Wirtualny cud

Coraz częściej na jednym komputerze instalowane są dwa systemy operacyjne lub więcej. Jednak ciągłe restartowanie peceta dla wykonania jednej czynności jest niewygodne. Rozwiązaniem takich problemów są programy emulujące całe środowisko sprzętowe - są to wirtualne maszyny, pozwalające na równoczesne uruchamianie wielu systemów operacyjnych.

Coraz częściej na jednym komputerze instalowane są dwa systemy operacyjne lub więcej. Jednak ciągłe restartowanie peceta dla wykonania jednej czynności jest niewygodne. Rozwiązaniem takich problemów są programy emulujące całe środowisko sprzętowe - są to wirtualne maszyny, pozwalające na równoczesne uruchamianie wielu systemów operacyjnych.

VMware pozwala utworzyć "komputer w komputerze" - wirtualny komputer, który ma nie tylko własne dyski, pamięć RAM, ale obsługuje multimedia i jest widziany w sieci jako nowy komputer. Co ciekawe, można uruchomić jednocześnie wiele takich wirtualnych komputerów - każdy z własnym systemem operacyjnym (oczywiście w miarę dostępnych zasobów).

Dzięki temu można otwierać MS Windows w oknie na pulpicie linuksowym jak zwykły program i odwrotnie, Linuksa w oknie Windows. Dostępne są dwie wersje VMware - dla MS Windows NT/2000 i dla Linuksa.

Instalacja Windows 3.1 przebiegła bez problemów.

Instalacja Windows 3.1 przebiegła bez problemów.

VMware jest wymarzonym rozwiązaniem dla użytkowników Linuksa, którzy muszą korzystać z aplikacji Windows, z drugiej strony może być metodą (co prawda nieco kosztowną) łatwej instalacji Linuksa dla użytkowników Windows obawiających się prawdziwej instalacji i podziału dysku na partycje. Jednakże w tym wypadku traci się siłę Linuksa związaną z jego możliwościami sieciowymi.

System -gość

system operacyjny działający wewnątrz maszyny wirtualnej (VMware)

System -host

rzeczywisty, fizyczny komputer/system operacyjny, w którym działa VMware

Możliwe jest dzielenie plików między wirtualnymi maszynami, kopiowanie, wklejanie itp. Jedna z klasycznych demonstracji firmy VMware polega na równoczesnym uruchomieniu dwóch systemu operacyjnych - gości MS Windows 2000 i Windows NT, doprowadzeniu do zawieszenia się Windows 2000 i kontynuacji przerwanej pracy w Windows NT.

Według zapewnień producenta, 80 procent kodu jest wspólne dla wersji Windows NT/2000 i Linuksa. Inne systemy operacyjne, które mogą być gośćmi, to: FreeBSD, MS-DOS 6.22, Windows 3.x. Korzenie VMware sięgają maszyn mainframe IBM VM/370, które stosowały technikę wirtualizacji już wiele lat temu (co prawda do zupełnie innych celów).

VMware to świetny wybór dla administratorów, gdyż pozwala skupić w jednej maszynie narzędzia do zarządzania całą siecią. Oczywiście jest również fantastycznym narzędziem dla programistów - natychmiastowe testowanie aplikacji w dwóch środowiskach to duża zaleta.

VMware nie jest emulatorem w tradycyjnym znaczeniu tego słowa, nie usiłuje odwzorowywać zachowania emulowanego oprogramowania. Oszukuje system-gościa, który uważa, że jest uruchamiany na prawdziwym komputerze i ma uprzywilejowany dostęp do procesora (tzw. ring 0), podczas gdy działa jako zwykły program użytkownika (na ring 1). Stąd VMware ma własny BIOS (Phoenix), cała sztuczka polega na tym, że dotąd uważano to za niemożliwe do osiągnięcia w przypadku procesorów serii x86. Jak widać, programiści VMware dali sobie radę nie najgorzej.

Instalacja

Okno główne VMware (maszyna wirtualna wyłączona).

Okno główne VMware (maszyna wirtualna wyłączona).

VMware ma spore wymagania sprzętowe - producent zaleca procesor Pentium II 266 MHz lub lepszy (obsługiwane są systemy wieloprocesorowe SMP) i 64 MB RAM. Jednak przetestowali-śmy VMware na komputerze ze starym Pentium MMX 166 MHz i 40 MB RAM - choć emulowane Windows pracowało powoli, to jednak można było spróbować potęgi wirtualnego komputera. Instalacja VMware jest szybka i prosta - to ważna informacja dla początkujących.

Program korzysta ze znanych użytkownikom Windows kreatorów prowadzących użytkownika "za rękę" w czasie instalacji i konfiguracji programu.

Przede wszystkim, aby można było korzystać z VMware zamieszczonego na płycie CD-ROM, należy zarejestrować się na stronie WWW: www5.vmware.com/forms/Download.cfm, a po kilkunastu minutach otrzymamy klucz licencyjny, który należy zapisać w pliku, nadać mu nazwę license i skopiować do katalogu ~/.vmware ("~" oznacza katalog domowy np. /home/pawell). Jeśli taki katalog nie istnieje, tworzymy go poleceniem:

mkdir.vmware

Następnie instalujemy w Linuksie pakiet poleceniem

rpm -i vmware-xxx.rpm

(xxx to numery wersji w nazwie pakietu). W przypadku MS Windows instalacja ogranicza się do uruchomienia pliku wykonywalnego. W Linuksie należy uruchomić instalator VMware poleceniem:

vmware-config.pl

Program instalacyjny zada kilka prostych pytań i po chwili pakiet jest gotowy do pracy. Przechodzimy do XWindow, uruchamiamy xterminal i wpisujemy polecenie

vmware.


Zobacz również