Wirtualna kieszeń

Bardzo często korzystamy z komputera w dwóch miejscach - w domu i firmie. Nierzadko konieczne jest przenoszenie plików między komputerami - wiadomo jednak, że tradycyjne metody nie zawsze są komfortowe. Novell ma jednak dla nas dobrą ofertę.

Bardzo często korzystamy z komputera w dwóch miejscach - w domu i firmie. Nierzadko konieczne jest przenoszenie plików między komputerami - wiadomo jednak, że tradycyjne metody nie zawsze są komfortowe. Novell ma jednak dla nas dobrą ofertę.

Przez lata podstawowym nośnikiem była zwykła dyskietka, która objętość ma ograniczoną do 1,4 MB. Zipy, choć mają przynajmniej 100 MB, nie zyskały sobie wystarczającej popularności, a poza tym wymagają kosztownego sprzętu. Większą liczbę plików i tak trzeba nagrać na płytę CD, jeśli tylko mamy nagrywarkę.

Z iFolderu można korzystać z poziomu przeglądarki internetowej.

Z iFolderu można korzystać z poziomu przeglądarki internetowej.

W połowie 2002 roku Novell wprowadził do swojej oferty ciekawą propozycję, która ułatwia przenoszenie plików między maszynami za pośrednictwem Internetu. Należy założyć darmowe konto o pojemności 10 MB, co powinno wystarczyć do typowych zastosowań.

Programem obsługującym konto na serwerach Novella jest iFolder. Po zainstalowaniu aplikacji i połączeniu się z Internetem każdy plik skopiowany do specjalnego katalogu na twardym dysku jest automatycznie przenoszony, a właściwie kopiowany, na serwer. Jeśli także zainstalujemy i uruchomimy program na innym komputerze, pobierze z konta na serwerze znajdujące się tam pliki i umieści je w analogicznym folderze na twardym dysku. Z kolei pliki przeniesione do tego specjalnego folderu na drugim komputerze są kopiowane na konto w Internecie i automatycznie pobierane przez pierwszy komputer. iFolder dba o poprawną synchronizację tych operacji, a wszystko działa na zasadzie "wrzuć i zapomnij".

Technika

Jeśli chcesz wypróbować funkcjonowanie tego mechanizmu, przejdź na stronę http://ifolderdemo.novell.com/signup.html, gdzie należy założyć konto i pobrać program.

  • Kliknij odsyłacz First set up a free user account i załóż konto. Wpisz parametry konta (w tym login i hasło) oraz kilka osobistych informacji.

  • Skopiuj program kliencki iFolder (wersja 2.1) i zainstaluj go. Podaj kilka informacji technicznych, przede wszystkim położenie lokalnego katalogu iFolderu. Fizycznie jest on umieszczany jako podkatalog folderu Moje dokumenty, natomiast na pulpicie jest umieszczany skrót do katalogu, co pozwala szybko kopiować do niego pliki.

    Wygodny i skuteczny

    Korzystam z iFolderu niemal od początku - zaczynałem od 10-megabajtowego konta, którym posługiwałem się przez rok, a obecnie dysponuję pojemnością 100 MB. Ponad rok użytkowania konta jest wystarczająco długim okresem, aby ocenić jego skuteczność.

    Przede wszystkim program jest bardzo stabilny i zaledwie kilka razy zanotowałem awarię, zazwyczaj w trakcie zamykania. Nie wpłynęło to zresztą w żaden sposób na zawartość folderu z plikami. Najwyżej raz w miesiącu zdarza się, że z jakichś powodów nieczynny jest serwer - najdłuższa przerwa trwała kilka godzin.

    Praca dziennikarza komputerowego wymaga stałego przesyłania sporych ilości plików. Dysponując Neostradą w domu i szerokopasmowym łączem w redakcji, mogę sobie pozwolić na trzymanie otwartego konta i natychmiastowe przenoszenie sporządzonych plików do katalogu iFolderu, skąd są kopiowane na serwer. Ogranicza to do minimum ryzyko utraty efektów wielogodzinnej pracy.

    Po restarcie systemu program jest automatycznie uruchamiany i żąda podania loginu i hasła. Oczywiście wymagane jest połączenie z Internetem. Login jest potem zapamiętywany, a hasło wprowadzane przy każdym uruchomieniu programu. W zasobniku systemowym pokazuje się ikona programu (z literą "i"). Program regularnie łączy się z serwerem i sprawdza, czy zaszły jakieś zmiany.

    Jeśli nie masz stałego łącza i łączysz się za pomocą modemu, usuń iFolder z Autostartu. Lepiej jest doraźnie włączać program. Natomiast w firmie, gdzie zazwyczaj jest stałe połączenie, automatyczny start iFolderu jest oczywiście zasadny.

    Dwukrotne kliknięcie ikony programu otwiera interfejs. Można tam sprawdzić informacje o koncie (Account Information), a także zobaczyć log z dotychczasowej aktywności (View Activity).

    Wybranie w menu polecenia File | Close powoduje zwinięcie programu do zasobnika, podobnie jak kliknięcie przycisku zamykania. Rzeczywiste zamknięcie iFolderu wymaga użycia polecenia File | Exit lub Exit w menu kontekstowym myszy w zasobniku systemowym.

    W terenie

    Dodatkową korzyścią z iFolderu jest możliwość sięgania do niego z poziomu przeglądarki internetowej. Wystarczy wejść na stronę https://ifolderdemo.novell.com/applet/java.htm i zalogować się. Wskazanie pliku na serwerze i kliknięcie przycisku Download powoduje skopiowanie pliku do lokalnego komputera. W podobny sposób, korzystając z przycisku Upload (jest widoczny, gdy kursor spoczywa w lewym panelu), możemy wysłać plik na serwer. Jest to wygodne wtedy, gdy pracujemy na komputerze, na którym iFolder nie został zainstalowany, na przykład będąc gdzieś "w terenie". Nietrudno sobie wyobrazić stosowny scenariusz - z kawiarenki internetowej (zasobniejsi i odważniejsi użytkownicy mogliby użyć notebooka z dostępem do Sieci) na 100-megabajtowe konto można wysłać nawet kilkaset fotografii zrobionych cyfrowym aparatem fotograficznym. Gdy druga osoba w domu sukcesywnie wybiera z folderu przesłane tam zdjęcia, operację taką można powtarzać w nieskończoność.


  • Zobacz również