LG 47LX9500

Zalety:

  • Widoczne detale w głębokich cieniach
  • Dobre kolory
  • Niezłą praca systemu podświetlenia strefowego
  • Precyzyjna kontrola obrazu
  • Jednorodne podświetlenie
  • Elegancka sylwetka

Wady:

  • Wysoka cena
  • Przeciętna jakość obrazu 3D
  • Skromny Internet

W cieniu wielkiego hałasu towarzyszącego technologii 3D pojawia się wiele interesujących rozwiązań dotyczących strefowego podświetlania ekranów ciekłokrystalicznych. Jedno i drugie zostało wprowadzone do nowych telewizorów LG serii LX9500, najbardziej zaawansowanych technicznie odbiorników tego producenta. Ciekawą propozycją jest sterowanie aparatem za pomocą wskaźnika. Obudowa wyróżnia się także bezramkowym, eleganckie wzornictwem. Profile ISF świadczą o certyfikowanej jakości obrazu.

Seria LX9500 liczy na razie dwa modele z ekranami o przekątnej 47 i 55 cali. Wyjątkowa w tym rozwiązaniu nie jest możliwość obsługi obrazu 3D, ale system FULL LED Slim który pozwala na zamknięcie układu do strefowego podświetlania w obudowie o grubości zaledwie 3 cm. Białe LED-y, które są źródłem światła rozmieszczono tradycyjnie za ekranem. Dzięki ich dużej ilości i zastosowaniu odpowiedniej folii rozpraszającej można je było zbliżyć na tak niewielką odległość od ekranu. Kilka tysięcy diod podzielono na 240 stref, które mogą się osobno rozjaśniać lub przyciemniać w zależności od treści wyświetlanych na tej części ekranu i dzięki temu znacznie ułatwiać zadanie samemu ciekłemu kryształowi. Ta możliwość pozwala na osiągnięcie kontrastu międzystrefowego nawet rzędu kilku milionów. Niestety w obrębie jednej strefy nie jest aż tak dobrze, a biorąc pod uwagę, że stref jest kilkaset, a pikseli ponad dwa miliony widać, że znaczenie podświetlenia strefowego może być nieistotne i bardzo zależy od wyświetlanych treści. Umiejętność wyświetlania obrazu 3D za pomocą technologii migawkowej wymaga od ekranu podwójnej jasności i częstotliwości odświeżania. Oczywiście oba warunki LX9500 spełnia z nadwyżką: częstotliwość wynosi 400 Hz, a maksymalna jasność sięga 400 kandeli/metr kwadratowy. Ekran telewizora dysponuje rozdzielczością Full HD (1920x1080 pikseli) i czasem reakcji dwie milisekundy. Te parametry są podstawą technologii TrueMotion, która praktycznie ma eliminować jakiekolwiek migotania i rozmycia związane z ruchem. Dostęp do Internetu ma zapewnić wbudowane gniazdko Ethernetowe oraz opcjonalnie dongiel Wi-Fi, wkładany do jednego z gniazd USB. Okulary 3D także są dostępne za dodatkową opłatą. Warto zwrócić uwagę na obecność głośnika niskotonowego, który pomaga dwóm sopranowym w uzyskaniu dźwięku niezłej jakości. FunkcjonalnośćPoza wprowadzeniem kilku nowych funkcji oraz możliwości sterowania wskaźnikiem menu ekranowe telewizora zasadniczo nie zmieniło się w stosunku do stosowanego w poprzednich modelach. Nawet instrukcje są wspólne. Menu łatwe w użyciu, z logicznie pogrupowanymi funkcjami. Ciekawym rozwiązaniem jest Kreator obrazu, który na kilku specjalnie wybranych planszach pozwala użytkownikowi porównać efekty, jakie daje zmiana niektórych parametrów. W ten sposób wybrać parametry oznaczone jako nie zaawansowane: poziom czerni, Jasność, Kontrast, Odcień, Kolor, Ostrość, kontrast dynamiczny, temperaturę barwową oraz podświetlenie. Część zaawansowana, obejmuje dynamiczny kontrast i kolor, poprawki na barwy skóry, redukcję szumów, poprawienie współczynnika gamma i poziomu czerni. W dwóch trybach Expert 1 i 2 mamy jeszcze więcej, w tym ustawienie balansu szarości aż w dziesięciu intensywnościach, która pozwala kolorów w tonacji zbliżonej do rzeczywistych nawet na niezbyt dobrym wyświetlaczu. Odtwarzanie multimediów Odbiornik dysponuje dwoma portami USB 2.0 i sprawnie odtwarza z podłączonych do niego napędów zdjęcia cyfrowe i pliki audio, oraz filmy DivX, MKV czy DivX HD nawet z obrazem w rozdzielczości 1080p. Dobrze sobie radzi z napisami w największej dotąd liczbie formatów. Jakość obrazu przy odtwarzaniu filmów HD z plików MKV czy DivX HD była doskonała. Nawet gdy rozdzielczość była niższa niż Full HD, telewizor pozwalał na ich wyświetlanie w obu opcjach: oryginalnej rozdzielczości jak i po przeskalowaniu do pełnej rozdzielczości ekranu. Internet. Usługi sieciowe są tym odbiorniku na marnym poziomie. Telewizor ma wbudowane złącze Ethernet, pozwalające za pomocą odpowiedniego kabla podłączyć go do Internetu. Do odbiornika można dokupić moduł bezprzewodowej sieci Wi-Fi do umieszczenia w jednym z dwóch gniazd USB. Pracuje on tylko w bardziej zatłoczonym paśmie 2,4 GHz. Niezależnie który sposób wybierzemy, po uruchomieniu funkcji NetCast otrzymamy dostęp do wybranych przez producenta serwisów internetowych. Jest ich trzy: YouTube, AccuWeather i Picasa oraz bliżej nieznana liczba widżetów z Yahoo!. Niestety nie ma możliwości wyświetlenia chociażby w ubogiej formie dowolnej strony www. Tuner TV. Telewizor dysponuje tunerem do odbioru tak analogowej, jak i cyfrowej naziemnej/kablowej telewizji. W tym drugim przypadku, tuner DVB-T/DVB-C obsługuje sygnał zgodny z przyjętym w Polsce standardem MPEG-4. Do jakości obrazu jaką uzyskaliśmy, odbierając testowo nadawane kanały cyfrowe, nie mieliśmy zastrzeżeń.Eco. W odbiorniku można aktywować jeden z kilku trybów oszczędzania energii. Wszystkie mniej lub bardziej redukują intensywność podświetlenia matrycy. W jednym z nich korzysta się z wbudowanego czujnika oświetlenia. Na podstawie jego wskazań automatycznie dostosowuje się jasności ekranu do aktualnie panujących warunków oświetleniowych w pomieszczeniu. System ten działa dobrze i sprawia, że w dzień, nawet przy silnym nasłonecznieniu obraz jest wyraźny i jasny i bez dodatkowych regulacji przystosowuje się do warunków w gorzej oświetlonym pomieszczeniu. Obraz i dźwiękZamontowany w odbiorniku 47-calowy ekran Full HD o rozdzielczości 1920x1080 pikseli jest niezłej jakości, chociaż w odróżnieniu od swych poprzedników nie ma certyfikatu THX. Warto go pochwalić za możliwość bardzo łatwego wyregulowania do życzeń użytkownika. U innych często zmiany jednego parametru wywołują skutki uboczne w postaci wpływu na inne. W wypadku FULL LED Slim to się praktycznie nie zdarza. Kolory. Do fabrycznej kalibracji telewizora mamy sporo zastrzeżeń, ale ten defekt można bardzo łatwo naprawić dzięki imponującej liczby szczegółowych nastawień. Obraz może być wyświetlany z wykorzystaniem ośmiu predefiniowanych trybów, dobrze dobranych do rodzaju sygnału wideo. Trzy z nich przeznaczone są do oglądania filmów z czego dwa, nazwane eksperckimi, pozwalają na bardzo szczegółową regulacje obrazu w zakresie temperatury barwowej, zrównoważenia szarości i kilku innych parametrów ważnych dla konesera. Niektóre z nich mają większe możliwości regulacji niż zwykle. Na przykład balans szarości, u konkurencji często regulowany tylko za pomocą trzech parametrów, w LG może zależeć nawet od kilkudziesięciu dobrze zdefiniowanych wartości. Do rozwiązania pozostaje spory układ równań, więc dla lepszego wykorzystania tych mechanizmów przydałby się chociażby skromny kreator, który wykonałby tę pracę. Kontrast. W odbiorniku lepsze profile operują na zmniejszonym podświetleniu. W konsekwencji kontrasty także nie mogą być duże. Niemniej jednak poziom 300 czy 400 do jednego wystarcza do komfortowego oglądania filmów. Sytuacja zmienia się po przejściu na tryby bardziej dynamiczne. Równomierność podświetlania matrycy. W tym teście LG wypadło bardzo dobrze. 95 procentowa jednorodność to jeden z najlepszych wyników w historii naszych testów. W jego osiągnięciu na pewno pomaga podświetlenie matrycowe i jego podział na 240 osobno regulowanych stref. Za pomocą tego mechanizmu można tez wyrównać niejednorodności powstałe w czasie produkcji. Gdyby dodano nieco mocy do obu górnych rogów, wynik byłby jeszcze lepszy. Jasność. Ekran lepiej poddaje się regulacjom jeśli podświetlenie nie jest zbyt silne. Tę granicę producent ustalił gdzieś na 80 cd/m2, która jest wybierana w momencie przejścia do profilu eksperckiego. W rzeczywistości matryca może wyświecać nawet ponad 600 kandeli, ale wtedy za możliwościami niebieskiego nie nadążają pozostałe kolory. W wypadku emisji 3D jasność należy mocno podwyższyć z oczywistą stratą na wierności kolorów. Ale w tym wypadku nie to jest najważniejsze. Dźwięk. Niewielka grubość telewizora nie pozwoliła zamontować w nim większych membran. Jednak wiele pomaga dodanie do dwóch głośników średniotonowych jednego basowego. To rozwiązanie, nawet po uruchomieniu systemu dźwięku przestrzennego Infinite Sound zadowoli jedynie przeciętnego użytkownika. Na tle dość przeciętnej konkurencji dźwięk oceniamy wysoko, ale audiofilom podczas oglądania filmów radzimy skorzystać z dodatkowego zestawu audio.


Zobacz również
Test Ryzen 7 1800X - sensowna i tania alternatywa dla Intela
Test Nintendo Switch: nowa, intuicyjna, modularna konsola i jej rozczarowujący zestaw gier