Drukarki 3D - test porównawczy sześciu modeli


Podsumowanie – eksperymentowanie to podstawa

Jeżeli interesuje cię tematyka drukowania przestrzennego i rozważasz zakup drukarki 3D, musisz lubić eksperymentowanie. Wymagane są ponadto zdolności manualne. Jeśli nie chcesz samodzielnie projektować modeli do wydruku, możesz korzystać z plików udostępnianych w internecie przez społeczność entuzjastów trójwymiarowego drukowania. Są dostępne bezpłatnie do użytku prywatnego – wolno jednak wydrukować nie więcej niż siedem egzemplarzy danego obiektu. Używanie projektu w celach komercyjnych lub publiczne wymaga zgody autora. Projekty, których użyliśmy na potrzeby tego testu, pozyskaliśmy z platformy Makerbota, Thingiverse.

Spośród testowanych modeli to XYZprinting Da Vinci 1.0 ma właściwości najbardziej zbliżone do urządzeń plug & play. Jak na tę kategorię urządzeń jest stosunkowo tani, jednak wymaga stosowania oryginalnego surowca, więc okazuje się drogi w eksploatacji. Z drugiej strony koszty eksploatacyjne są stosunkowo niskie w modelach Conrad Renkforce RF1000 i Ultimaker 2, choć cena tych urządzeń raczej nie zachęca do zakupu. Oba wymienione modele zostały zaprojektowane z myślą o profesjonalnych zastosowaniach, a drukarkę Conrada można wyposażyć nawet w jednostkę do frezowania i grawerowania.

Conrad Renkforce RF1000

Conrad Renkforce RF1000

Conrad Renkforce RF1000

Drukarka dostępna jako zestaw do samodzielnego montażu (1500 euro, ok. 6300 zł) lub jako urządzenie gotowe do użytku (2000 euro, ok. 8500 zł). To spora inwestycja, jednak urządzenie można wyposażyć w jednostkę do frezowania i grawerowania. Urządzenie dysponuje solidną obudową z metalu. Gumowe podkładki na spodzie zapobiegają ślizganiu się po stole. Aby dokonać rozruchu, wystarczy przykręcić uchwyt na szpulę z filamentem i doprowadzić surowiec. Renkforce obsługuje tworzywa ABS i PLA, a także drewnopodobne kompozyty LayWood i przezroczyste, sprężyste włókna BendLay. Aby umieścić końcówkę struny w dyszy, trzeba poluzować cztery śruby w głowicy. Producent mógł zastosować łatwiejsze rozwiązanie, jednak w ten sposób uzyskał niezawodny mechanizm doprowadzania surowca, który można w razie potrzeby justować i dostrajać do strun różnej grubości. Stół roboczy kalibruje się automatycznie. Podczas tej czynności urządzenie bada całą powierzchnię stołu. Jest on wykonany z elementów ceramicznych i zapewnia możliwość podgrzewania. Podczas testów nie było trzeba było korygować wypoziomowania stołu. Dane drukowanego obiektu dostarcza się na karcie SD lub poprzez interfejs USB. Czas wymagany do sporządzenia wydruku zależy w dużej mierze od wybranego poziomu jakości. Poszczególne warstwy są nakładane wyjątkowo precyzyjnie, a obiekty charakteryzują się dokładnym odwzorowaniem szczegółów. Wadę stanowią zbyt wydatne podpory.

Podsumowanie. Drukarka 3D do zastosowań profesjonalnych. Działa precyzyjnie i zapewnia powtarzalne rezultaty. Przetwarza różne rodzaje filamentu, zapewnia LED-owe podświetlanie komory i można ją stosować do frezowania. Największą wadą jest wysoka cena urządzenia i brak surowca w zestawie.

Zalety:

  • opcjonalna jednostka frezująca
  • wysoka precyzja
Wady:
  • wysoka cena
  • brak filamentu w zestawie

iRapid Black

iRapid Black

iRapid Black

Drukarka nie wymaga montażu i może podjąć pracę po wykonaniu kilku czynności przygotowawczych, które są przedstawione w witrynie producenta. Obudowa jest wykonana z plastiku, co pozwoliło zmniejszyć jej wagę, za to pogorszyło odporność na wstrząsy i wibrowanie. Po wykonaniu kilku wydruków trzeba było skorygować wypoziomowanie stołu roboczego. Menu na wyświetlaczu okazało się mało przystępne w obsłudze. Szpula z filamentem jest podwieszona na tylnej ścianie obudowy, więc użytkownik musi doglądać doprowadzanie surowca do głowicy drukującej. Gdy struna zaplącze się, proces drukowania zostanie przerwany. Open-source’owy program Repetier Host zapewnia wiele ustawień i stosunkowo szybko oblicza niewielkie obiekty. Stół roboczy jest poruszany za pomocą napędu zębatego. Nie wymaga podgrzewania, bo drukarka akceptuje tylko tworzywa PLA. Czynności wykończeniowe przy gotowych wydrukach ograniczają się do usunięcia podpór przy nawisach. Zaskoczyła nas zmienna jakość drukowania. Ten sam projekt może dać odmienne rezultaty w kolejnych próbach. Pewne rozbieżności zanotowaliśmy także, mierząc czas drukowania. Za to drukarka wykazała się pod względem zużycia prądu. Pobór energii spadał do zera, gdy naciskaliśmy wyłącznik. Mimo to wyświetlacz działał nadal, czerpiąc zasilanie z komputera poprzez port USB. Producent oferuje filament w kilogramowych rolkach.

Podsumowanie. iRapid Black ma nieco zbyt lekką konstrukcję. Wymaga stabilnej podstawy. Zapewnia przeciętną dokładność drukowania. Dużą uciążliwością jest fakt, że zdarza mu się wytwarzać odmienne obiekty z identycznych projektów. Jak większość drukarek 3D wymaga pewnej wprawy w obsłudze. Nie nadaje się raczej dla początkujących.

Zalety:

  • wydruki nie wymagają wielu poprawek
Wady:

  • różne rezultaty drukowania identycznych obiektów
  • zbyt lekka konstrukcja