłowego). Obecnie oferowany w trzech wersjach: bezpłatnej Free Edition oraz dwóch komercyjnych: Personal Edition i Enterprise Edition. Ponieważ na bazie kodu VNC powstało kilka odmian programu, oryginalny program dla odróżnienia otrzymał nazwę RealVNC. Podstawową zaletą jest zgodność z wieloma systemami operacyjnymi: Windows, Solaris, Linux oraz Unix. Dzięki temu użytkownik Windows może podłączyć się do komputera pracującego pod kontrolą Linuksa. Program umożliwia zdalną kontrolę komputera z wykorzystaniem modułu klienta, tzw. Viewera lub przeglądarki internetowej z Javą. Otwartość kodu sprawia, że znajduje on zastosowanie w różnych rozwiązaniach. Przykładowo, VNC jest wbudowany w oprogramowanie VMware Worsktation 6.0 - wystarczy zaznaczyć jedną opcję, aby w wirtualnej maszynie uruchomić serwer VNC.

VNC korzysta z protokołu RFB (Remote Framebuffer). Jest to dość prosty protokół zdalnego dostępu, z czasem rozbudowany o funkcje przesyłania plików, bardziej złożone mechanizmy kompresji przesyłanych danych czy zabezpieczeń. Gdy klient nawiązuje połączenie z serwerem następuje proces negocjacji, w którym oba moduły wymieniają się informacjami o używanej przez siebie wersji RFB (obecna wersja to 3.8) i wybierają najlepszą możliwą. To bardzo ułatwia nawiązywanie połączeń, bo nie trzeba korzystać z klienta i serwera w tych samych wersjach.

Jednak RFB nie jest w pełni bezpiecznym protokołem. Wprawdzie hasła nie są przesyłane jawnym tekstem, jak ma to miejsce w przypadku Telnetu, ale pozostałe dane już tak. Poza tym możliwy jest atak siłowy na hasło. Dlatego zaleca się korzystanie z haseł co najmniej ośmioznakowych. Warto też w miarę możliwości korzystać z szyfrowanych połączeń tunelowanych, jak SSH lub VPN.

Kolejnym sposobem na poprawę bezpieczeństwa jest sięgnięcie po inne aplikacje wykorzystujące protokół RFB. Przykładowo, UltraVNC 1.02 ( www.uvnc.com) oferuje szyfrowanie całego połączenia zdalnego i umożliwia korzystanie z uwierzytelniania Windows. Wtedy podaje się swoje lokalne hasło do Windows lub hasło domenowe. Również komercyjne wersje RealVNC zostały wyposażone w mechanizmy szyfrowania. UltraVNC oferuje jeszcze kilka dodatkowych funkcji, jak transfer plików, wbudowany komunikator tekstowy, obsługę wielu monitorów, itp.

VNC w praktyce

Symantec pcAnywhere 12.1 to aplikacja dla profesjonalistów. Oferuje mnóstwo ustawień i różne sposoby zabezpieczenia komunikacji.

Symantec pcAnywhere 12.1 to aplikacja dla profesjonalistów. Oferuje mnóstwo ustawień i różne sposoby zabezpieczenia komunikacji.

Korzystanie z VNC jest równie proste, jak z Pulpitu zdalnego, ale wymaga dłuższych przygotowań. Zacznij od zainstalowania programu w komputerze, do którego chcesz mieć dostęp. Podczas instalacji nie zmieniaj domyślnych ustawień, ewentualnie możesz zrezygnować z instalacji modułu klienta (VNC Viewer). Po zakończeniu instalacji pojawi się okno konfiguracyjne, w którym warto od razu wpisać hasło dostępu (przycisk Configure). Nie zaszkodzi też zajrzeć do karty Desktop, w której wyłączysz wyświetlanie tapety zdalnego komputera i zmienisz jeszcze kilka innych ustawień wpływających na szybsze przesyłanie obrazu. Na tym możesz zakończyć konfigurację serwera.

Na drugim komputerze powtórz proces instalacji. Tym razem możesz pominąć instalowanie modułu serwera oraz zaznaczanie dodatkowych opcji związanych z uruchomieniem usługi. Po uruchomieniu klienta zobaczysz okno z polem na wpisanie adresu IP drugiego komputera. Przycisk Options otwiera okna ustawień (można tu m.in. aktywować tryb pełnoekranowy oraz wybrać metodę przesyłania obrazu). Gdy będziesz gotowy, naciśnij OK.


Zobacz również