Word 2002 - skorowidz

Skorowidz (indeks) jest obok spisu treści najczęściej stosowanym rodzajem wykazów. Zawiera opisywane w pracy zagadnienia, pojęcia, nazwy i nazwiska. Skorowidz umieszczany jest zazwyczaj pod koniec pracy.

Skorowidz (indeks) jest obok spisu treści najczęściej stosowanym rodzajem wykazów. Zawiera opisywane w pracy zagadnienia, pojęcia, nazwy i nazwiska. Skorowidz umieszczany jest zazwyczaj pod koniec pracy.

Rys. 1.  Okno dialogowe hasła skorowidza jest podstawowym narzędziem do definiowania haseł skorowidza.

Rys. 1. Okno dialogowe hasła skorowidza jest podstawowym narzędziem do definiowania haseł skorowidza.

Skorowidz jest rozwinięciem i uzupełnieniem spisu treści. Ten ostatni pokazuje ogólną strukturę pracy, natomiast skorowidz rozwija i uszczegółowia jej zawartość. Korzystając ze spisu treści, sięgamy do całych bloków zagadnień, zaś skorowidz pozwala czytelnikowi sięgnąć do konkretnych tematów. Spis treści zawiera kilkanaście lub kilkadziesiąt pozycji, a skorowidz mieści ich kilkaset lub nawet czasem kilka tysięcy. Każda poważniejsza praca, zwłaszcza naukowa, powinna zawierać skorowidz. W niektórych pracach spotyka się skorowidze liczące nawet... kilka tysięcy pojęć! Na półkach księgarskich znajdziemy wiele przykładów sumiennie napisanych prac, zwłaszcza naukowych, w których skorowidze zajmują wiele stron.

UWAGA!

W edytorze Word jest konsekwentnie stosowana nazwa "indeks". W pracach naukowych używa się zazwyczaj pojęcia "skorowidz". Taką też nazwę przyjmujemy w naszym poradniku.

Konstrukcja skorowidza

Jeśli poświęcisz jakiś rozdział pewnemu tematowi, skorowidz pozwoli utworzyć wykaz znacznie bardziej szczegółowych informacji wraz z numerami stron, na których się pojawiają. Na przykład w rozdziale o bitwie pod Wiedniem mogą się pojawić nazwiska dowódców, informacje o strukturze wojsk, uzbrojeniu i logistyce, trasach przemarszu itd. W ten sposób skorowidz znacznie uszczegółowi ogólną informację zawartą w tytule rozdziału.

Bitwa pod Parkanami, 53

Jan III Sobieski, 54

Janczarzy, 55

Kara Mustafa, 55

Wymarsz z Krakowa, 51

Czytelnik pracy będzie mógł skorzystać nie tylko ze spisu treści, ale i łatwo odnaleźć kluczowe informacje na podstawie skorowidza, sięgając od razu do konkretnej strony.

Hasło skorowidza może być jedno- lub wielopoziomowe. Powyższy przykład zawiera hasła jednopoziomowe. Jednak hasła można też grupować, tworząc tzw. gniazda.

Chcąc zgromadzić w jednym miejscu skorowidza wszystkie hasła dotyczące jakiegoś szerszego tematu, przykładowy, tym razem już dwupoziomowy skorowidz mógłby wyglądać następująco:

Kampania wiedeńska

uzbrojenie,15

dowodzenie, 18

logistyka, 20

Rys. 2. Można zdefiniować hasło dwupoziomowe, wpisując oba poziomy w odpowiednie pola okna dialogowego.

Rys. 2. Można zdefiniować hasło dwupoziomowe, wpisując oba poziomy w odpowiednie pola okna dialogowego.

W ten sposób ułatwiamy czytelnikowi sięgnięcie do wszystkich aspektów problemu, który uznaliśmy za nadrzędny.

Warto zwrócić uwagę, że trafny dobór haseł jest w dużej mierze sprawą wiedzy i wyczucia - to autor powinien wiedzieć, jak nazywać hasła główne i podrzędne, aby czytelnik nie błąkał się bezradnie po kilkunastu czy kilkudziesięciu stronach skorowidza, nie spodziewając się nawet, że autor zechciał np. umieścić pojęcie "Marysieńka" pod hasłem "Kobiety", a nie pod "Jan III Sobieski". Sztuka polega na tym, aby hasła podrzędne kojarzyły się z najbardziej typowymi w danej dziedzinie pojęciami.

Zaznaczanie tekstu do skorowidza

Aby utworzyć hasło skorowidza, możesz postąpić dwojako:

* wykorzystać gotowy już tekst

* utworzyć hasło samodzielnie.

W pierwszym przypadku musisz objąć tekst blokiem i wybrać w menu Wstaw - Odwołanie - Indeksy i spisy (albo nacisnąć [Alt Shift X]), po czym na karcie Indeksy kliknąć przycisk Oznacz hasło lub po prostu nacisnąć [Enter].

Okno dialogowe hasła skorowidza ma następującą postać:

Ponieważ hasło tworzysz na podstawie tekstu objętego blokiem, od razu pojawia się jako hasło główne. Kliknięcie Oznacz spowoduje zaznaczenie tekstu jako hasła do skorowidza, zaś na ekranie pojawi się kod:

{ XE "Kampania wiedeńska" }

XE to akronim od IndeX Entry, czyli pozycja indeksu lub pozycja skorowidza. Tekst w cudzysłowie można ręcznie edytować, jeśli chcesz szybko zmienić zawartość hasła.

UWAGA!

Możesz utworzyć pasek narzędzi z podstawowymi poleceniami służącymi do budowania rozmaitych spisów. Wystarczy wtedy kliknąć pasek narzędzi, aby szybko uruchomić odpowiednie polecenie.

Kod ten można ukryć lub odsłonić - [Ctrl Shift *]. W najprostszym przypadku utworzysz hasło jednopoziomowe (tylko hasło główne), które pojawi się w skorowidzu z numerem strony, na której występuje. Jeśli zechcesz uszczegółowić skorowidz, możesz podawać zarówno hasło główne, jak i podrzędne, wpisując treść w pole Hasło podrzędne.

Rys. 3. Word pozwala utworzyć aż siedem poziomów haseł do skorowidza.

Rys. 3. Word pozwala utworzyć aż siedem poziomów haseł do skorowidza.

Wtedy fragment wygenerowanego skorowidza wyglądałby na przykład następująco:

Jan III Sobieski

bitwa pod Wiedniem, 25

dzieciństwo, 22

Marysieńka, 24

Tworzenie hasła od zera nie wymaga obejmowania tekstu blokiem. W odpowiednim miejscu wywołujesz polecenie zaznaczania hasła i wpisujesz ręcznie zarówno hasło główne, jak i podrzędne.

Ponieważ język polski jest językiem fleksyjnym, niezależnie od tego, czy tworzysz hasło do skorowidza na podstawie bloku tekstu, czy też od początku, i tak zazwyczaj będziesz musiał je wstawiać w mianowniku. Problemu tego nie mają w zasadzie języki o szczątkowej fleksji, jak język angielski. Hasła do skorowidza możesz wprowadzić w dowolnym momencie. Jeśli wcześniej wygenerujesz skorowidz, wystarczy go zaktualizować w taki sam sposób, jak spis treści. Oznaczenie hasła możesz łatwo usunąć, odkrywając kody [Ctrl Shift *] i usuwając kod oznaczenia.

Word pozwala tworzyć nie tylko hasła jedno- czy dwupoziomowe. Liczba poziomów sięga siedmiu, ale tak daleko idące zagnieżdżenie haseł wymaga specjalnej techniki. W pole Hasło podrzędne wpisz hasło podrzędne drugiego stopnia, a następnie, po dwukropku, hasło podrzędne trzeciego stopnia itd. Oczywiście należy zachować umiar w zagnieżdżaniu haseł niższego rzędu, aby skorowidz nie stał się po prostu nieczytelny.


Zobacz również