LevelOne WBR-6011

LevelOne WBR-6011 jest jednopasmowym ruterem Wi-Fi. Część radiowa może pracować tylko w pasmie 2,4 GHz z wydajnością do 300 Mb/s. Część przewodowa ma cztery stumegabitowe gniazdka do sieci wewnętrznej, oraz jedno, także stumegabitowe do Internetu. Oprogramowanie ma standardowy zestaw funkcji oraz kilka ciekawych dodatków.

Budowa

Obudowa rutera LevelOne WBR-6011 należy do najmniejszych. Jej szerokość wystarcza tylko na dość ciasne upakowanie dwóch gniazdek do odkręcanych anten, wejścia do zasilacza oraz standardowej piątki gniazdek RJ-45: czterech do obsługi sieci lokalnej i jednego do podłączenia Internetu. Całą piątka w wolniejszym standardzie stumegabitowym. Część bezprzewodowa także nie należy do najszybszych. Pochodzi z okresu sprzed ratyfikacji standardu "N", więc mogą występować problemy z kompatybilnością. Dwuantenowy system pozwala na osiągnięcie transferu 300 Mb/s. Zasięg w terenie określono na 100 metrów, a w zabudowie do 50. Trzy ostatnie liczby są raczej na wyrost. Całością kieruje układ Ralink RT3052.

Widok tylnej ścianki WBR-6011. Na żółto wyróżniono gniazdko do Internetu, szare są do sieci lokalnej. Są jeszcze odkręcane anteny, obok lewej widoczne jest gniazdko zasilacza.

Możliwości

Poszczególne części urządzenia reprezentują nierówny poziom. W przeciwieństwie do słabszej strony sprzętowej oprogramowanie ma nie tylko pełny zestaw standardowych funkcji, ale także kilka rzadziej spotykanych. Może pracować w roli rutera albo punktu dostępowego, z sieci lokalnej można wydzielić dwie podsieci odseparowane od siebie. W części diagnostycznej, oprócz standardowego pinga, mamy rzadziej spotykaną funkcję DNS lookup. Ruterem można zarządzać nie tylko z sieci lokalnej, ale i z Internetu. Ma też niedoróbki. Na przykład na liście klientów są tylko podłączeni kablowo.

LevelOne WBR-6011 pozwala założyć dwie oddzielne sieci Wi-Fi.

Na liście dostępnych języków brakuje polskiego.

Ruter może być zarówno klientem jak i serwerem numerów IP (DHCP). Dzięki czemu podczas instalacji może się dostosować do aktualnej konfiguracji. Poszczególne urządzenia można łatwo włączać do siecie Wi-Fi dzięki implementacji WPS. Do dyspozycji jest wersja z przyciskiem lub podaniem PIN-u.

W ramach standardu otrzymujemy obsługę VPN, QoS i strefę bez ochrony (DMZ). Jest biała i czarna lista, filtry adresów IP i MAC.

Wydajność

Podczas testu LevelOne miał cały czas duże kłopoty z utrzymaniem nominalnej prędkości 300 Mb/s. Stąd transfery są cały czas obciążone stałym negocjowaniem prędkości. Jak się można było po liczbie anten spodziewać, komunikacja z laptopem dwu i trzyantenowym wypadła bardzo podobnie. Transfery pakietowe TCP są poniżej 40, a UDP około 20 Mb/s. Kopiowanie też przebiega powoli. Sporo czasu zabiera obsługa pliku.

Wyniki testów

Transfer pakietów IP jest wolniejszy niż u konkurencji. Podobnie jest z pakietami UDP.

Tempo kopiowania także nie jest imponujące.

Wnioski

Ruter LevelOne WBR-6011 należy do najmniejszych. Ma dwie odkręcane anteny, cztery gniazdka do obsługi sieci lokalnej i jedno do podłączenia Internetu. Wszystkie w wolniejszym standardzie stumegabitowym. Dwuantenowa część Wi-Fi pozwala na osiągnięcie transferu do 300 Mb/s. Zasięg w terenie określono na 300 metrów, a w zabudowie do 100. Trzy ostatnie liczby są mocno na wyrost. Całością kieruje układ Ralink RT3052.

Poszczególne części urządzenia reprezentują nierówny poziom. W przeciwieństwie do słabszej strony sprzętowej oprogramowanie ma nie tylko pełny zestaw standardowych funkcji, ale także kilka rzadziej spotykanych. Może pracować w roli rutera albo punktu dostępowego, z sieci lokalnej można wydzielić dwie podsieci odseparowane od siebie. W części diagnostycznej, oprócz standardowego pinga, mamy rzadziej spotykaną funkcję DNS lookup. Ruterem można zarządzać nie tylko z sieci lokalnej, ale i z Internetu. Ma też niedoróbki. Na przykład na liście klientów są tylko podłączeni kablowo.

Ruter może być zarówno klientem jak i serwerem numerów IP (DHCP). Dzięki czemu podczas instalacji może się dostosować do aktualnej konfiguracji. Poszczególne urządzenia można łatwo włączać do siecie Wi-Fi dzięki implementacji WPS. Do dyspozycji jest wersja z przyciskiem lub podaniem PIN-u.

W ramach standardu otrzymujemy obsługę VPN, QoS i strefę bez ochrony (DMZ). Jest biała i czarna lista, filtry adresów IP i MAC. W czasie pracy urządzenie pobiera moc 3,5W.


Zobacz również
Test Ryzen 7 1800X - sensowna i tania alternatywa dla Intela
Test Nintendo Switch: nowa, intuicyjna, modularna konsola i jej rozczarowujący zestaw gier