Bliskie spotkania trzeciego stopnia


32 MB pamięci

Bliskie spotkania trzeciego stopnia

Często obiekt jest teksturowany kilka razy. Na ilustracji druga tekstura dodała refleksy świetlne.

Karty graficzne zaczynają rywalizować z główną jednostką komputera pod względem ilości pamięci. Z pozoru nie ma to żadnego sensu, jednak opinia taka okazuje się słuszna jedynie w odniesieniu do grafiki 2D. W przypadku trójwymiarowych gier standardowe 16 MB może wystarczyć do grania w rozdzielczościach do 1024x768 przy 32-bitowym kolorze i 16-bitowym buforze Z. Jeżeli to nie wystarcza, potrzebna okaże się większa ilość pamięci. Zwłaszcza w przypadku najnowszych gier, jak Quake 3 i Unreal Tournament, które wykorzystują duże tekstury, ilość pamięci zainstalowanej na karcie nabiera znaczenia.

Równie istotna jest szerokość szyny danych. Dzisiejszym standardem w nowoczesnych konstrukcjach jest szyna 128-bitowa. W tanich kartach (np. opartych na procesorach TNT2 M64 i TNT2 Vanta) zastosowano w celu obniżenia kosztów szynę 64-bitową, jednak jej wpływ na ogólny spadek wydajności jest bardzo widoczny, zwłaszcza w 32-bitowym kolorze.

Pełna zgodność ze standardem AGP

Bliskie spotkania trzeciego stopnia

Każdej płaszczyźnie można nadać różny stopień przezroczystości. Łączenie warstw o różnej przezroczystości określa się mianem "alpha-blending"

Specyfikacja architektury AGP przewiduje, między innymi, że karta może wykorzystywać pamięć komputera do przechowywania tekstur nie mieszczących się w pamięci karty. Umożliwia to szybką pracą nawet z bardzo dużymi teksturami. Niestety, nie wszystkie karty korzystają z tego udogodnienia. Najbardziej znanym i niechlubnym wyjątkiem jest tutaj po raz kolejny Voodoo 3. Jak poważna jest to wada, najłatwiej się przekonać, uruchamiając program 3DMark Pro i obserwując renderowanie kolejnych obiektów pokrytych coraz większymi teksturami.

W pewnym momencie wydajność Voodoo dramatycznie spada, podczas gdy np. karty z chipem Riva TNT2 radzą sobie znakomicie.

Taktowanie zegara i pamięci

Bliskie spotkania trzeciego stopnia

Współczesne karty graficzne potrafią generować efekty symulujące dym bądź ogień.

Jak łatwo się domyśleć, jest to jeden z decydujących o wydajności czynników. Największą przeszkodą w zwiększaniu taktowania stanowi wydzielające się ciepło. Niemniej jednak, w przypadku niemal wszystkich dostępnych na rynku kart graficznych taktowanie zarówno pamięci, jak i głównej jednostki przekracza 100 Mhz.

AGP czy PCI?

Dziś takiego pytania w zasadzie już nikt sobie nie zadaje - architektura AGP udowodniła wyższość w zastosowaniach wymagających szybkiego transferu dużych ilości danych. Przewaga powinna stać się jeszcze wyraźniejsza wraz z rozpowszech- nieniem się płyt głównych obsługujących złącze AGPx4, z którego może już korzystać wiele nowych kart graficznych.

Bliskie spotkania trzeciego stopnia

Wyniki testów kart graficznych

Korzyści wynikające z zastosowania złącza AGP są rozmaite. Przede wszystkim oferuje ono dużo wyższą przepustowość Đ AGPx4 oznacza transfer 1GB/s, podczas gdy w przypadku slotu PCI współczynnik ten równa się zaledwie 132 MB/s. Ponadto umożliwia przechowywanie tekstur w pamięci komputera, co nie jest bez znaczenia w dobie coraz bardziej zaawansowanych graficznie gier.

Bliskie spotkania trzeciego stopnia

Wybrane modele kart i akceleratorów graficznych AGP oferowanych na polskim rynku

Bliskie spotkania trzeciego stopnia

Wybrane modele kart i akceleratorów graficznych AGP oferowanych na polskim rynku c.d.

Karty w wersji PCI w zasadzie znikają z rynku - można je kupić na giełdach i czasami w sklepach, a wersje AGP zdecydowanie dominują. Modele wykorzystujące najnowsze i najbardziej wydajne procesory produkowane są już tylko w wersji AGP - złącze PCI nie podołałoby z przesyłaniem danych.

W przeglądzie na dole strony prezentujemy karty z dwóch skrajnych biegunów. Cztery z nich przeznaczone są dla najbardziej wymagających użytkowników. Oferują doskonałą wydajność i zaawansowane technologie, ale kosztują powyżej 1000 zł. Druga grupa to karty, których cena nie przekracza 500 zł. Nie wykorzystują potężnych procesorów, ale oferują wydajność wyższą niż najszybsze karty sprzed roku.