Intel Core i7 920 D0

Zalety:

  • Bardzo dobra wydajność
  • Odblokowany mnożnik pamięci i QPI
  • Doskonale się podkręca

Wady:

  • Standardowy cooler zbyt mało wydajny przy mocnym overclockingu

Nawet podstawowy model Core i7 nie należy do tanich procesorów. Za swą cenę "920" oferuje duże możliwości i znakomitą wydajność, ale cześć z narzuconych mu przez producenta ograniczeń okazała się zbyt restrykcyjna. Nowy Core i7 w rewizji D0 jest już wolny od kilku sztucznie ustanowionych barier.

Nawet podstawowy model Core i7 nie należy do tanich procesorów. Za swą cenę "920" oferuje duże możliwości i znakomitą wydajność, ale cześć z narzuconych mu przez producenta ograniczeń okazała się zbyt restrykcyjna. Nowy Core i7 w rewizji D0 jest już wolny od kilku sztucznie ustanowionych barier. Różnice pomiędzy zwykłym 920 a 920 D0 w podstawowej specyfikacji nie istnieją. Obydwa są układami czterordzeniowymi wyprodukowanymi w procesie 45 nm. Procesory te współpracują z pamięcią DDR3. Nominalnie powinna ona pracować z częstotliwością 1066 MHz. Dostępny jest tryb trzykanałowy. Procesory pracują na łączu QPI o częstotliwości 2400 MHz. Podstawowa wartość bazowa to 133 MHz, zaś mnożnik x 20. Daje to częstotliwość pracy procesora równą 2666 MHz. W praktyce procesor cały czas pracuje w trybie turbo z mnożnikiem podbitym x 21 i zegarem 2800 MHz. Ponadto w BIOSie płyty po instalacji tego procesora przy funkcji Turbo ukazała się opcja "Always On" co oznacza zablokowanie mnożnika na wartości 23, a więc już absolutnie stałą pracę z wyższą częstotliwością.

Układy wyposażono w trzypoziomową pamięć cache – L1 oddzielną dla każdego rdzenia o pojemności 32 KB (łącznie 128 KB), L2 oddzielną dla każdego rdzenia o pojemności 256 KB (łącznie 1024 KB) i wspólną pamięć cache L3 o pojemności 8192 KB. Procesory obsługują także funkcję SMT symulującą dwa wątki na jednym rdzeniu czyli w sumie dającą emulację pracy procesora ośmiordzeniowego. Gdzie zatem leżą różnice pomiędzy dwoma odmianami procesora?

Intel postanowił znieść ograniczenia w szybkości używanej pamięci i łączu QPI. Odblokowany mnożnik pamięci może mieć teraz wartość do x16 co daje maksymalną częstotliwość pracy nawet 2133 MHz zaś mnożnik QPI możemy ustawić na x24 i uzyskać częstotliwość 3200 MHz, charakterystyczną dotąd dla układów Extreme.

Pod względem wydajności nowszy procesor okazał się być nieznacznie lepszy. Przynajmniej na to wskazuje większość testów, choć różnica na jego korzyść jest naprawdę niewielka. Core i7 920 D0 nie powtórzył podczas prób podkręcania sukcesu i7 950 – maksymalna uzyskana częstotliwość stabilnej pracy procesora to 3930 MHz przy napięciu 1,4 V. To wartość i tak bardzo dobra, zwłaszcza jeśli rozważymy procentowy przyrost częstotliwości w stosunku do wartości wyjściowej.

Core i7 920 D0 to bardzo interesujący procesor. Dzięki zniesieniu ograniczenia dwóch z mnożników, może on pracować z ustawieniami charakterystycznymi dla serii Extreme. Może to dać pewien wzrost wydajności w części aplikacji, szczególnie jeśli podniesiemy częstotliwość pracy RAM. Dzięki przystępnej jak na oferowane możliwości cenie, Core i7 920 ma wszelkie zadatki na stanie się ulubieńcem najbardziej wymagających użytkowników.


Zobacz również
Test Ryzen 7 1800X - sensowna i tania alternatywa dla Intela
Test Nintendo Switch: nowa, intuicyjna, modularna konsola i jej rozczarowujący zestaw gier