Windows plus Linux

Równoległe instalowanie systemów Windows i Linux nie jest wielką sztuką. Jednak nie zawsze przebiega bez problemów. W poniższym materiale opisujemy, jak unikać najczęstszych problemów i jak optymalnie użytkować oba środowiska.

Równoległe instalowanie systemów Windows i Linux nie jest wielką sztuką. Jednak nie zawsze przebiega bez problemów. W poniższym materiale opisujemy, jak unikać najczęstszych problemów i jak optymalnie użytkować oba środowiska.

Windows do grania, Linux do korzystania z dobrodziejstw Internetu. Linux ze względu na bezpłatne oprogramowanie do nagrywania, Windows z powodu bezproblemowej wymiany dokumentów z innymi użytkownikami pakietu Microsoft Office. Oba systemy mają swoje zalety i zainstalowane obok siebie doskonale się uzupełniają. Aby zapewnić optymalną współpracę obu środowisk, trzeba koniecznie przestrzegać kilku podstawowych reguł. Z lektury naszych porad dowiesz się przede wszystkim, jak przeprowadzić instalację obu systemów, aby nie wchodziły sobie w drogę. Podpowiadamy, jak korzystać z plików w obu środowiskach bez konieczności ciągłego restartowania. Na dodatek przedstawimy kilka narzędzi, które szczególnie przydają się użytkownikom obu systemów. A jeśli środowisko Linux nie przypadnie ci do gustu, odinstalujesz je bezproblemowo za pomocą wskazówek zamieszczonych w ostatniej części materiału.

Instalowanie

Większość użytkowników, którzy decydują się na zainstalowanie Linuksa, ma zamiar przetestować jego możliwości, nie rezygnując z używanego dotychczas środowiska Windows. Poniżej opisujemy, na co zwrócić uwagę podczas instalowania nowego systemu.

Wymagania sprzętowe Linuksa

Problem W twoim komputerze jest zainstalowany Windows. Chciałbyś zainstalować Linux obok dotychczasowego systemu.

Rozwiązanie Obecne wersje Linuksa działają niemalże we wszystkich konfiguracjach sprzętowych. Jednak jeszcze nie wszystkie urządzenia doczekały się sterowników, a w nielicznych komputerach Linux odmawia posłuszeństwa. Obszerną listę sprzętu obsługiwanego przez Linux znajdziesz pod adresem http://www.novell.com/usersupport/hardware . Przed zainstalowaniem nowego systemu na twardym dysku warto przetestować jego kompatybilność z posiadanym sprzętem. Doskonale nadają się do tego celu bezpłatne dystrybucje Linuksa, które uruchamia się bezpośrednio z płyty CD. Nie dokonują żadnych zmian konfiguracyjnych ani nie modyfikują zasobów dyskowych. Godna polecenia jest m.in. dystrybucja Knoppix, którą w wersji 3.6 dołączyliśmy do PCWK 11/2004. Dysponując szybkim łączem, możesz pobrać ją również z Internetu (dostępna pod adresem http://www.knopper.net/knoppix/index-en.html, rozmiar pliku: ok. 698 MB). Do przeprowadzenia prostego testu, czy twój sprzęt dopuści Linuksa, nie trzeba jedno- czy kilkupłytowych pakietów. Wystarczy zminimalizowana dystrybucja taka jak np. bezpłatna Damn Small Linux (dostępna pod adresem: http://www.damnsmalllinux.org, rozmiar pliku: ok. 50,2 MB). Jeśli komputer działa bez zarzutu w jednym z wymienionych środowisk, prawdopodobnie będzie współpracował z Linuksem zainstalowanym na twardym dysku.

Pod względem wydajności Linux stawia sprzętowi takie same wymagania, jak Windows XP. Na przykład SUSE zaleca do dystrybucji SUSE Linux Professional procesor klasy Intel Pentium, pamięć 256 MB RAM i 2,5 GB wolnego miejsca na twardym dysku.

Miejsce na nowy system

Problem Większość komputerów jest wyposażona w jeden dysk, którego całą pojemność zajmuje partycja systemu Windows.

Napędy w Linuksie- nomenklatura. W odróżnieniu od systemu Windows Linux nie odwołuje się do  napędów poprzez identyfikatory literowe (A:, C: itp.), lecz przydziela im swoje nazwy. Przed modyfikowaniem partycji powinieneś ustalić właściwy napęd za pomocŕ polecenia fdisk -l. W przeciwnym razie razie możesz omyłkowo usunąć lub sformatować partycję Windows, naprawczą czy choćby partycję danych.

Napędy w Linuksie- nomenklatura. W odróżnieniu od systemu Windows Linux nie odwołuje się do napędów poprzez identyfikatory literowe (A:, C: itp.), lecz przydziela im swoje nazwy. Przed modyfikowaniem partycji powinieneś ustalić właściwy napęd za pomocŕ polecenia fdisk -l. W przeciwnym razie razie możesz omyłkowo usunąć lub sformatować partycję Windows, naprawczą czy choćby partycję danych.

Rozwiązanie Linux wymaga co najmniej dwóch partycji. Na jednej jest system operacyjny, na drugiej zaś znajdzie miejsce plik wymiany (tzw. swap). Jeśli na dysku jest tylko jedna partycja, musisz ją zmniejszyć, aby wygospodarować miejsce na Linux. Operacja ta wymaga aplikacji służącej do zarządzania partycjami (czyli tzw. partycjonera). Godny polecenia jest m.in. Norton Partition Magic (informacje: http://www.symantec.pl ). Pozwoli ci nie tylko zmniejszyć rozmiar partycji bez utraty danych, lecz również założyć od razu partycje Linuksa.

Większość obecnych dystrybucji Linuksa oferuje podczas instalowania możliwość zredukowania rozmiarów partycji (bez konieczności sięgania po dodatkowe oprogramowanie). Czynność tę można wykonać w przypadku partycji FAT32 i NTFS. Zanim zdecydujesz się zmienić dotychczasowy układ partycji, musisz usunąć ewentualne błędy w systemie plików. Jeśli nie wiesz, jak to zrobić, zapoznaj się ze wskazówkami w ramce "Analiza dysków w Windows".

Po wykryciu i usunięciu ewentualnych błędów w systemie plików zdefragmentuj poszczególne partycje. W ten sposób przesuniesz pliki na początek partycji, co zmniejszy ryzyko utraty danych.

Jeśli w twoim systemie jest włączony stały plik wymiany, powinieneś się go pozbyć. W przeciwnym razie mogą występować problemy ze zmniejszeniem partycji do żądanego rozmiaru. Stosownych ustawień dokonasz w aplecie System, który znajdziesz w Panelu sterowania. W Windows 9x/Me przejdź do karty Wydajność i kliknij przycisk Pamięć wirtualna. Potem wskaż opcję Pozwól mi określić własne parametry pamięci wirtualnej, zaznacz pole wyboru Wyłącz pamięć wirtualną i potwierdź przyciskiem OK. Po zamknięciu wszystkich okien dialogowych zrestartuj system.

W środowisku XP trzeba przywołać kartę Zaawansowane w aplecie System. Następnie kliknij przycisk Ustawienia w rubryce Wydajność i przejdź do karty Zaawansowane. Kliknij przycisk Zmień w rubryce Pamięć wirtualna i zaznacz opcję Bez pliku stronicowania. Potwierdź ustawienia, klikając przyciski Ustaw i OK. Również w tym przypadku nie obejdzie się bez ponownego uruchomienia systemu.

W dalszej kolejności uruchom system z poziomu płyty instalacyjnej Linuksa. Program instalacyjny (np. Yast w dystrybucji SUSE) zanalizuje twardy dysk i w razie potrzeby zaoferuje zmniejszenie partycji. Możesz przyjąć propozycję lub ją odrzucić. Wówczas przydzielisz pozostałej partycji Windows mniejszą lub większą przestrzeń na dysku.

Jeśli dystrybucja Linuksa, na którą się zdecydowałeś, nie zapewnia takiej możliwości, możesz zmniejszyć partycję za pomocą Knoppiksa uruchomionego z płyty CD. Program partycjonujący uruchomisz za pomocą menu K | System | QTParted.

Instalacja drugiego systemu operacyjnego, a także modyfikacje partycji wiążą się z pewnym ryzykiem. W najgorszym wypadku możesz stracić dane zgromadzone na twardym dysku lub uniemożliwić uruchamianie systemu Windows. Dlatego przed zabraniem się do wgrywania nowego systemu powinieneś koniecznie utworzyć zapasową kopię partycji lub przynajmniej najbardziej istotnych plików.

Ponadto upewnij się, że formatujesz właściwą partycję. W niektórych komputerach oprócz właściwej partycji Windows jest założona dodatkowa, służąca do przywracania systemu (tzw. recovery partition).

Analiza dysków w Windows

Sprawdzanie systemu plików pod kątem błędów logicznych inicjuje się inaczej w poszczególnych wersjach środowiska Windows. W Windows 9x/Me pomoże ci w tym program ScanDisk. Otwórz menu Start | Programy | Akcesoria | Narzędzia systemowe | ScanDisk (alternatywnie możesz przywołać menu Start | Uruchom i wpisać polecenie scandisk). Wybierz dysk(i) w górnej części okna - przytrzymując naciśnięty klawisz [Ctrl], możesz zaznaczyć więcej niż jeden. ScanDisk zabierze się do pracy, gdy klikniesz przycisk Rozpocznij. W podobny sposób przywołasz defragmentowanie dysków. Wystarczy zaznaczyć menu Start | Programy | Akcesoria | Narzędzia systemowe | Defragmentator dysków lub wpisać defrag po kliknięciu menu Start | Uruchom.

W Windows XP otwórz okno Eksploratora, kliknij ikonę dysku prawym przyciskiem myszy i wskaż polecenie Właściwości. Następnie przejdź do karty Narzędzia i kliknij przycisk Sprawdź w rubryce Sprawdzanie błędów. Potwierdź przyciskiem Rozpocznij. Powtórz powyższe czynności dla wszystkich dysków. Na karcie Narzędzia znajdziesz również narzędzie do defragmentowania dysków. Znajduje się za przyciskiem Defragmentuj.


Zobacz również