Windows w sieci

Począwszy od wersji 7 Windows ma jak najbardziej ułatwić swoim użytkownikom obsługę sieci lokalnych. Jednak pozostają pewne niedociągnięcia, z którymi poradzisz sobie, stosując wewnętrzne narzędzia systemu i oprogramowanie innych producentów.

Obecne edycje środowiska Windows odziedziczyły funkcje sieciowe po Windows NT, które we wczesnych latach dziewięćdziesiątych pełniło przede wszystkim funkcję systemu operacyjnego do obsługi serwerów. To właśnie w tej wersji systemu po raz pierwszy wprowadzono obsługę protokołu TCP/IP na bazie Ethernetu jako stały, obowiązkowy składnik Windows. Gruntownej przeróbki całego aparatu do zarządzania siecią lokalną pod kątem jego udoskonalenia Microsoft dokonał po raz ostatni w Viście.

Uzupełnił go o natywną obsługę internetowego protokołu IPv6, który będzie odgrywał w przyszłości ogromną rolę. Stos protokołów (ang. network stack) stał się w ten sposób bardziej złożony, a jego konfiguracja nieco trudniejsza. Jednak Microsoft uprościł jednocześnie sposób zakładania sieci lokalnych z poziomu interfejsu Windows. Ponadto wprowadził w Viście i kolejnych edycjach Windows aplet Centrum sieci i udostępniania w Panelu sterowania. W Windows 7 i jego następcach uzupełniono mechanizm łatwego zakładania sieci lokalnych o możliwość tworzenia tzw. grupy domowej, której użytkownicy mogą łatwo wymieniać się plikami (dokumentami czy treściami multimedialnymi takimi jak zdjęcia, muzyka i filmy), a także udostępniać sobie drukarki.

Dysponując takimi rozwiązaniami, obecne wersje środowiska Windows doskonale się ze sobą porozumiewają i nie ma problemów komunikacyjnych. Zupełnie inaczej jest, gdy trzeba nawiązywać połączenia z innymi składnikami sieci lokalnej, takimi jak drukarki, urządzenia przenośne z systemem Android (smartfony i tablety) i serwery NAS. Kłopoty mogą się zdarzać także wtedy, gdy komputer przenośny ma sobie poradzić w kilku różnych sieciach lokalnych.

Znajduje wszystkie elementy sieci – Angry IP Scanner przeczesuje wszystkie adresy IP podanego zakresu, a w wykrytych składnikach sieci w razie potrzeby skanuje porty w celu zidentyfikowania wszystkich urządzeń.

Znajduje wszystkie elementy sieci – Angry IP Scanner przeczesuje wszystkie adresy IP podanego zakresu, a w wykrytych składnikach sieci w razie potrzeby skanuje porty w celu zidentyfikowania wszystkich urządzeń.

1. Zestawienie składników sieciowych – znajdowanie urządzeń w sieci

Niezależnie od rodzaju sieci lokalnej (może być bezprzewodowy WLAN lub tradycyjny Ethernet z połączeniami kablowymi), którą zamierzasz skonfigurować w domu lub biurze, czynność ta nie wymaga ogromnego nakładu czasu i pracy pod warunkiem, że router przydziela automatycznie adresy wszystkim składnikom sieci, korzystając ze standardu DHCP. Obecnie to bardzo popularna metoda, bo praktycznie prawie w każdej sieci domowej jest router oferujący serwer DHCP. Wadą wspomnianego rozwiązania jest to, że użytkownik sieci lokalnej nie zna dokładnych adresów IP poszczególnych urządzeń podłączonych do sieci, więc musi polegać na tym, że Windows samodzielnie wykryje wszystkie składniki sieci. Tymczasem nie zawsze się to udaje.

Wprawdzie Vista i Windows 7 oferują polecenie Zobacz pełną mapę w aplecie Centrum sieci i udostępniania Panelu sterowania (jeśli masz włączony widok kategorii, dostaniesz się do tego apletu, klikając wpis Sieć i Internet), lecz tylko w nielicznych wypadkach pojawiają się w zestawieniu wszystkie urządzenia podłączone do sieci lokalnej. Aby uzyskać pełny spis, zaleca się skorzystać z aplikacji Angry IP Scanner. To angielskojęzyczne narzędzie dystrybuowane na licencji open source łączy cechy skanera sieci lokalnej i skanera portów. Może zatem systematycznie przeczesywać podany przez użytkownika zakres adresów sieciowych (np. od 192.168.0.1 do 192.168.1.254) w poszukiwaniu składników sieci. Gdy się z tym upora, wyświetla znalezione urządzenia sieciowe w przejrzystym zestawieniu. Jeśli taka informacja jest dostępna, podaje także nazwę komputera. W sieciach Windows nazwa ta odpowiada nazwie, pod którą komputer figuruje w NetBIOS-ie. Wbudowany skaner portów jest domyślnie wyłączony, lecz można go uaktywnić, zaznaczając pole wyboru Scan ports, które pojawi się po kliknięciu przycisku ze strzałką w prawej części paska narzędzi.

Żądany zakres portów trzeba wprowadzić ręcznie. Wpisz je w polu Ports, oddzielając przecinkami. Zakresy portów podasz, oddzielając myślnikiem. Alternatywnie możesz wybierać pojedyncze porty według ich nazwy w polu listy Single port i dodawać do listy przyciskiem Add lub wpisać cały zakres w polach rubryki Port range. Aby zbadać na przykład wszystkie porty w wykrytych urządzeniach, należy wprowadzić zakres od 1 do 65535. Przed użyciem programu Angry IP Scanner w firmie lub instytucji, lepiej dobrze przemyśleć ten krok i uzgodnić go z administratorami służbowej sieci, bo wielu z nich reaguje bardzo nerwowo na takie samowolne skanowanie.

Zaleca się używać starszej wersji Angry IP Scannera (2.21), bo w przeciwieństwie do najnowszych nie wymaga środowiska wykonawczego Java.

Mapa sieci dostępna w aplecie Centrum sieci i udostępniania (w Panelu sterowania Windows 7 i 8) przydaje się tylko w ograniczonym zakresie, bo zwykle wyświetla tylko router i komputery, w których jest zainstalowana obecna wersja Windows.

Mapa sieci dostępna w aplecie Centrum sieci i udostępniania (w Panelu sterowania Windows 7 i 8) przydaje się tylko w ograniczonym zakresie, bo zwykle wyświetla tylko router i komputery, w których jest zainstalowana obecna wersja Windows.

2. Protokół IPv6 – konieczny tylko w grupach domowych

Przestrzeń adresowa oferowana przez protokół IPv4 uległa w internecie prawie całkowitemu wyczerpaniu. W związku z tym operatorzy serwerów i dostawcy usług internetowych usilnie pracują nad wprowadzeniem nowego standardu IPv6. Problem ten nie zdarza się, rzecz jasna, w sieciach domowych, bo w lokalnej sieci z siecią podklasy C wystarczy adresów IPv4, aby obdzielić wszystkie urządzenia. Przeszkodą w szybkim wprowadzeniu IPv6 jest postępowanie operatorów DSL-u dla klientów prywatnych, którzy wolą odczekać, aż większość usług i serwerów w internecie będzie dostępna za pośrednictwem adresów IPv6, zanim zapewnią natywną obsługę dla klientów prywatnych.

W domowych sieciach lokalnych protokół IPv6 nie odgrywa dotychczas żadnej roli, jednak w Viście i nowszych wersjach Windows jest on domyślnie włączony. W Windows 7 i 8 protokół IPv6 jest wymagany do zakładania grupy domowej. Bez niego funkcja ta jest niedostępna. Problem w tym, że niektóre routery i inne urządzenia sieciowe odpowiadają na pakiety IPv6 dłuższymi czasami reakcji i niższą prędkością transmisji. Jeżeli więc IPv6 nie jest ci koniecznie potrzebny i nie korzystasz z grup domowych w Windows 7/8, rozważ wyłączenie obsługi tego protokołu. Aby to zrobić w Windows 7/8, przywołaj aplet Centrum sieci i udostępniania, po czym kliknij odnośnik Zmień ustawienia karty sieciowej w lewej części okna. Następnie kliknij prawym przyciskiem myszy ikonę połączenia sieciowego i wskaż polecenie Właściwości. W oknie, które pojawi się na ekranie, usuń zaznaczenie pola wyboru Protokół internetowy w wersji 6 (TCP/IPv6) i potwierdź przyciskiem OK.

Tu wyłączysz protokół IPv6.

Tu wyłączysz protokół IPv6.

3. Automatyczne optymalizowanie transmisji TCP/IP – nie zawsze dobry wybór

W protokole TCP/IP, który znalazł zastosowanie m.in. w sieciach Windows, odbiornik musi potwierdzać otrzymanie pakietów danych. W przeciwnym razie są wysyłane ponownie. W ten sposób jest zagwarantowana niezawodność ich transmisji. Ilość odebranych danych, po której przekroczeniu jest wymagane potwierdzenie, określa parametr TCP Receive Window (tzw. okno odbierania). W Viście i nowszych edycjach Windows system operacyjny ustawia dynamicznie wartość tego parametru, co w określonych wypadkach może przyśpieszyć przesyłanie danych do innych komputerów (z zainstalowanym Windows). Jednak w sieciach mieszanych, do których są podłączone routery WLAN i urządzenia przenośne z systemem Android, rozwiązanie to może przynosić odwrotny efekt, wskutek czego prędkość transmisji danych spadnie lub połączenia będą notorycznie przerywane. Jeżeli zauważysz ten problem w Viście, Windows 7 lub 8, po prostu wyłącz dynamiczne dostrajanie transferu przez protokół TCP/IP. W tym celu przywołaj okno konsoli tekstowej z uprawnieniami administratora. Wpisz ciąg znaków cmd w polu wyszukiwania menu Start. Kliknij prawym przyciskiem myszy wpis cmd.exe, który pojawi się na samej górze listy, po czym wskaż polecenie Uruchom jako administrator. Następnie wprowadź polecenie:

netsh interface tcp set global autotuning=disabled


Zobacz również