W pogoni za szczęściem

Około 60% w krajach wstępujących i aż 90% w krajach Unii jest zadowolona ze swojego życia. Wyniki badania oceny poziomu życia dowodzą między innymi mniejszej wiary w skuteczność osłony socjalnej u mieszkańców krajów wstępujących niż u mieszkańców Unii.

Według raportu przygotowanego przez Komisję Europejską i Europejską Fundację na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, zadowolenie z życia w krajach Piętnastki, w dziesięciu krajach wstępujących i u trzech potencjalnych członkach Unii jest silnie skorelowane z poziomem dochodów i PKB na głowę mieszkańca. Raport dowodzi, że niskie poziomy tradycyjnych wskaźników ekonomicznych dla 13 wstępujących i kandydujących krajów przekładają się na niski poziom zadowolenia z życia. Tylko około 60% w krajach wstępujących i aż 90% w krajach Unii jest całkiem zadowolona ze swojego życia: w krajach wstępujących najbardziej zadowoleni są Cypryjczycy, Czesi, Maltańczycy i Słoweńcy.

Ludzie we wszystkich 28 badanych krajach jako najważniejsze źródło biedy wskazują długotrwałe bezrobocie. W przypadku dziesiątki krajów wstępujących odsetek upatrujących w bezrobociu główną przyczynę nędzy jest znacznie wyższy niż w krajach Unii: 62% wobec 50%. Dość dobrze oddaje to chyba tym samym ocenę wydajności i zaufania do systemu opieki społecznej w obu grupach krajów. Kolejne miejsca zajmują alkoholizm (głównie wskazywany w krajach wstępujących – 55% wskazań - i kandydujących), choroba to powód nędzy zdaniem 38% ankietowanych w krajach Dziesiątki i 30% krajach Unii, rozpad rodziny – 31% w krajach Dziesiątki i 27% w Piętnastce, uzależnienie od narkotyków (to z kolei częściej w krajach członkowskich –27% wobec 10% wskazań w krajach Dziesiątki). Powodem popadnięcia w biedę są także zdaniem ankietowanych cięcia w wydatkach na ochronę społeczną – zdaniem jednej piątej ankietowanych w krajach wstępujących i 12% w Piętnastce. Braki w wykształceniu to przyczyna nędzy według 17% ankietowanych w krajach Dziesiątki i 23% ankietowanych mieszkańców Unii.

Komisja podkreśla, że w przypadku obecnego rozszerzenia rozziew w poziomach życia pomiędzy obecnymi a przyszłymi członkami jest znacznie większy niż przy poprzednich rozszerzeniach. Prognozuje też, że obecną oś rozwoju i standardu życia wydzielającą bogatą północ i biedne południe zastąpi w europejskim dyskursie o rozwoju nowa oś: wschód – zachód.


Zobacz również