UE chce powstrzymać drenaż mózgów

Komisja Europejska zaproponowała szereg konkretnych rozwiązań mających zapobiec 'wyciekowi' kadry naukowej - głównie do Stanów Zjednoczonych.

W krajach Unii Europejskiej doktoryzuje się większa liczba osób niż w Stanach Zjednoczonych, ale nie przekłada się to na liczbę naukowców - badaczy. Na 1000 pracujących mieszkańców UE przypada ich 5,36 - podczas gdy w USA - 8,66, a w Japonii - 9,72. Podczas posiedzenia Komisji w marcu 2002 roku wyznaczono cel budżetowy wydatków na naukę w postaci 3% PKB. Ogółem w krajach do wypełnienia tego celu możnaby zatrudnić jeszcze 700 tys. osób na stanowiskach badawczych. Komisja przedstawiła właśnie komunikat "Researchers in the European Research Area: one profession, multiple careers" zawierający postulaty działań zmierzających do powstrzymania drenażu mózgów. Konkretne propozycje obejmują: 1. utworzenie "Karty europejskiego naukowca" - zbioru zasad zarządzania karierą naukowców; 2. "Kodeksu rekrutacji naukowców" na poziomie pan-europejskim; 3. utworzenie banku danych o karierach naukowców - z informacjami o osiągnięciach i kwalifikacjach; 4. stworzenie platformy dla dialogu społecznego badaczy; 5. rozwój mechanizmów zapewniających doktorantom utrzymanie i ubezpieczenie społeczne.

Jednym ze sposobów zatrzymania kadry naukowej w Unii jest promocja i ułatwienia mobilności badaczy, ich uczestnictwa w projektach międzynarodowych w różnych krajach. 6. Program Ramowy przeznacza niemal 10% swojego budżetu (tj. 1,6 mld EUR z 17,5 mld EUR) na działania związane ze zwiększeniem możliwości szkoleń i mobilności badaczy.

Przykładem takiego projektu jest Marie Curie Actions, którego budżet wzrósł o 60% w stosunku do poprzedniego Programu Ramowego. Kładzie on szczególny nacisk na pomoc w zdobywaniu doświadczenia przez młodych naukowców we wczesnych etapach ich kariery naukowej, poprzez np. pomoc w uzyskaniu uczestnictwa w dużych, poważnych międzynarodowych projektach badawczych. Innym sposobem są stypendia na konkretne potrzeby tak pojętego treningu indywidualnych badaczy. Działania te obejmują również transfer wiedzy do słabszych naukowo regionów Unii, ale także krajów kandydujących. Obejmuje on ponadto instrumenty służące pomocy w organizowaniu się zespołów badawczych, integracji środowiska naukowego i otwarcia się na kraje trzecie.


Zobacz również