Panasonic TX-P42G10E

Zalety:

  • Wysokiej jakości obraz
  • Wysoki kontrast
  • Skuteczny system 600 Hz
  • Dobre ustawienia fabryczne
  • Czytnik kart SD

Wady:

  • Niska jakość brzmienia
  • Brak komunikacji z Internetem

Pierwszy wprowadzony do sprzedaży plazmowy telewizor Panasonica, wyposażony w całkowicie nowy panel NeoPDP, istotnie obniżający zużycie energii.

Panasonic udostępnił pierwsze telewizory z nowymi panelami plazmowymi Full HD - NeoPDP. Są to panele dwunastej generacji (G12) oferujące w stosunku do poprzedników trzykrotnie wyższą jasność, lepsze odwzorowanie czerni oraz większą szczegółowość obrazu w dynamicznych scenach i to przy zmniejszonym o 2/3 poborze prądu. Tak radykalną poprawę parametrów uzyskano dzięki wprowadzeniu nowej konstrukcji matrycy, która składa się z płytszych i szerszych komórek wypełnionych udoskonaloną mieszaniną gazów, oraz skróceniu czasu świecenia poszczególnych pikseli. Obniżenie zapotrzebowania na energię możliwe było dzięki zastosowaniu systemu Eco Mode – na podstawie informacji z czujnika o warunkach oświetlenia w pomieszczeniu dynamicznie dopasowywana jest jasność matrycy i optymalizowane są parametry prezentowanego obrazu. Nowe panele dysponują wysokim kontrastem, który standardowo wynosi 40 000:1, a przy uruchomionej dynamicznej regulacji kontrastu zwiększa się aż do poziomu 2 000 000 :1.

Przetestowaliśmy najmniejszy, 42-calowy telewizor z panelem NeoPDP z serii G10. TX-P42G10E ma dopracowaną stylistycznie czarną obudowę wykonaną z dobrej jakości materiałów. Mimo że urządzenie jest przedstawicielem najtańszej serii, zostało dobrze wyposażone. Ma m.in. tuner naziemnej telewizji cyfrowej (DVB-T), pozwalający na odbiór sygnału kodowanego w standardzie MPEG4 (a taki ma obowiązywać w Polsce), oraz bogaty zestaw złączy. Ponadto posiada czytnik kart SD umożliwiający sprawne odtwarzanie zapisanych na nich zdjęć cyfrowych JPEG, plików muzycznych MP3 oraz filmów AVCHD (w trakcie testów nagrany na karcie SD film w rozdzielczości HD odtwarzany był bardzo płynnie).

W odbiorniku zastosowano także nowy, sprawny mechanizm - 600 Hz Sub-Field Drive Intelligent Frame Creation Pro. Jego zdaniem jest poprawa szczegółowości i płynności wyświetlanego obrazu w dynamicznych scenach. Rozdzielczość prezentowanego obrazu telewizyjnego nie jest bowiem stała. Najłatwiej to zaobserwować w telewizorach LCD Full HD przy oglądaniu np. meczu piłkarskiego. Gdy kamera pokazuje stojących zawodników, obraz jest szczegółowy i stabilny, lecz gdy zaczyna śledzić biegnących, szczegółowość się zmniejsza i murawa wygląda jak rozmazana. Stosowane w modelach LCD systemy poprawy płynności 100 Hz czy 200 Hz częściowo niwelują ten efekt, wyświetlając maksymalnie ok. 800 linii poziomych - np. telewizor Sony KDL-Z4500 (KD 10/2008). TX-P42G10E dzięki systemowi 600 Hz wyświetla pełne 1080 linii. Na czym polega jego działanie? Oglądając na ekranie telewizora serię statycznych obrazów, które zmieniają się bardzo szybko (europejski standard przewiduje wyświetlanie 50 obrazów na sekundę – 50 Hz), widz ma złudzenie oglądania ruchu. System Panasonica w ciągu sekundy jest w stanie wzbudzić piksele matrycy 600 razy (czyli tworzy aż 12 razy więcej obrazów) i dzięki temu, nie widać żadnej utraty szczegółowości przy wyświetlaniu szybkich, dynamicznych scen.

W stosunku do wcześniejszych telewizorów plazmowych Panasonica nowy model ma bardziej rozbudowany zestaw zmiany parametrów obrazu (regulacja RGB czy krzywej gamma). Predefiniowane ustawienia obrazu (Normalny, Kinowy, Gra i Dynamiczny) są dobrze przygotowane. Nam najbardziej odpowiadał tryb Normalny, z temperaturą barw zmienioną na Ciepłe. Generowany obraz jest wysokiej jakości, niezwykle szczegółowy, bardzo jasny, z doskonałą głębią czerni i prawidłowo odwzorowanymi, soczystymi kolorami.

Niestety, TX-P42G10E ma też wady. Po pierwsze uciążliwe w eksploatacji jest to, że nie oferuje możliwości zapamiętania ostatnio wykorzystanego wejścia wideo. Na przykład w przypadku podłączenia dekodera satelitarnego do telewizora kablem HDMI, po każdym włączaniu odbiornika trzeba na nowo, za pomocą menu, wskazać odpowiednie wejście, ponieważ urzadzenie domyślnie przełącza się na sygnał z własnego tunera TV. Drugą wadą jest słaba jakość brzmienia. Emitowany z wbudowanych głośników dźwięk jest dudniący i płaski, nawet po uruchomieniu systemu poszerzenia sceny dźwiękowej V-Audio Surround.


Zobacz również
Test Ryzen 7 1800X - sensowna i tania alternatywa dla Intela
Test Nintendo Switch: nowa, intuicyjna, modularna konsola i jej rozczarowujący zestaw gier