Domowa sieć


Płyty z danymi - na piechotę

<font color="red">1. Jeżeli nie masz jeszcze "czystego" projektu, wybierz File | New lub kliknij przycisk i na pasku ikon po lewej stronie okna New Compilation zaznacz właściwy format płyty: CD-ROM (ISO) dla zwykłej płyty z danymi (także wielosesyjnej) lub CD-ROM (Boot) dla startowej. Format Hybrid służy do tworzenia płyt widzianych przez Maki i pecety, natomiast UDF i UDF/ISO pozwala zapisywać pakietowo (poszczególne pliki - jak na dyskietkę) w Windows 98 oraz 2000 bez dodatkowego oprogramowania, prosto z Eksploratora.

<font color="red">2. Wszystkie opcje projektu oraz parametry zapisu możesz od razu ustawić na pięciu kartach okna New Compilation (patrz "Atrybuty projektuÓ) albo później poleceniem File | Compilation Info. Gdy dokonasz wyborów, kliknij New. Pojawi się puste okno projektu oraz okno przeglądarki File Browser.

<font color="red">3. Oknem File Browser posługuj się tak, jak Eksploratorem Windows: z drzewa po lewej stronie wybieraj dyski i foldery, których zawartość pojawi się po prawej stronie. Wybrane pliki lub foldery przeciągaj i upuszczaj myszą do okna projektu, w którym widać strukturę projektowanej płyty (z podobnym podziałem na drzewo i zawartość, jak w oknie File Browser).

Podziałka na dole okna Nero informuje Cię o ilości wolnego miejsca na krążku. Granice wyznaczane żółtą i czerwoną kreską daje się zmienić w sekcji Status bar... karty General z File | Preferences. Pamiętaj, że są to tylko linie pomocnicze, nie mające wpływu na faktyczną pojemność krążka.

<font color="red">4. Gdy wybierzesz wszystkie pliki, możesz zmieniać ich układ na płycie oraz nazwy albo przystąpić do nagrywania (patrz "Atrybuty projektu").

Domowe Sieci

<font color="red">Więcej opcji bezprzewodowych sieci na horyzoncie

Szybkie domowe sieci bezprzewodowe są mniej popularne niż telefoniczne zestawy o prędkości 10 Mb/s, jednak wkrótce pojawią się nowe produkty.

System sieci domowych Orinoco Home Networking System firmy Lucent o prędkości 11 Mb/s wykorzystuje karty PC używane przez notebooki. Kartę Orinoco można też zainstalować w komputerze stacjonarnym, używając adaptera. W przeciwieństwie do sieci bezprzewodowych Lucent sprzedaje też karty ISA, które można wykorzystać w starszych komputerach.

<font color="red">Sieci międzyplatformowe

Orinoco działa z systemem Windows, ale też z komputerami Macintosh, więc dzięki odpowiedniemu oprogramowaniu (na przykład Miramar Systems PC MacLAN) można utworzyć sieć międzyplatformową. Lucent produkuje też sprzęt bezprzewodowy do komputerów Apple (AirPort). Firma Apple wbudowuje część obwodu (wraz z anteną) w nowe komputery, izolując je od samej AirPort. W rezultacie karty AirPort nie działają w komputerach PC. Starsze komputery Macintosh, które nie są wyposażone w nowe obwody, mogą korzystać z kart Orinoco.

Większość sieci domowych wymaga, żeby komputer z bezpośrednim dostępem do modemu i linii telefonicznej pełnił funkcję serwera w stosunku do innych komputerów. Serwer musi być nieustannie włączony żeby inne komputery mogły mieć dostęp do Internetu. Produkt o nazwie Residential Gateway RG-1000 eliminuje to ograniczenie. RG-100 jest niezależnym urządzeniem w formie niewielkiego pudełka, które nie musi być podłączone do komputera. Zawiera wbudowany modem prędkości 56 KB/s i złącze RJ-45 do podłączenia do telefonu lub modemu DSL. Dzięki temu można pozostawić Residential Gateway włączony, zaś wszystkie komputery będą się za jego pomocą łączyć z Internetem. Podobny produkt o nazwie Base Station będzie wkrótce oferować firma Dell.

Poddaliśmy testom prototypową wersję kart sieciowych (PC) Lucenta i Residential Gateway RG-1000. Karty sieciowe do komputerów stacjonarnych nie były dostępne w czasie testów, podobnie jak automatyczna procedura ustalania dostępu do plików i drukarek.

Zainstalowaliśmy kartę PC w testowym notebooku, podłączyliśmy bramkę RG-100 do zasilania i do standardowej linii telefonicznej. Instalacja oprogramowania umożliwiającego dostęp do Internetu okazała się bardzo łatwa. W notebooku korzystającym z dostępu do Internetu musieliśmy wpisać dwa numery: numer seryjny i kod szyfrowania (zabezpieczający dane). Następnie podaliśmy numer dostawcy Internetu, nazwę i hasło. Po minucie mogliśmy chodzić po pokoju, surfując jednocześnie w Internecie i ściągając pliki z serwera.

Lucent twierdzi, że komputery wyposażone w system Orinoco mogą komunikować się na odległość 500 metrów, więc dziesięciokrotnie dalej niż produkty Della.

Płyty audio - kreator

W kwestii płyt audio pomoc kreatora jest nad wyraz skąpa. Wybierz Compile a new CD, a później Audio CD. Kliknij Next. Kreator powie Ci jeszcze, jak używać okien programu i które pliki dźwiękowe są akceptowane (MP3, CDA, WAV, a nawet VQF). Po kliknięciu Finish zostaniesz sam na sam z klasycznym interfejsem Nero, w którym przeciągasz i upuszczasz pliki z okna File Browser w oknie projektu. Dalszy sposób postępowania znajdziesz niżej.

Płyty audio - na piechotę

<font color="red">1. Jeżeli nie masz jeszcze "czystego" projektu, wybierz File | New lub kliknij przycisk i z paska ikon formatu płyty wybierz Audio-CD.

<font color="red">2. Wszystkie opcje projektu oraz parametry zapisu możesz od razu ustawić na trzech kartach okna New Compilation (patrz "Atrybuty projektu") albo później poleceniem File | Compilation Info. Gdy dokonasz wyborów, kliknij New. Pojawi się puste okno projektu oraz okno przeglądarki File Browser.

<font color="red">3. Oknem File Browser posługuj się tak, jak Eksploratorem Windows: z drzewa po lewej stronie wybieraj dyski i foldery, których zawartość pojawi się po prawej stronie. Wybrane pliki WAVE, MP3, TwinVQ lub ścieżki audio (możesz po kilka naraz, klikając z naciśniętym klawiszem [Shift] lub [Ctrl]) przeciągaj i upuszczaj myszą w dolnej części okna, w której widać układ ścieżek na projektowanej płycie. Podziałka na dole okna informuje Cię o ilości zajętego miejsca na krążku (w minutach). Utwory możesz odsłuchać, przyciskając Play.

<font color="red">4. Jeżeli do kompilacji dodajesz ścieżki audio wprost z płyty CD będącej w nagrywarce, Nero nie pozwoli przeciągnąć pliku CDA. Trzeba wówczas zrzucić utwór na dysk do pliku WAVE, korzystając z CD-Recorder | Save Track (tym poleceniem można zapisać na twardzielu także dowolną ścieżkę z wielosesyjnej płyty CD-ROM). W pierwszym oknie dialogowym wybierasz nagrywarkę, w następnym Nero 5.0 pokaże informacje o płycie uzyskane z internetowej bazy danych FreeDB albo z bazy użytkownika (dane te mogą być zapisane na płycie jako CD-Text). Dopiero trzecie okno pozwoli odsłuchać ścieżki i zgrać je do jednego z 3 formatów, przy okazji zapisując playlistę M3U - format popularnego WinAmpa. Nazwa pliku podana w polu Filename zostanie automatycznie uzupełniona o dwie cyfry i rozszerzenie.

Szybkość odczytu ścieżek, korekcję odchyłek (jitter) i usuwanie ciszy z końców utworów ustawiasz w oknie dostępnym z przycisku Options.

Domowa sieć
<font color="red">5. Gdy masz już wszystkie utwory w oknie kompilacji, możesz nie tylko zmieniać ich kolejność, lecz także bardziej zaawansowane parametry. Kliknij utwór prawym przyciskiem myszy albo wybierz Edit | Properties, a pojawi się okno Audio Track Info. Jego pierwsza karta Track Properties oferuje pola edycyjne nazwy wykonawcy i tytułu utworu, które znajdą się w CD-Text, pole regulacji pauzy między ścieżkami oraz flagę zabezpieczenia przed cyfrowym kopiowaniem.