Trzeci wymiar sieci

Internet od samego początku był postrzegany jako trójwymiarowa rzeczywistość, pomimo zastosowanego do jego opisu dwuwymiarowego języka.

Internet od samego początku był postrzegany jako trójwymiarowa rzeczywistość, pomimo zastosowanego do jego opisu dwuwymiarowego języka.

Pracochłonne odtwarzanie pełnych scen jest dokonywane niemal wyłącznie w zastosowaniach o charakterze historycznym lub turystycznym, których odbiorcy poświęcą dużo czasu na ich skopiowanie, ponieważ scen tych nie mogą zobaczyć z uwagi na uwarunkowania historyczne lub dużą odległość.

Pracochłonne odtwarzanie pełnych scen jest dokonywane niemal wyłącznie w zastosowaniach o charakterze historycznym lub turystycznym, których odbiorcy poświęcą dużo czasu na ich skopiowanie, ponieważ scen tych nie mogą zobaczyć z uwagi na uwarunkowania historyczne lub dużą odległość.

W wielu filmach SF zasoby sieci są przedstawiane jako trójwymiarowa, sztucznie stworzona rzeczywistość. Takie odwzorowanie przestrzeni nie jest przecież niczym nowym - skopiowany świat rzeczywisty zapewnia użytkownikom najbardziej intuicyjny sposób poruszania się po Internecie, a wiernie odtworzone obiekty 3D stanowią odpowiedniki rzeczywistych przedmiotów. Mimo to sieć wciąż pozostaje płaska. Trójwymiarowe elementy są traktowane jako techniczne nowinki, zarówno przez użytkowników, jak i twórców. Największym wrogiem trzeciego wymiaru WWW jest brak odpowiednich programów i ograniczenia przepustowości łącz - ściągnięcie nawet bardzo prostej witryny 3D zajmuje wciąż dużo czasu, ale wraz z szybkim rozwojem łącz cyfrowych zmieni się to w ciągu najbliższych lat. Jednak właśnie przepustowość łącz traktowana jest jako wirtualny kręgosłup całego przedsięwzięcia, bez rozwoju którego wszelkie inne zmiany są pozbawione podstaw. Najważniejszymi kryteriami wyboru odpowiedniego formatu jest dostępność dla użytkownika końcowego (ramka "Tao wtyczek") i możliwość współpracy z danym obiektem 3D ("Sceny, obiekty i panoramy"), a także rodzaj zastosowanych przez twórcę narzędzi ("Narzędzia 3D"). Wybór formatu nie jest prosty, jednak każdy znający swoje oczekiwania i potrzeby będzie w stanie wybrać odpowiedni format spośród dostępnych na rynku.

Narzędzia 3D

Programy do tworzenia trójwymiarowej grafiki na użytek WWW różnią się przede wszystkim narzędziami do tworzenia animacji i programów do konwersji. Przykładem może być Adobe Carrara (na ilustracji obok), będący prawdziwym studio 3D z rozbudowanymi opcjami modelowania, animacji oraz renderingu. Efektem jego pracy może być plik w jednym z wielu wymienionych formatów. Inna grupa narzędzi zawiera programy przekształcające gotowe projekty 3D, w wyrenderowane pliki wynikowe. Do programów tej grupy zaliczamy zarówno moduły plug-in, rozszerzające funkcje innych programów, jak i normalne samodzielne programy. Zastosowanie poszczególnych narzędzi zależy niemal wyłącznie od charakteru twojej pracy. Jeśli jesteś twórcą scen i animacji 3D, wygodniej będzie pozostać przy używanych już programach, których poznanie wymagało niemało czasu i pieniędzy, a następnie przekształcić gotowy projekt do formatu zgodnego z WWW. Jeśli jesteś natomiast twórcą stron WWW i chcesz wzbogacić ich wygląd i funkcjonalność w elementy 3D, to korzystniej będzie użyć wyspecjalizowanego pakietu programów, przeznaczonych specjalnie do tego celu. Oszczędzisz mnóstwo czasu na naukę funkcji programu, pozbawionego wysoko wyspecjalizowanych funkcji profesjonalnych programów, jak choćby 3D Studio Max, ale za to znacznie tańszego od jego odpowiednika "z górnej półki".


Zobacz również