Za siedmioma górami...

Wspólne oglądanie filmów może być znakomitą okazją do przekazania dzieciom tych wartości, które rodzice uważają za istotne. Nawet najlepszy sprzęt nie stanie się bowiem dla nich partnerem do dyskusji.

Wspólne oglądanie filmów może być znakomitą okazją do przekazania dzieciom tych wartości, które rodzice uważają za istotne. Nawet najlepszy sprzęt nie stanie się bowiem dla nich partnerem do dyskusji.

Dla dzieci najłatwiejsze w odbiorze są filmy animowane, w których przeżycia bohaterów (dzięki ich przejaskrawieniu) są łatwiejsze do odczytania.

Dla dzieci najłatwiejsze w odbiorze są filmy animowane, w których przeżycia bohaterów (dzięki ich przejaskrawieniu) są łatwiejsze do odczytania.

Fakt, że dzieci lubią oglądać filmy, nie świadczy jeszcze, że są one w stanie zrozumieć treści ukazywane na ekranie. Do 7-8 roku życia odbiór filmu przez dziecko ma charakter sumatywny, który polega na nieumiejętności wyróżniania elementów pierwszoplanowych i drugoplanowych w złożonym układzie narracji. Dziecko traktuje wszystkie epizody równorzędnie, łącząc w opowiadaniu wszystkie elementy składowe utworu za pomocą spójnika "i". Następnie - pod wpływem oddziaływania szkoły i coraz większej dojrzałości intelektualno-emocjonalnej - mały widz zaczyna odbierać treści filmowe selektywnie, dokonując analizy utworu.

W okresie przedszkolnym dzieci są jeszcze bardzo subiektywne, ich reakcje są rozproszone i powolne, a spostrzegane przedmioty i zjawiska tak silnie łączą się z ich własnymi doznaniami, pragnieniami i wspomnieniami, że tok akcji ulega mniejszemu lub większemu zniekształceniu. Jest to fakt brzemienny w skutki, gdyż następstwo obrazów filmowych jest nieodwracalne. Nie dotyczy to filmów odtwarzanych z kaset wideo i DVD, pod warunkiem że rodzice wezmą ową prawidłowość rozwojową pod uwagę. Dziecko nie może cofnąć się do fragmentu, którego nie zrozumiało, tak jak podczas czytania książki. Jeśli natomiast nie spostrzeże czegoś w trakcie oglądania, musi powstałą lukę uzupełnić w sposób subiektywny, czasem wręcz absurdalny. Ponieważ stopień rozumienia filmu przez dzieci przedszkolne jest stosunkowo niski, rodzice powinni towarzyszyć swym pociechom podczas projekcji i pomóc im wyjaśnić powstałe wątpliwości i przeoczenia.

Rozwinąć wyobraźnię

Technika DVD umożliwia nie tylko szybkie cofnięcie filmu do niezrozumiałego fragmentu, lecz także zatrzymanie go w wybranym miejscu. Pozwala to na bieżąco komentować dany fragment akcji. Dobrze jest po obejrzeniu filmu sprawdzić czy dziecko wszystko zrozumiało. Można to zrobić nie tylko rozmawiając i zadając pytania czy prosząc o ocenę postaw przedstawionych bohaterów, lecz także poprzez wymyślenie innego zakończenia. Wspaniałym narzędziem może się tu okazać ekspresja twórcza. Warto zaproponować dziecku wyrażenie swoich przeżyć nie tylko poprzez rysunek, lecz i inne techniki plastyczne, jak malowanie, lepienie, wycinanki, wydzieranki itd.

Ciekawe dla naszego pupila z pewnością okaże się urozmaicenie w wyborze przyborów, których cały arsenał znajdziemy w każdym supermarkecie. Warto wykorzystać masę papierową, z której można wykonać głowy pacynek lub kukiełek i zabawić się w teatrzyk. Takie i podobne działania podjęte po obejrzeniu filmu nie tylko pomogą dziecku zrozumieć treść, ale także zmieniają postawę z biernej w czynną. Zmuszą do myślenia, pobudzą wyobraźnię, rozwijają mowę, kształtują prawidłową wymowę, rozszerzają słownictwo, uczą budować zdania zgodnie z zasadami gramatyki. Używanie różnorodnych narzędzi plastycznych ćwiczy sprawność manualną naszego malucha i koordynację wzrokowo-ruchową, które są niezbędne w nauce czytania i pisania.


Zobacz również